Slaughter - Fear No Evil (1995)

Dit vind ik de beste plaat die Slaughter heeft gemaakt, ik vond Slaughter altijd meer looks dan kwaliteit. Dit is echter andere koek. Hier staan echt wel sterke songs op (vooral de eerste 3). Probleem was echter dat hun dagen van succes al lang vervlogen waren door de grunge revival. Het is niet al te poppy meer, maar lekkere straight forward hardrock. Ook een prima droge productie.

Mark Slaughter heb ik altijd al een goede zanger gevonden dus daar lag het nooit aan, het was meer dat de nummers niet boven de middelmaat uitstaken voor mijn gevoel. Hier zingt hij iets lager mede door stemproblemen heb ik ergens gelezen.

Ik heb trouwens een andere hoes die wel mooier is.

Dit is ook een sterk nummer: YouTube - Slaughter-Outta My Head (Studio Version)

Dit is niet de originele hoes volgens mij inderdaad.
Dat is die met de schoonheid en het serpent die elkaar met de tong even toucheren.

Leuk album verder. Iets steviger en serieuzer van toon dan het overige werk, maar echt afwijkend is het toch ook weer niet.
Unknown Destination rockt ongewoon de roos uit je haren.