Motörhead - Everything Louder Than Everyone Else (1999)
Alternatieve titel: Hamburg 1998 Germany
mijn stem
32 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Metal / Rock
Label: SPV
-
Iron Fist (4:09)
-
Stay Clean (2:48)
-
On Your Feet or on Your Knees (3:20)
-
Over Your Shoulder (3:58)
-
Civil War (3:28)
-
Burner (3:15)
-
Metropolis (4:09)
-
Nothing Up My Sleeve (3:32)
-
I'm So Bad, Baby I Don't Care (3:17)
-
The Chase Is Better Than the Catch (5:33)
-
Take the Blame (4:33)
-
No Class (3:05)
-
Overnight Sensation (4:44)
-
Sacrifice (3:33)
-
Born to Raise Hell (5:47)
-
Lost in the Ozone (3:39)
-
The One to Sing the Blues (3:24)
-
Capricorn (5:06)
-
Love for Sale (4:57)
-
Orgasmatron (6:44)
-
Going to Brazil (2:43)
-
Killed by Death (6:37)
-
Bomber (6:19)
-
Ace of Spades (4:11)
-
Overkill (7:32)
2
Sir Spamalot (crew)
geplaatst: 26 juni 2018, 18:34 uur
Al van in mijn jeugdjaren is Motörhead een geval van alles of niets voor mij, ofwel draai ik het jaren niet ofwel krijg ik er gedurende een korte periode niet genoeg van en dat laatste heeft merendeels te maken met het onnavolgbare charisma van Lemmy (RIP).
In 1988 studeerde ik in Gent en pikte ik een optreden mee van Motörhead in de Vooruit in Gent met King Diamond en Destruction in het voorprogramma. Destruction en King Diamond waren doenbaar qua volume maar Motörhead was oorverdovend. Je verwacht bij Motörhead dat alles begint te trillen, de muren, de kasten, het eigen vege lijf, de mensen naast je...
Wiki laat ons geloven dat dit de volledige opnames zijn van één optreden op 21 mei 1998 en een verdere blik op het wonderbare internet lijkt dit te bevestigen, dan is dit mijn favoriete format, de “double live albums”.
Oorverdovend is het zeker, maar het is meer dan dat verpakt in een setlist om duimen en vingers af te likken. Het is een getuigenis van een tamelijk uniek gebleven groep (ondanks al de personeelswisselingen) met een uniek geluid, een unieke stijl maar één van de meeste memorabele frontmannen in de geschiedenis van Rock and Roll. Het klinkt meer naar Metal? Ah neen, zoals Lemmy zo vaak heeft gezegd: “We are Motörhead. And we play Rock and Roll.” Misschien ietsie pietsie luider dan de modale Rocker.
In 1988 studeerde ik in Gent en pikte ik een optreden mee van Motörhead in de Vooruit in Gent met King Diamond en Destruction in het voorprogramma. Destruction en King Diamond waren doenbaar qua volume maar Motörhead was oorverdovend. Je verwacht bij Motörhead dat alles begint te trillen, de muren, de kasten, het eigen vege lijf, de mensen naast je...
Wiki laat ons geloven dat dit de volledige opnames zijn van één optreden op 21 mei 1998 en een verdere blik op het wonderbare internet lijkt dit te bevestigen, dan is dit mijn favoriete format, de “double live albums”.
Oorverdovend is het zeker, maar het is meer dan dat verpakt in een setlist om duimen en vingers af te likken. Het is een getuigenis van een tamelijk uniek gebleven groep (ondanks al de personeelswisselingen) met een uniek geluid, een unieke stijl maar één van de meeste memorabele frontmannen in de geschiedenis van Rock and Roll. Het klinkt meer naar Metal? Ah neen, zoals Lemmy zo vaak heeft gezegd: “We are Motörhead. And we play Rock and Roll.” Misschien ietsie pietsie luider dan de modale Rocker.
* denotes required fields.
* denotes required fields.