Wilson Pickett - Miz Lena's Boy (1973)

‘Take a closer look at the woman you’re with’ is al gelijk een lekkere funky opener voor een album, en in die sfeer blijven we dan ook nog even met het verhaal dat hij vertelt in ‘Memphis’ en het nummer ‘Soft soul boogie woogie’. Dan volgt een prachtige versie van ‘Help me make it through the night’, wel een aantal maten sneller dan de versie van bijvoorbeeld Gladys Knight & The Pips, maar vooralsnog te classificeren als een mid-tempo ballad. De eerste echte ballad is overigens ‘Never my love’. Vervolgens krijgen we weer wat funky soulnummers voorgeschoteld. Het beste nummer op dit album is ‘Two women and a wife’, en ‘Help me make it through the night’ eigenlijk ook. Het materiaal op dit album is bovengemiddeld goed, maar voor Pickett’s doen ietwat teleurstellend. Op zijn voorgaande albums stonden meestal sowieso zo’n 2 á 3 nummers die echt meesterlijk mooi zijn, die vind ik hier niet terug. Toch blijft het inhoudelijk een goed album, maar zoals gezegd ontbreekt een knaller.

Deze Pickett pakt mij niet. Ik vind dat hij zichzelf hier teveel overschreeuwd en het is m.i. niet zo hoe meer ik schreeuw hoe meer soul ik erin leg. Zijn typische schreeuwsoul die ik bij zijn eerdere werk juist een kracht vond, is hier een zwakte. Net zoiets als bij een Michael Jackson her en der een oooooehh en hiehieees een toegevoegde waarde kon hebben en bij later werk meer op de irritatiegrens ging zitten, is dat hier ook met de aaaargh oeeeeeehs van Pickett. Het verliest zijn kracht.