FM - Indiscreet (1986)

Om jullie opmerkingen van vijf (!) jaar geleden nog even terug te halen: de originele LP en CD bevatten inderdaad alleen de eerste negen tracks. De andere drie zijn bonustracks (B-kantjes van singles), al kan ik nergens op Discogs een versie vinden die uitsluitend die drie extra nummers bevat.

Er is een versie uit 2005 op het Franse Bad Reputation-label, die ze heeft, maar die voegt er ook meteen een hele zwik live-nummers aan toe. De huidige remaster van Rock Candy uit 2012 doet dat nog eens dik over: die breidt het album met allerlei extended versies en live-nummers uit tot twee CD's, maar laat dan gek genoeg die B-kantjes weer achterwege. Slordig, want die B-kanten zijn zeer de moeite waard en een welkome aanvulling op het originele album.

Hoe dan ook, die drie laatste nummers zijn bonustracks. Ik zal een correctie indienen en ze als zodanig aanmerken.

Ik heb deze weer eens gedraaid naar aanleiding van het beluisteren van die 30-jarige editie, waar ze alle nummers opnieuw hebben opgenomen. Per saldo is dat niet onaardig gedaan, ook en vooral omdat Steve Overland nog steeds goed bij stem is, maar het haalt het niet bij het origineel, vind ik. Toegegeven, dit is wel een melodieus rock-album dat qua sound hoorbaar is geworteld in midden jaren tachtig, maar alles valt hier zo mooi op zijn plaats, inclusief het subtiele toetsenwerk van Didge Digital, dat ik nogal mis op die nieuwe versie.

Los daarvan is dit een AOR-album voor de fijnproevers: een zeer Amerikaans geluid van een Britse band. Mooie songs, ietwat bleekjes wellicht naar hedendaagse rock-maatstaven, maar ik vind juist die verfijning zo gaaf aan dit album. Het luistert heerlijk weg en de songs staan als een huis. Dat laatste wordt nog eens onderstreept met die 30th anniversary editie. De opvolger Tough it out was iets pittiger en vind ik nog iets beter. Maar hoewel FM in de loop der jaren een respectabel aantal albums heeft afgeleverd, werd het nooit meer zo goed als die eerste twee.