Me'Shell NdegéOcello - Peace Beyond Passion (1996)

Erg sterke plaat van Me'shell. Sterkste album van haar dat ik heb.

Dit album van Me'Shell is wederom heel erg Me'Shell. Fantastische muziek gewoon, een zangeres die gewoon lekker haar ding doet. Goed album.

Ik heb een erg goed klinkende liveopname van haar van het NorthSea. Misschien moet ik daar eens een Torrent van maken?

Geweldige soulmuziek met een ietwat zwaardere inhoud, maar nergens wordt het too much. Ook de covers van monumenten Bill Withers en Marvin Gaye zijn best te pruimen, maar dat het niet de beste nummers zijn zegt veel over de kwaliteit van dit album en van Meshell.

Ik had deze wel eens op de achtergrond gehoord bij een feestje en was er daarom met grote verwachtigen aan begonnen. De openingstracks staan als een huis; een krachtige ritmesectie, mooie composities en overtuigende zang, die me een beetje deed denken aan Skin. Maar wat jammer dat het zo als een plumpudding in elkaar zakt; als het album halfweg is zijn er geen prikkelende ritmes meer en daalt het niveau af tot alledaagse R&B, met zang die daarin zich echt niet meer onderscheidt van waar ik al veel te veel van heb gehoord.

Wel eentje om in de gaten te houden, deze, en het lijkt me dat dit live ook wel eens zeer sterk kan zijn. Ik zag dat ze nog veel meer had gemaakt. Ga ik zeker nog wel wat van proberen.

Een persoonlijke favoriet is 'Comfort Woman'. Dat is een eerder laidback, spacey album met lekker scheurende bassen. Er staan ook 'maar' 10 tracks op, dus gaat ook niet vervelen. Ook omdat ze 1 mooi geheel vormen.

Klinkt als een goede tip. Ik laat t nog weten.

Ik ken enkel Stay; wat een lekker nummer. Ikga hier snel achteraan.

Fijn album van deze dame die het liefst haar zware stem combineert met een zware en lome bassgitaar. Qua teksten is dit ver verwijderd van de standaard-r&b. Als geheel is dit album niet altijd even sterk, maar de uiteindelijke score komt zeker op een voldoende terecht. Ik heb wel een zwak voor de muziek van deze dame (gekregen).

Toch een half sterretje verhoogd. Alleen al The Way, Faggot, God Shiva, Stay en de covers maken dit gewoon tot een erg goed album.

Ik vind dit album echt fantastisch beginnen, heel funky, maar het wordt alsmaar lomer en lomer naar het einde toe. Met gevolg dat ik iedere keer vol enthousiasme aan het album begin, maar langzaamaan naar het einde toe merk dat mijn aandacht stevig begint te verslappen. De 2e helft van het album had naar mijn mening wat meer levendigheid en animo kunnen gebruiken, wel heel erg goede muziek, maar ik ben meer fan van het debuut, haar overige albums moet ik ooit nog eens beluisteren.

Ik heb de vinyl goedkoop op de kop kunnen tikken en daar staan 2 bonusnummers op, wat mij betreft 2 van de beste nummers, ongelooflijk dat dit niet op het reguliere album kwam. Deze hadden de 2e helft van het album wel kunnen doen opleven in mijn mening.