Tokyo Blade - Night of the Blade (1984)

Dit tweede album van Tokyo Blade heb ik gisteren ook kunnen bemachtigen tijdens mijn bescheiden plundertocht in Antwerpen, ik had die voordien enkel op cassette. Ik zeg "hun tweede" want Midnight Rendezvous uit hetzelfde prachtjaar 1984 is een specialleke, zie aldaar het bericht van collega Cabeza Borradora. Ik heb het originele vinylexemplaar, weliswaar Roadrunner RR 9826 en niet Combat zoals hier vermeld, ik zoek dit nog wel eens uit.
Het is opnieuw een bijoutje uit het NWOBHM-tijdperk, echter met twee enorme verschillen ten opzichte van het debuut, een andere zanger - Vic Wright - en een veel betere productie dat het aanwezige talent op dit album ruim bevestigt. De uptempo nummers zijn nog altijd even goed als toen: Night of the Blade en Unleash the Beast. De andere nummers liggen een versnelling lager maar bevatten genoeg lekkersmakend gitaarwerk om te kunnen boeien. Het titelnummer bevat een mooie break en is opnieuw een toppertje. Dead of the Night begint en eindigt als een trage maar het instrumentale middenstuk bevat veel vet gitaarwerk. De zang van Vic Wright raakt de hogere regionen maar blijft Brits, hoe moet ik dat nu weer uitleggen? Oerbrits en oerdegelijk blijft het gitaarwerk van de heren John Wiggins en Andy Boulton. Op de achterkant van deze plaat staat een grote foto van beide gitaristen, de gelijkenissen tussen John Wiggins en Dave Murray (gitarist Iron Maiden) zijn treffend, zelfs de lach-met-bolle-kaken.
In de winkel kaapte een jonge dame Wiped Out van Raven voor mijn neus weg, dedju, één minuut te laat maar toen zij en haar vriend me zagen met deze plaat in mijn pollen werd goedkeurend in mijn richting geknikt en zeiden ze: "Dat is een goeie". Zo horen jullie het ook eens van een ander!