0
geplaatst: 5 juli 2023, 21:57 uur
Zoals U2 hun Under a Blood Red Sky: Live at Red Rocks voor een hele schappelijke prijs in de winkels losliet als geste naar de fan, zo deed de groep Dio dat met Intermission. Ik vond het sympathiek en het was tevens de gelegenheid om nieuwe gitarist Craig Goldy (ex-Giuffra) te horen: met hem in de gelederen trapt de B-kant af middels Time to Burn. De mans eerste optreden was halverwege de Sacred Heart Tour, in Engeland in tv-show The Tube. De spanningen tussen zijn voorganger Vivian Campbell en zanger Ronnie James Dio waren passé en de negativiteit die de laatste ervaarde verdween.
In de biofilm 'Dreamers Never Die' (2022, nog altijd op YouTube te vinden) wordt overigens slechts summier aandacht besteed aan de komst van Goldy, die een prima vervanger zou blijken. Wel wordt duidelijk dat Campbell weliswaar meer geld vroeg, zoals hem bij de start van de band voor album #3 zou zijn toegezegd, maar bij de start van de opnamen van Sacred Heart geen nieuw materiaal bij zich had. Dio vond dat wie meer betaald wil krijgen, ook meer moet leveren in plaats van met lege handen te komen.
Op de liveopnamen is het wel degelijk Campbell die speelt, en niet Goldy zoals hier in 2015 werd gesuggereerd. Volgens de hoes opnamen van een optreden in de San Diego Sports Arena tijdens de Sacred Heart Tour. Ik had eerder van de radio een concert in Vredenburg opgenomen en niet per se zo'n behoefte aan deze schijf.
Zovele jaren later is het desondanks leuk om te horen, al zingt meneer Dio soms wat slordig. Wellicht omdat hij op die momenten in gevecht was met Dean the Dragon.
In zijn postuum verschenen biografie 'Rainbow in the Dark' (2010) vertelt hij hoe deze podiumdraak na zo'n 150 shows, hij had even daarvoor nog vuur geblazen, tijdens de laatste show in Japan plotseling zijwaarts viel. Drummer Vinny Appice kon nog maar net aan de kant springen...
In hetzelfde laatste hoofdstuk van dit boek vertelt hij dat toetsenist Claude Schnell van Foreigner een vliegticket had gekregen om auditie te komen doen. Schnell kreeg binnen Dio te weinig ruimte naar zijn zin, aldus de zanger. In hun gesprek, thuis aan Dio's eettafel, herkende deze hoe hij vroeger bij Rainbow en Sabbath hetzelfde verlangen naar vrijheid had gevoeld, maar niet kreeg.
Uitkomst van het gesprek: Schnell werd meer ruimte op het volgende album én een toetsensolo tijdens de liveshows toegezegd, waarop deze bleef. Tevens einde bio, Ronald Padavona kreeg niet de gelegenheid de jaren ná Intermission te beschrijven.
In de biofilm 'Dreamers Never Die' (2022, nog altijd op YouTube te vinden) wordt overigens slechts summier aandacht besteed aan de komst van Goldy, die een prima vervanger zou blijken. Wel wordt duidelijk dat Campbell weliswaar meer geld vroeg, zoals hem bij de start van de band voor album #3 zou zijn toegezegd, maar bij de start van de opnamen van Sacred Heart geen nieuw materiaal bij zich had. Dio vond dat wie meer betaald wil krijgen, ook meer moet leveren in plaats van met lege handen te komen.
Op de liveopnamen is het wel degelijk Campbell die speelt, en niet Goldy zoals hier in 2015 werd gesuggereerd. Volgens de hoes opnamen van een optreden in de San Diego Sports Arena tijdens de Sacred Heart Tour. Ik had eerder van de radio een concert in Vredenburg opgenomen en niet per se zo'n behoefte aan deze schijf.
Zovele jaren later is het desondanks leuk om te horen, al zingt meneer Dio soms wat slordig. Wellicht omdat hij op die momenten in gevecht was met Dean the Dragon.
In zijn postuum verschenen biografie 'Rainbow in the Dark' (2010) vertelt hij hoe deze podiumdraak na zo'n 150 shows, hij had even daarvoor nog vuur geblazen, tijdens de laatste show in Japan plotseling zijwaarts viel. Drummer Vinny Appice kon nog maar net aan de kant springen...
In hetzelfde laatste hoofdstuk van dit boek vertelt hij dat toetsenist Claude Schnell van Foreigner een vliegticket had gekregen om auditie te komen doen. Schnell kreeg binnen Dio te weinig ruimte naar zijn zin, aldus de zanger. In hun gesprek, thuis aan Dio's eettafel, herkende deze hoe hij vroeger bij Rainbow en Sabbath hetzelfde verlangen naar vrijheid had gevoeld, maar niet kreeg.
Uitkomst van het gesprek: Schnell werd meer ruimte op het volgende album én een toetsensolo tijdens de liveshows toegezegd, waarop deze bleef. Tevens einde bio, Ronald Padavona kreeg niet de gelegenheid de jaren ná Intermission te beschrijven.
* denotes required fields.
* denotes required fields.