The Opium Cartel - Ardor (2013)

Ardor is de overtreffende trap van smaakvolle muziek. Ook de productie met vele lagen en electronische geluiden is top. Kissing Moon is buitencategorie en dat geldt eigenlijk ook voor Revenant, The Waiting Ground en Mariner, Come In met het psychedelische saxofoon outro. Minpunt vind ik de zanger bij tracks 2, 4 en 6 (Alexander Stenerud). Zijn indringende rockabilly stem doorbreekt de dromerige sfeer en dat is toch wel jammer.

Vette krent gegeven in iO Pages 119.

The Opium Cartel haalt haar inspiratie uit de jaren tachtig art en dreampop van ondermeer The Blue Nile, Japan, The Dream Academy, Prefab Sprout en The Big Dish. Jacob Holm–Lupo (White Willow) weet een sfeer van complexe en aanstekelijke muziek te overgieten met symfonische boventonen. De neon gekleurde jaren tachtig melancholie gemixt met de stedelijke panorama’s van M83 en Air. Gewapend met een flink arsenaal aan tijdperk gebonden synths en drum-machines en een warme dynamische productie weet The Opium Cartel het geluid van haar debuut, met behoud van de intieme en enigszins mysterieuze sfeer, te verruimen. Holm-Lupo heeft voor Ardor een aantal ijzersterke zangers weten aan te trekken die de sfeer en tijdsgeest van het werk alleen maar naar een hoger peil tillen. Zoals Alexander Stenerud (Zuma) die de vocale zweverigheid van Paul Buchanan uitstekend weet te benaderen in When We Dream, White Wolf; nummers die ook muzikaal sterk refereren naar The Blue Nile. Stenerud overtuigt ook in het prachtige Northern Rains dat meer tegen het werk van The Dream Academy aanschuurt. Tim Bowness is gewoon zichzelf in Silence Instead; een prima sfeervolle ballad doordrenkt van de No-Man invloeden. Niet verwonderlijk want het is, naast de Blue Öyster Cult ballad Then Came The Last Day In May, overigens schitterend gedragen door de Noorse zangeres Venke Knutson, het enige nummer dat niet uit de pen van Holm-Lupo komt. Toetsenist Stephen Bennett (Henry’s Fool) blijkt ook over een uitzonderlijke stem te beschikken en laat dit overtuigend horen in afsluiter Mariner, Come In; met bijna elf minuten het langste nummer en, naast When We Dream, het absolute hoogtepunt van het album. Holm-Lupo heeft zich met Ardor overtroffen. Een album dat de luisteraar van muzikaal hoogtepunt naar hoogtepunt voert, met heerlijke gelaagde muziek, dat zich nestelt en groeit bij iedere draaibeurt.