Matt Elliott - Only Myocardial Infarction Can Break Your Heart (2013)

hee kwa hoestyl enig verandering opgetreden zo te zien. ben hier zeer benieuwd naar. de recensie op zijn site belooft veel goeds

Tja, zou 'ie niet veel goeds beloven zou 'ie 'm er vast niet opzetten. Wat is een "resencie"?

Als ik de songtitels zo bekijk, ziet het er toch ook weer niet zo rooskleurig uit. De hoes is alvast smaakvol, en wel een behoorlijk contrast met die van 'The Broken Man'.

Wat is jouw avatar?

Sheep in the Big City

Nu, ik zie erg uit naar deze.

De titel is wel sneu zeg, eerder humoristisch dan melancholisch.

Eerder poging tot humoristisch dan humoristisch

Hoewel het uiteindelijk om de muziek gaat, vind ik een hoes en een titel (soms bewust, soms onbewust) toch wel meespelen in de ervaring en dus ook de beoordeling van een plaat. Bij de éne arties meer dan de andere natuurlijk, en ik heb wel het vertrouwen dat Matt Elliott alweer voor een reeks mooie nummers zal zorgen.

die albumtitel

Dat vertrouwen heb ik ook hoor, maar ik ben wel nieuwsgierig. Zowel de hoes als titel zijn totaal anders dan zijn eerdere. De hoes vind ik overigens wel schitterend. We zullen het gaan zien. Sowieso komt de plaat op een goed moment, net op tijd voor de donkere dagen. Of Elliott moet plotseling electropop maken.

Man o man wat kijk ik hier naar uit. The broken man is voor mij een van de beste platen in de laatste 5 jaar.

Vol verwachting. Broken Man ook voor mij een van de beste albums uit 2012. Hopelijk gaat mijn hartje hier enkel sneller van kloppen en blijft verdere ellende bespaard. Wat een albumtitel

eerste 2 nummers en nummer 6 gelekt en het is weer allemachtig mooi natuurlijk van 1 van de origineelste artiesten van afgelopen decenia! De programmeur die dit boekt mag van mij programmeur van t jaar worden

Sorry kon er niets aan doen, ik heb gestemd na anderhalve luisterbeurt. Het is weer zo overrompelend mooi. De volle mep, deze man verdient niet anders, als het na 20 luisterbeurten tegen gaat vallen zal ik mijn score gaan bijstellen.
Deze man bracht in 2012(2011) ook al zo'n mooie plaat uit dat ik bijna niet kon wachten op deze. Hij werd nergens gelekt en moest ik dus wachten op de releasedatum.
Kan niet anders zeggen dan dat het wachten ruimschoots beloond wordt. Alleen het eerste nummer van 17!! minuten is al de moeite van de aanschaf waard.
Op het eerste gehoor is deze plaat een stuk luchtiger dan de geniale vorige.
Volledige recensie komt over een week wanneer deze plaat is grijs gedraaid.

Te beluisteren via Deezer !

Eerste nummer nu op de helft en dat belooft veel goeds !

jonge jonge wat is dit weer erg mooi en leuk dat er nu meer strijkers bijzitten. contrabas op 1e track vind ik echt wat toevoegen. Zijn stem heeft ook beduidend meer laag gekregen. Eigenlijk heeft hij een eigen genre ontwikkeld. Matt elliott is 1 van de weinigen die tegen de stroming in zwemt. De geschiedenis heeft uitgewezen dat dat juist diegene zijn die een lange weg naar bekendheid hebben maar zich dan ook meestal achteraf tussen de onsterfelijken mogen voegen. Daar komt bij dat hij live met al die loops echt wat neer kan zetten zoals het hier met die honderden lagen klinkt.

Hoe mooi ook: net als bij de voorganger (ander vergelijkingsmateriaal heb ik niet) misschien iets té overweldigend. Na verloop van tijd krijg ik dan een beetje genoeg van de akoestische gitaar en ik durf het bijna niet te zeggen: de maniertjes. Nu ik dit album naast de vorige kan leggen bekruipt me dat idee toch wel een beetje te veel.
Het is erg sterk maar je weet nu wat je kunt verwachten. Al weer lange nummers en alweer de bekende breaks en bijbehorende gitaar.

'Meer strijkers' zorgt wel voor de plus t.o.v. de voorganger.

Op het eerste gehoor niet zo sterk als The Broken Man. Muzikaal rommeliger...en ik mis teksten zoals Dust, Flesh and Bones...

Het vorige album kon mij dan weer niet zo bekoren, terwijl dit album mij direct aansprak.

Ik hou van somber...maar deze vind ik ook erg mooi hoor!

Ik dacht van stilte...

...

Op 1 december 2013 speelt ie op het 'Guess Who'-Festival in Utrecht

Zijn stem doet mij af en toe aan Oren Lavie denken. Heeft iemand dezelfde associaties als ik?

weer een schitterende cd. met deze muziek blijft het warm in de komende winter maanden

Oren doet mij meer aan Kings of Convenience en Nick Drake denken, bij Matt heb ik die associatie niet.

Dit album is me helemaal ontgaan. Zo te zien kan het blindelings kopen? Welk album komt het het dichtsbij in de buurt?

Als je een fan bent van Matt Elliott, dan kan je het inderdaad blindelings aanschaffen. Het is misschien iets lichter van toon, maar kenmerkend Elliott. Bezwerende nummers, vooral de opener is bijzonder sterk. Ruim 17 minuten, maar geen moment inzakkend. Matt Elliott is een meester in het bespelen van de geest.

Eerste luisterbeurt zit erop, diep onder de indruk..

Er is hier ook een dubbel CD versie van he!

Op disc 2 staat eht volgende:
1. All Of Our Leaders Are Sociopathic, Criminal Monsters Who Should Be Locked Away Far From Any Kind Of Power For The Good Of All Humanity
2. I'll Sleep When You're Dead

Heb het eerste nummer net even geluisterd, dat nummer is het alleen al waard om het album te kopen. Ik ga het album maar bestellen en dan zal ik het nog even uitgebreid beluisteren en hier beoordelen.