Leatherwolf - Leatherwolf (1985)

Geweldige melodieuze metal/rock met dito riffs, songs en een zanger met een dijk van een stem. Wederom een zwaar ondergewaardeerde 80s band. Helaas waren de platen die volgden niet altijd even sterk.

Het titelnummer is waanzinnig !

Aangename eerste luisterbeurt van een debuutplaat van een Amerikaanse groep die ik heel lang uit het oog verloren ben. Dit is tevens een groep met drie (!) leadgitaristen en in tegenstelling tot Iron Maiden vullen ze elkaar heel goed aan. Wordt vervolgd.

Fijne plaat dit. Goede nummers, goede zanger, en de plaat klinkt ook nog eens als een klok. En 3 gitaristen natuurlijk, wat het gitaarwerk erg solide over doet komen. Wel jammer dat de nummers die niet op de Leatherwolf EP staan, minder zijn dan de nummers die ook al op die EP stonden. Maar je kan ook niet alles hebben, tenslotte.

4.0*

2 albums met dezelfde naam en dezelfde hoes?

Jep. Verbaasde mij ook. Maar hier en via hier blijkt dat het toch echt zo is...

Inderdaad, ik heb verdomd goed gekeken alvorens ik die EP heb toegevoegd. Dat is toch een blunder van formaat om én een EP én een album met dezelfde hoes uit brengen. Een gewaarschuwd mens is er twee waadr: goed opletten dus, mocht je die nog tegenkomen.

Lijkt me commercieel inderdaad niet heel slim, maar goed. Fijn dat u ze beide hebt toegevoegd Sir, anders had ik deze band nooit ontdekt.

In de volksmond wordt dit album dan ook vaker Endangered Species genoemd.
Overigens doet Leatherwolf het hier nog met twee gitaristen.
De echte carrière startte met het album wat we nu Leatherwolf II noemen.
De nummers zijn stuk voor stuk opzwepend en spetterend gebracht.
Leuke plaat.

Volgens mij speelde ook zanger Michael Olivieri gitaar. Dat is dan dus 2+1 gitaristen.

Hee dat is nieuw voor mij. Het klinkt allemaal nog wel heel anders dan de latere Leatherwolf triple axe attack.

Het echte verhaal rondom het debuut is dus dat er eerst een 4 track ep was in de VS (Spiter, Endangered Species, Season Of The Witch en Kill And Kill Again) Uitgebracht op het label Tropical Records wat weer onderdeel was van Enigma. Die ep is in Europa uitgebracht met een aantal extra tracks (zoals hierboven) onder de naam Endangered Species. Waarom dat dan op sommige persingen ook als Leatherwolf betiteld wordt, is mij een raadsel. Wellicht zijn dat bootlegs.

When asked why they have two self-titled albums Leatherwolf responded that the first album was released on an independent album and when they got signed to Island records they didn't want to release it. Island treated their first album like a demo. Island viewed their first album with them as their "debut" and required the album to be self-titled. Hence why they have two self-titled albums. Bron: Encycl. Metall.

't Is lang geleden, maar de plaat die ik indertijd kende, met deze 9 tracks, heette dacht ik ook gewoon 'Leatherwolf', maar op Leatherwolf's MySpace staat dan weer dat de release 'Endangered species' als titel kreeg....

Hoe dan ook: Wereldplaat!

Haha, wat een gedoe . Op de versie die bij mij in de kast staat, uit de Steamhammer/SPV CD-Mid Price Serie (SPV 04-7546) komen de woorden 'Endangered Species' niet voor op de hoes, ook omdat de namen van de nummers alleen op de cd staan. Op de rug van het album staat Leatherwolf - Leatherwolf.

Lijkt me duidelijk dat SPV dit album niet als 'Endangered Species' heeft uitgebracht. Ik meende ook dat dat de bijnaam was om de EP, de debuut-cd en het tweede album uit elkaar te houden.

Hoe dan ook, ik leg dit plaatje zometeen maar weer even in de cd-speler. Want welke naam je hem ook geeft, hij blijft meestelijk. Laat ik er nog maar een half puntje bij de score doen: 4.5*.

Dat staat op mijn exemplaar ook. Maar de verhalen op internet spreken elkaar overal tegen. Heel verwarrend allemaal.
Misschien komt de volksmondgedachte toch het dichts bij de waarheid in de buurt.

Nog geen enkele nieuwe reactie hier sinds deze van Leatherwolf metal album van de week is geweest. Dat is zonde, want het blijft een juweeltje. Alleen het nummer Tonight's the Night vind ik wat flauw. Anders kreeg het van mij de volle pot, want voor de rest is alles heerlijke klassieke heavy metal van de bovenste plank.

Debuutalbum van deze Amerikaanse Heavy Metal groep uit Californië, drie gitaristen die er weg mee weten en heerlijke old school metal met moddervette solo’s, hoe meer hoe liever en geen enkele gitarist loopt de andere in de weg. Dat heet complementair zijn.
Vettig, prettig en afkomstig uit het decennium tachtig. Heeft er iemand mij geroepen?
De nummers van hun debuut-EP (Spiter, Endangered Species, Season of the Witch, Kill and Kill Again en Leatherwolf) staan ook op dit album, leve het reeds vertelde verhaal van de identieke hoezen, ik dacht destijds dat ik scheel zag bij het toevoegen van de EP.
Vettig, prettig en geestig, een glimlach der herkenning verschijnt op mijn gezicht en de nostalgie naar die tijden steekt weer de kop. Het titelnummer is een prettig gestoord uptempo monstertje en waanzinnig goed. O ja, die zanger scheert verdomd hoge toppen, zijn kopstem is een juweeltje maar kroonjuweel blijft het aanwezige gitaarwerk!

Ik ben nooit zo'n liefhebber geweest van u.s heavy/power metal, waarom weet ik niet, mischien te veel invloeden uit progressive metal.
De songs vind ik vaak saai en weinig origineel, zo ook op dit album.
Af en toe zit er wel een leuke solo tussen maar het is toch vooral riff gedreven en het verveelt me snel.

Deze US metal band staat toch aan de top van het genre. Met dit debuut word dat ook eens zeer goed onderstreept. Heerlijke riffs, gave solo's en een zeer toffe zang. Ik geniet hier wel van. Mijn favoriete nummer blijft het laatste nummer, top!

Een plaatje dat door de jaren heen door velen vergeten lijkt te zijn. Jammer, want dit is een zeer aangename plaat! De kracht is vooral het gebruik van twee (of drie?) gitaren, waardoor de nummers doorspekt raken met heerlijke riffs. Daarnaast heeft zanger Michael Olivieri een heerlijk stemgeluid. Deze plaat deed me een beetje denken aan Judas Priest, hij past in ieder geval in hetzelfde straatje. Voor de liefhebbers van old school Heavy Metal!

Wast een heerlijke plaat blijft dit toch! Geweldige riffs, goede zang en genoeg power. Blijft nog steeds genieten.

Kippenvel shit. De afwisseling / afstemming melodie versus agressie is fenomenaal uitgebalanceerd.

Tijd niet gehoord; een aangename golf van jeugdsentiment spoelt bij menig riff, solo of zanglijn aan op een strand van... verder kom ik niet, ik ben potdomme geen dichter. 5 sterren blijven uiteraard mooi staan.