Destruction begint tegen te vallen. En dan niet zozeer dat de productie wederom aan de matige kant is, de jongens weten niet meer te verassen en echt hard over te komen. Het album laat zich een beetje afweten, misschien wel een voorspel voor het verschrikkelijke album die hier na gaat komen. 'My Sharona' vond ik als enige nog een beetje redelijk naar buiten komen, de versnelde en zekere hardere versie van dit lied schoot heerlijk binnen maar voor de rest is het allemaal maar simpele koek, en loopt 'Destruction' achter, zeker op het eerdere werk wat men heeft laten horen. Het is zeker wel prima thrashmetal maar, het album tipt niet aan zijn voorgangers. Het is leuk om eens geluisterd te hebben maar dit album heeft zeker niet mijn voorkeur om héél veel vaker nog op te gooien. Misschien over een tijdje weer een keer luisteren is het een leuk album, daar blijft het ook wel bij.
Voorlopige tussenstand:
01. Eternal Devastation
02. Release from Agony
03. Infernal Overkill
04. Cracked Brain