James Arthur - James Arthur (2013)

Winnaar van de Britse variant van X-Factor. Normaal heb ik niets met artiesten uit dat soort programma's, maar Impossible (origineel van Shontelle) nodigt mij toch uit om dit album eens te gaan beluisteren. Prima single!

Vandaag gelekt.

gisteren om correct te zijn heb het album inmiddels een aantal keren beluisterd en het is sterk voor een debuut van een x factor kanditaat.

Ben ik met je eens. Ik heb het album vandaag beluisterd, en voor een winnaar van een talentenjacht was ik erg onder de indruk. Impossible blijft een fantastische single, bijzonder dat dat hier geen kneiter van een hit geworden is.

Aangezien jullie zo enthousiast zijn, zal ik ook eens een luisterbeurt wagen dit weekend. Erg benieuwd.

Ik vond zijn album Undiscovered Acoustic al goed (gemaakt voor de x factor, met John McGough onder de naam the James Arthur Project). Ook zijn werk met de James Arthur Band vond ik leuk. Het bluesy geluid van de JAB vind je op dit album nog wel een beetje terug, en het enige rapnummer op de cd gebruikt delen van teksten uit hun nummers Gotta be/You can't see me. Ook uit andere nummers zijn delen gebruikt (het ruwe produkt is nog steeds te vinden op Youtube). Smoke Clouds is het enige van zijn oude nummers dat in zijn (min of meer) originele staat op het album staat. Het album is verder een mix van stijlen (blues, Motown, rock en hiphop), allemaal stijlen die hij wel eens gespeeld heeft met vroegere bands. Maar misschien ook te wijten aan de vele producers die eraan hebben meegewerkt (Naughty Boy, Salaam Remi, TMS, onder andere) en twee samenwerkingen: een met Emeli Sande en een met Chasing Grace. James heeft het tot nu toe niet zo gemakkelijk gehad in zijn leven, en het laatste jaar zeker ook niet in de Engelse pers (hij neemt geen blad voor de mond, ook op Twitter niet - soms onverstandig), en dat zie je terug in zijn teksten (buiten Impossible zijn alle nummers tenminste gedeeltelijk door hemzelf geschreven). Veel pijn, maar toch ook een aantal nummers die optistischer van aard zijn. Van zijn stem moet je houden, maar dat doe ik. Ik zal hem zeker nog lang draaien. Favorieten: Lie Down, Recovery, Suicide, Supposed.

Over het algemeen positief verrast door deze X-Factor winnaar. Toentertijd zijn auditie gezien en die was geweldig, daarna eigenlijk niks meer van deze jongen gehoord tot nu toe.
Er staan zeker een aantal erg lekkere nummers op deze plaat, Impossible, Recovery, Supposed.
Enkele nummers zoals Suicide, Is This Love? vind ik dan weer te zoetsappig.

Heel lekker album hoor. Lekkere stem heeft deze gast zeg!
Emergency had voor mij alleen niet gehoeven, verder prima plaat!

Eigenlijk is dit album een melancholische versie van Daniel Merriweather, zelfs de stemmen hebben veel gelijkenis. Ook kwa muziek heeft het er veel van weg.
Ik vind alleen dat Daniel Merriweahers album wat teveel gehaast lijkt zowel kwa zang als beats, dat heb ik hier veel minder. Wellicht kan ik dit zien als de betere versie van...
Ik zou James Arthur wel eens "Changes" willen horen zingen van DM

Weer zo’n plaat die in 2013 even aan onze aandacht ontschoten is geweest. Maar we geven het dit jaar gewoon nog een kans en plaatsen een review van het album van James Arthur. De volop getatoeëerde zanger won een seizoen van de Britse X-Factor en had met You’re Nobody ‘til somebody loves you meteen een goede single op zak. Gescheiden ouders, moeizame doorgang in het bekende televisieprogramma en andere problemen in Middlesbrough, waar hij opgroeide, kunnen genoeg inhoud geven aan deze plaat.

De opener is de meteen de eerder genoemde single. Een goede single en een knallend begin van het album. Get Down is niet anders en ligt al net zo goed in het gehoor. New Tattoo zorgt ervoor dat het tempo een stuk verlaagt wordt wat ook meteen ten koste gaat van de energie die je terugkrijgt. Een aardig nummer. Ook Impossible is niet zo heel bijzonder. Lie Down trekt het niveau weer omhoog. Gewoon een stoer nummer met veel energie gebracht. Gaandeweg doet Arthur mij wat aan Daniel Merriweather denken. Zelfde sound, zelfde invloeden (hiphop/soul/R&B).Recovery is een drukke track, wel cool. Het duet Roses, met Emeli Sandé, kennen vast ook veel mensen. Een aardig duet zonder dat de vonken er echt vanaf springen. En dat zet zich door in Supposed, Suicide en Is This Love? Echt saai wordt het eigenlijk pas op Certain High. Een braaf en middelmatig nummer met Chasing Grace.
Dan hebben we nog twee songs te gaan. Eerst is er het akoestischere Smoke Clouds. Sterk nummer en het funky outronummer Flyin’.

Al met al een aardige plaat dus. Veel nummers vergeten energie terug te geven waardoor het rond de middelmaat blijft hangen, maar vooral de stem van James Arthur zorgt ervoor dat de meeste nummers toch overeind blijven. Voordeel is wel dat alles erg makkelijk in het gehoor ligt.

Impossible niet heel bijzonder??? Echt waar?
Ik vind het echt een enorm mooi nummer en zijn stem gaat uit emotie alle kanten op maar neigt niet naar vals. Ik vind het het enige nummer waarbij echt veel emotie los komt.
Het heeft ook de langste houdbaarheid. New Tattoo staat daarin op plek 2.