Budgie - Power Supply (1980)

Budgie goes Metal, en dat doen ze goed, maar wel met hun typerende Budgie twist. Het was gelijk de come-back van Budgie, nadat ze enige tijd een beetje op de achtergrond waren geraakt. Het album werd gelijk uitgebracht met de EP "If swallowed, don't induce vomiting", waar de overige nummers van dezelfde recording sessions opstaan, maar die niet meer op het album konden.

Oorspronkelijk uitgebracht op het Active label. Op vinyl en CD

De sound op dit album is zeer anders dan op zijn voorgangers. Weg bluesy sound, weg heerlijke lange intro's, weg rare breaks en intermezzo's. Ik waardeer het dat ze wilden vernieuwen. Helaas is de poging niet geslaagd. Wat een saai drumwerk! Anderhalve ster voor "Gunslinger" en "Panzer division Destroyed".

Mijn eerste kennismaking met Budgie en liefde op het eerste gezicht. Bij opener Forearm Smash kun je niet stil blijven zitten en moet de volumeknop wagenwijd open! Lekkere zware rock/metal, niet te ingewikkeld maar knallen doet het. Andere heerlijke nummers zijn Secrets in my Head, Hellbender en het rustigere Time to Remember.

Beetje laag stemgemiddelde hier.
Een aangenaam album waar ik ten tijde van uitkomen goede herinneringen aan heb.
Lekke log gitaarwerk en die typische zang. Misschien niets nieuws onder de zon, maar wel goed gedaan. Mijn favoriete track is Gunslinger met een heerlijke solo om het af te maken.

Budgie ken ik alleen van de covers die Metallica op Garage Inc. neerzette.

Waarom ik niet eerder iets van Budgie had gehoord weet ik niet maar dit smaakt absoluut naar meer.

Dit is de hardrock die ik graag hoor. Of de rest ook zo is moet maar blijken. Ik zie wel.