Cruachan - Folk-Lore (2002)

Schitterende plaat van de Ierse formatie Cruachan, die hun heavy metal - soms zelfs naar black metal neigend - voorziet van de nodige sfeervolle Keltische invloeden. Op voorgaande platen waren de nummers nog vaak in het Gaelic, dat is met Folk-Lore verdwenen. Niettemin nog steeds een uitstekend plaatje, waarop de Keltische en Ierse folkinvloeden nog duidelijk hoorbaar zijn.

Ik kan niet meer zeggen dan een meesterwerk..vooral het nummer ride on krijg ik kippenvel van .

Voor dit album zeker een 5.

Heerlijke plaat. Redelijk toegankelijke metal zelfs vind ik. Waarschijnlijk dankzij de folkinvloeden. Hoewel folk nu ook niet meteen hitlijsten of radiomuziek is.

Ik ken Heidevolk, Finnroll en Cruachen. De laatse band vind ik het beste.

De Finnen zijn wel bedrijvig in dit soort muziek.
4.5*

Ik heb het album nu ook zelf in mijn bezit en kan er geen genoeg van krijgen. Ik ben het album voor het eerst gaan luisteren toen ik de weinig lovende recensie in de Aardschok had gelezen. Zonder hoopvolle verwachtingen, werd ik echter keer op keer positief verrast. De nummers zijn stuk voor stuk namelijk van een niet gering kaliber en originaliteit en afwisseling zijn troef. En inderdaad ook vrij toegankelijk, een stuk toegankelijker dan wat de land- en genregenoten van Mael Mórdha (ook erg sterk, maar dat terzijde) doen.

Folk-Lore is naar het schijnt geproduceerd door Shane MacGowan (ex-The Pogues), die op Ride On een gastbijdrage vervult. Op de productie valt overigens weinig aan te merken, helder en dik in orde.

Het enige minpuntje is eigenlijk dat het album veel te snel is afgelopen, maar desondanks toch 4,5*, met kans op een verhoging.

Zeer aangename plaat. In vergelijking met hun andere albums is deze plaat best clean, en dat is iets goed. Waar vele bands grunt met folkriedeltjes combineren, doet deze band hetzelfde maar dan met cleane metal.

Sfeervolle keltische/folk metal. In tegenstelling tot bands als Finntroll klinkt dit nergens melig of lomp. De vocalen vind ik van wat mindere kwaliteit, maar het is gelukkig niet storend.

Ik vind dit een aardig album, maar niet meer dan dat. Het is mij misschien iets te rustig. Ik vind de folk stukken niet echt mooi verweven met de metal stukken. Een nummer als The Rocky Road to Dublin had er wat mij betreft niet tussen gehoeven. Aardig, maar voor mij niet meer dan dat.