Me'Shell NdegéOcello - Peace Beyond Passion (1996)

Ik had deze wel eens op de achtergrond gehoord bij een feestje en was er daarom met grote verwachtigen aan begonnen. De openingstracks staan als een huis; een krachtige ritmesectie, mooie composities en overtuigende zang, die me een beetje deed denken aan Skin. Maar wat jammer dat het zo als een plumpudding in elkaar zakt; als het album halfweg is zijn er geen prikkelende ritmes meer en daalt het niveau af tot alledaagse R&B, met zang die daarin zich echt niet meer onderscheidt van waar ik al veel te veel van heb gehoord.

Wel eentje om in de gaten te houden, deze, en het lijkt me dat dit live ook wel eens zeer sterk kan zijn. Ik zag dat ze nog veel meer had gemaakt. Ga ik zeker nog wel wat van proberen.