Eriksson Delcroix - For Ever (2014)
mijn stem
30 stemmen
België
Country
Label: Waste My
-
Home Is Where the Angels Roam (3:59)
-
The Sound of You (3:55)
-
Snakes (0:45)
-
At the Car Graveyard (3:31)
-
The Last Thing on My Mind (3:15)
-
The Valley (5:36)
-
Black Jack David (2:42)
-
Nashville Tennessee (3:46)
-
I'm Leaving (4:47)
-
Riding on a Snake with a Bottle of Tequila in My Hand (7:34)
-
Pretty Little Souls (4:06)
-
Walking (3:23)
0
geplaatst: 9 februari 2014, 17:18 uur
Bjorn Eriksson was gitarist in Zita Swoon en was tevens de belangrijke man in Maxon Blewitt.
Zijn vriendin Nathalie Delcroix kennen we van Laïs. Samen vormen zij een stel, zowel privé als muzikaal en dat laatste uit zich o.a. in dit album For Ever genaamd dat bol staat van country invloeden omdat beiden daar van houden.
Bij country zullen velen hun neus optrekken maar dat zou in dit geval jammer zijn want For Ever is een fijne, warme trip die eigenlijk helemaal niet aan droge vlaktes in de U.S.A. doen denken.
Om en om delen ze de leadvocals en net zo vaak versmelten beiden stemmen tot een mooi geheel waar ik persoonlijk een rustgevend gevoel bij krijg. De donkere warme stem van Eriksson combineert echt heel fraai met de lieflijke stem van Delcroix.
Muzikaal krijgen we regelmatig bijzondere toevoegingen toegespeeld waardoor het geheel spannend is en blijft en ik juist niet dat standaard 'country' gevoel krijg.
Frédérique Spigt kwam een tijd terug al goed weg met haar americana/country/roots/folk uit Nederland (album: Land). Eriksson Delcroix doet hetzelfde voor België.
Dit mag best een aangename verrassing genoemd worden.
Zijn vriendin Nathalie Delcroix kennen we van Laïs. Samen vormen zij een stel, zowel privé als muzikaal en dat laatste uit zich o.a. in dit album For Ever genaamd dat bol staat van country invloeden omdat beiden daar van houden.
Bij country zullen velen hun neus optrekken maar dat zou in dit geval jammer zijn want For Ever is een fijne, warme trip die eigenlijk helemaal niet aan droge vlaktes in de U.S.A. doen denken.
Om en om delen ze de leadvocals en net zo vaak versmelten beiden stemmen tot een mooi geheel waar ik persoonlijk een rustgevend gevoel bij krijg. De donkere warme stem van Eriksson combineert echt heel fraai met de lieflijke stem van Delcroix.
Muzikaal krijgen we regelmatig bijzondere toevoegingen toegespeeld waardoor het geheel spannend is en blijft en ik juist niet dat standaard 'country' gevoel krijg.
Frédérique Spigt kwam een tijd terug al goed weg met haar americana/country/roots/folk uit Nederland (album: Land). Eriksson Delcroix doet hetzelfde voor België.
Dit mag best een aangename verrassing genoemd worden.
* denotes required fields.
* denotes required fields.