Legion of the Damned - Ravenous Plague (2014)

Veel albums ken ik nog niet van deze nederlandse thrash- en deathmetal band, maar deze nieuwe plaat bevalt me redelijk goed. De zang is aan de eentonige kant (en sowieso niet zo best), maar de Slayer-achtige gitaarriffs hakken er fijn in en het songmateriaal is bovengemiddeld sterk. Maar eens met terugwerkende kracht de vorige albums proberen.

Geen kwaaie plaat, het gitaarwerk doet wel wat aan Slayer denken, inderdaad, hoewel het duidelijk niet Slayer is. De vocalen zijn agressief, maar weten me niet ten volle te overtuigen, en komen soms iets te erg over alsof de automatische piloot wordt ingeschakeld.

Gewoon een fijn, degelijk werkje, waar ik wel 'ns naar mag luisteren. Maar nu ook weer niet bepaald een uitnodiging om het hele oeuvre van deze band te gaan doorspitten. Ik onthoud vooral 'Ravenous Abominations' en 'Bury Me in a Nameless Grave'.

3 sterren

Geen slechte plaat gemaakt, deze is wederom helemaal raak. Toch vind ik het een verademing na de vorige waar Tägtgren de productie op zich nam. Levende legende de man, maar zijn producties kan ik maar zelden in 1 zit uitzitten. Gelukkig is huisproducer Classen weer van de partij. Wat een geluid weer, vol, rond, knalt maar er is ook ruimte in het geluid.
De plaat is weer gewoon top, met name vanaf nummer 5 af aan... hoewel "Black Baron" en de bergwolven ook van zich laten horen. Maar vanaf "Ravenous Abominations" is het aan 1 stuk door pure klasse. Geweldige sfeer in bijvoorbeeld "Doom Priest" en "Summon All Hate" gaat door waar "Doom Priest" ophield, nummers zullen wel gelinkt zijn aan elkaar (ik moet het boekje maar eens goed doornemen).
Puur genieten weer...

Oh ook nog de meedogenloze afsluiter "Strike of the Apocalypse" benoemen, beest van een nummer!