Daryl Hall & John Oates - Change of Season (1990)
mijn stem
14 stemmen
Verenigde Staten
Pop
Label: Arista
-
So Close (4:40)
-
Starting All over Again (4:06)
-
Sometimes a Mind Changes (4:09)
-
Change of Season (5:42)
-
I Ain't Gonna Take It This Time (3:55)
-
Everywhere I Look (4:24)
-
Give It Up (Old Habits) (4:02)
-
Don't Hold Back Your Love (5:14)
-
Halfway There (5:31)
-
Only Love (4:37)
-
Heavy Rain (5:26)
-
So Close [Unplugged] (4:53)
0
geplaatst: 25 november 2024, 20:52 uur
De gruwel...dat gevoel bekruipt me altijd als ik albums zie met (haast) alleen maar nummers van ruim vier minuten, of zelfs langer. En dan die afspeelduur. Afhankelijk van het gebodene uiteraard, is een album met een afspeelduur van 30-40 minuten met 10 nummers erop voor mij de perfecte balans.
De singles So Close (eerste single) en Starting All over Again (vierde single) kende ik al wel. Erg fijne nummers en dan vooral Starting All Over Again. Sometimes a Mind Changes doet me niet al te veel en wordt al snel langdradig. De titeltrack is dan weer een speels nummer. Prima albumtrack met fraaie ondersteuning en ondanks dat dit het langste nummer op het album is, is dat in dit geval helemaal niet vervelend. Het heeft een lekkere flow. Had zo een Life from Daryl's House versie kunnen zijn.
Tja en dan komen we bij het juweeltje van het album, toevallig het kortste nummer, I Ain't Gonna Take It This Time. Wat een fantastische poptrack. Sommige nummers pakken je meteen bij je nekvel. De sfeer die het uitstraalt alleen al, alsof ik 's avonds laat meegenomen wordt voor een rit door de zwoele stad. En dan die achtergrondzang. Prachtig!
Everywhere I Look, blijkbaar de derde single, is ook een tof popnummer met ook weer die achtergrondzang. Deze kan ook zo op repeat. Give It Up (Old Habits) begint al gelijk met m'n favoriete muziekinstrument, de saxofoon. Daarna kakt het wat in, het tempert m'n verwachting, maar blijft dan wel hangen op een aanvaardbaar niveau. Geen hoogvlieger, maar stoort uiteindelijk niet.
Het hier bewierookte, meest als favoriet aangemerkte nummer, Don't Hold Back Your Love, de tweede single van het album, pakt me niet in. Geen verkeerde song, maar het is me allemaal net wat te...ja, wat eigenlijk? Moet misschien nog wat groeien.
Dan pakt Halfway There me meer. Pakt ook lekker door. Prima tempo, zakt nergens in. Spreekt me meer aan dan de vorige. Aangenaam kabbelt het voort. Het folky Only Love is een wat eenvoudig nummer, maar bevalt me zeker. Fijne uptempo song.
Heavy Rain jojoot nogal wat tempo betreft. Blijft wat meer op de vlakte totdat de gitaarsolo wordt ingezet op zo'n 70% van het nummer. Dan veer ik toch weer even op. Tempo wordt opgepakt en nummer eindigt lekker rockend. Laatste deel is een fijne fade out.
Als laatste nog de unplugged versie van So Close. Simpelweg een mooie uitvoering. Maar ik verwacht elke keer dat het doorpakt zoals de normale versie. Maar blijft fraai.
Waardering: 3,88
De singles So Close (eerste single) en Starting All over Again (vierde single) kende ik al wel. Erg fijne nummers en dan vooral Starting All Over Again. Sometimes a Mind Changes doet me niet al te veel en wordt al snel langdradig. De titeltrack is dan weer een speels nummer. Prima albumtrack met fraaie ondersteuning en ondanks dat dit het langste nummer op het album is, is dat in dit geval helemaal niet vervelend. Het heeft een lekkere flow. Had zo een Life from Daryl's House versie kunnen zijn.
Tja en dan komen we bij het juweeltje van het album, toevallig het kortste nummer, I Ain't Gonna Take It This Time. Wat een fantastische poptrack. Sommige nummers pakken je meteen bij je nekvel. De sfeer die het uitstraalt alleen al, alsof ik 's avonds laat meegenomen wordt voor een rit door de zwoele stad. En dan die achtergrondzang. Prachtig!
Everywhere I Look, blijkbaar de derde single, is ook een tof popnummer met ook weer die achtergrondzang. Deze kan ook zo op repeat. Give It Up (Old Habits) begint al gelijk met m'n favoriete muziekinstrument, de saxofoon. Daarna kakt het wat in, het tempert m'n verwachting, maar blijft dan wel hangen op een aanvaardbaar niveau. Geen hoogvlieger, maar stoort uiteindelijk niet.
Het hier bewierookte, meest als favoriet aangemerkte nummer, Don't Hold Back Your Love, de tweede single van het album, pakt me niet in. Geen verkeerde song, maar het is me allemaal net wat te...ja, wat eigenlijk? Moet misschien nog wat groeien.
Dan pakt Halfway There me meer. Pakt ook lekker door. Prima tempo, zakt nergens in. Spreekt me meer aan dan de vorige. Aangenaam kabbelt het voort. Het folky Only Love is een wat eenvoudig nummer, maar bevalt me zeker. Fijne uptempo song.
Heavy Rain jojoot nogal wat tempo betreft. Blijft wat meer op de vlakte totdat de gitaarsolo wordt ingezet op zo'n 70% van het nummer. Dan veer ik toch weer even op. Tempo wordt opgepakt en nummer eindigt lekker rockend. Laatste deel is een fijne fade out.
Als laatste nog de unplugged versie van So Close. Simpelweg een mooie uitvoering. Maar ik verwacht elke keer dat het doorpakt zoals de normale versie. Maar blijft fraai.
Waardering: 3,88
* denotes required fields.
* denotes required fields.