0
geplaatst: 28 juli 2010, 08:29 uur
Arcturus is sowieso altijd een beetje een buitenbeentje geweest. Tot en met The Sham Mirrors klonk de band elke release weer totaal anders. The Sham Mirrors is relatief toegankelijk en is tegelijkertijd een mooie synthese van alles wat de band ooit gedaan heeft.
Fantastisch is ook de zang van Garm. De vocale krachtpatser zingt altijd in dienst van het nummer. Opener Kinetic vind is vanwege de zang mijn favoriete track.
De gitaarpartijen van Knut M. Valle zijn niet zo virtuoos als die van voormalig gitarist Carl August Tidemann maar zijn niettemin heel verdienstelijk. Ook hier geldt geen drang om op de voorgrond te treden.
In Radical Cut komen de black metal invloeden weer wat naar boven. Ihsahn verzorgt hier de krijspartijen.
The Sham Mirrors verwerkt veel invloeden, maar klinkt toch heel coherent en verrassend toegankelijk.
Fantastisch is ook de zang van Garm. De vocale krachtpatser zingt altijd in dienst van het nummer. Opener Kinetic vind is vanwege de zang mijn favoriete track.
De gitaarpartijen van Knut M. Valle zijn niet zo virtuoos als die van voormalig gitarist Carl August Tidemann maar zijn niettemin heel verdienstelijk. Ook hier geldt geen drang om op de voorgrond te treden.
In Radical Cut komen de black metal invloeden weer wat naar boven. Ihsahn verzorgt hier de krijspartijen.
The Sham Mirrors verwerkt veel invloeden, maar klinkt toch heel coherent en verrassend toegankelijk.
0
geplaatst: 4 juli 2013, 12:04 uur
Dit album heb ik ooit binnengehaald omdat het een van de best gewaardeerde albums in de eerste ronde van het Metal Album van de Week was, meende ik. The Sham Mirrors staat echter niet tussen de albums die in dit topic voorsgesteld zijn, dus hoe ik er dan bij kwam om het album te beluisteren...
In ieder geval heb ik het een hele tijd niet geluisterd, omdat ik er weinig aan vond. Te bombastisch. Nu ik het een flink aantal keren herbeluisterd heb, blijkt dat ik mijn mening moet bijstellen: The Sham Mirrors is stukken beter dan ik me herinnerde.
Openingstrack Kinetic is sterk en zet de toon voor de rest van het album: spacy. Wellicht niet gek voor een band die vernoemd is naar naar een ster.
Als ik de tekst goed beluisterd heb, is opener Kinetic (en misschien de rest van het album ook wel) een teken van leven vanaf een andere planeet, waar kennelijk mensen zijn beland die nu graag weer naar huis willen. De muziek is redelijk stevig, met keyboardeffecten en toch ook de nodige bombast.
Garm zingt hier heel anders dan ik van zijn werk bij Ulver gewend was (van Ulver ken ik slechts de eerste 3 albums). De zang hier is een beetje op het randje van wat ik goed vind.
Kinetic is een prima nummer, en behoort met het behoorlijk stevige Radical Cut en For to End Yet Again tot mijn favoriete nummers op dit album. Ad Absurdum gaat qua zang inderdaad richting het absurde. Een van de mindere nummers, wat mij betreft.
Dit album een positieve verrassing bebleken. Ad Absurdum en de zang kost Arcturus wat punten. Blijven er drie en een halve ster over.
3,5*
In ieder geval heb ik het een hele tijd niet geluisterd, omdat ik er weinig aan vond. Te bombastisch. Nu ik het een flink aantal keren herbeluisterd heb, blijkt dat ik mijn mening moet bijstellen: The Sham Mirrors is stukken beter dan ik me herinnerde.
Openingstrack Kinetic is sterk en zet de toon voor de rest van het album: spacy. Wellicht niet gek voor een band die vernoemd is naar naar een ster.
Als ik de tekst goed beluisterd heb, is opener Kinetic (en misschien de rest van het album ook wel) een teken van leven vanaf een andere planeet, waar kennelijk mensen zijn beland die nu graag weer naar huis willen. De muziek is redelijk stevig, met keyboardeffecten en toch ook de nodige bombast.
Garm zingt hier heel anders dan ik van zijn werk bij Ulver gewend was (van Ulver ken ik slechts de eerste 3 albums). De zang hier is een beetje op het randje van wat ik goed vind.
Kinetic is een prima nummer, en behoort met het behoorlijk stevige Radical Cut en For to End Yet Again tot mijn favoriete nummers op dit album. Ad Absurdum gaat qua zang inderdaad richting het absurde. Een van de mindere nummers, wat mij betreft.
Dit album een positieve verrassing bebleken. Ad Absurdum en de zang kost Arcturus wat punten. Blijven er drie en een halve ster over.
3,5*
* denotes required fields.
* denotes required fields.