Roger Taylor - Fun on Earth (2013)

Dit kan toch wel eens een zeer fraai plaatje worden. Er komt ook nog een box uit met zijn soloplaten en de platen The Cross

Ik denk dat ik voor die box, genaamd The Lot, zal gaan. Ik heb hier overigens veel zin in.

Ik heb natuurlijk al die oude platen al.
Maar als ze lekker geremasterd zijn, zal ik er nog eens over na denken.

De nieuwe plaat is in elk geval voor mij de grootste verrassing van 2013!!!

Op iTunes kun je nu samples beluisteren. Het klinkt niet helemaal zoals ik verwacht had, maar dat is verder niet negatief bedoelt. Ik ben erg benieuwd naar deze versie van Small en Say It's Not True.

Sunny Day is ook in z'n geheel te beluisteren, het nummer had z'n debuut vorige maand op BBC Radio: YouTube - Nova Música de Roger Taylor Sunny Day

Iemand een idee wanneer die box uitkomt?

Volgens mij gelijktijdig of rond de release van Fun on Earth.

Heb het zelf al even opgezocht: deze is 25 oktober, de box rond de tiende november...
Maar toch bedankt!
Op Cosmox 139€, da's toch een flinke som, moet ik nog eens over nadenken...

Op bol.com scheelt het alweer 20 euro. Nog steeds niet goedkoop overigens.

Wederom een sterk album van (de vaak ondergewaardeerde) Taylor. Hij is door mij vanmorgen bij de plaatselijke Velvet opgehaald inclusief Taylor's boxset 'The Lot' waar 'Fun On Earth' ook onderdeel vanuit maakt.

Na de eerste luisterbeurt behoren de songs 'One Night Stand', 'Fight Club' en 'Be With You' tot mijn favorieten. Dit kan uiteraard nog veranderen na meerdere luisterbeurten. Met name over de opener 'One Night Stand' zullen de meeste Queen-/Taylorfans enthousiast zijn. Wat een heerlijke drive en power heeft dit nummer. Lekker hard zetten en gaan. Het tweede nummer 'Fight Club' is van een heel andere orde. Het begin heeft iets weg van 'Careless Whisper' van George Michael. Laat je hierdoor niet misleiden want zodra Taylor zijn karakteristieke stem inzet krijgt het nummer dat typische onheilspellende dat zijn nummers zo vaak hebben. Al met al is het een prachtige ballad met een heerlijk tokkelend akoustisch gitaartje op de achtergrond. 'Be With You' betreft ook een ballad maar dan met een meer 'bluesy' inslag. De electronische effecten geven het nummer weer dat Tayloriaanse. Dromerig, onheilspellend en vooral erg fraai. Een toppertje als je het mij vraagt en absoluut single-waardig.

Helaas kan Taylor na deze ijzersterke opening niet consolideren. Allemaal goede nummers hoor maar de toon is wellicht iets te veel gezet waardoor mijn verwachtingspatroon over de rest van de nummers iets te hoog was geworden. 'Quality Street' (wederom een ballad) is een prima nummer maar het lijkt teveel op ander werk van Taylor. 'I Don't Care' is dan wel weer verrassend. Een bluesy/jazzy song maar onmiskenbaar Taylor. 'Sunny Day' kenden we al onder de titel 'Woman You're So Beautiful (But Still A Pain In The Ass)' dat hij in 2006 onder de naam Felix + Arty al heeft uitgebracht. Dat nummer werd toen door zijn zoon Felix gezongen en had iets bedenkelijks. Gelukkig neemt Taylor nu de vocalen zelf voor zijn rekening waardoor het nummer er een stuk beter op is geworden. 'Be My Gal (My Brightest Spark)' is het volgende nummer en wederom een ballad. Een prima nummer maar iets te soft als je het mij vraagt. Gelukkig neemt Taylor meteen revanche met de powersong 'I Am The Drummer (In A Rock n' Roll Band)'. Die past uitstekend in het rijtje 'Let's Get Crazy' en 'No More Fun'. Ha, zo kennen we hem weer.

'Small' en Say It's Not True' zijn ook al oude bekenden die eerder zijn uitgebracht door het Queen + Paul Rodgers-project. Aangezien het Taylor's composities zijn heeft hij natuurlijk het recht er zijn eigen versie van te maken. De nummers krijgen hierdoor iets persoonlijks en met name de inbreng van Jeff Beck op 'Say It's Not True' doen mij Taylor's versie prefereren boven die van Queen + Paul Rodgers. Het album vervolgt met 'The Unblinking Eye'. Ook al bekend maar deze versie is wat meer radio-proof gemaakt door de ruigere stukken eruit te mixen. Ik hoor liever het origineel uit 2010 dat ook anderhalve minuut langer duurt. De twee afsluitende nummers brengen nog een verrassing met zich mee en dat is het ijzersterke 'Up'. Het nummer heeft weer die lekkere spirit en drive zoals ik dat ook al gehoord heb in 'One Night Stand!'. Taylor op zijn best. Afsluiter 'Smile' is weer een ballad en zou zomaar een Queen-leftover kunnen zijn. Je kunt je vrij eenvoudig inbeelden hoe het nummer zou klinken als ene meneer Mercury dit zou zingen.

Mijn conclusie is dat Taylor met 'Fun On Earth' in ieder geval aan de verwachtingen voldoet en zelfs 3 à 4 toppertjes aan zijn repertoire toevoegt die tot het beste van zijn oeuvre mogen worden gerekend. Erg knap van de man om op zijn 64e nog met een dergelijk album te verrassen. Van mij mag hij nog even doorgaan met musiceren en de vele Queen-fans zullen het hiermee wellicht mee eens zijn.

vanaf 11 november te koop, en al 4 stemmen.

Overigens een fijne recensie van user ww4u2

Vanaf vandaag in de winkels te koop, overigens is The lot een mooi vormgegeven box, ik zag deze staan bij de Media Markt (Rotterdam Alexandrium) voor 99 euro. Fun on Earth stond daar overigens voor 15,99 maar ik heb deze nog even laten staan.

Mooie recensie ww4u2! Ik krijg echt zin in dit album. Jammer dat "The Lot" m nog niet gaat worden voor mij. Hopelijk is het geen limited edition object en is ie een paar maanden later nog steeds gewoon te koop.

Ik dacht eigenlijk dat The Lot een box was met al zijn studio albums en de albums van The Cross maar er zit (gelukkig) nog veel meer in de box. Alle (cd-)singles zijn achter elkaar op 2 cd's gezet zo heb je dus ook gelijk alle b kanten, remixes en live materiaal van de singles bij elkaar. Ook een dvd met allerlei videoclips en wat extra's. Daarmee dus voor mij gelijk een stuk interessanter zeker als je bekijkt dat ook het nieuwe album in de box zit.

Was gistermorgen al te beluisteren op Spotify, sinds vanochtend is ook The Lot er op gezet.

Ik ben het met ww4u2 eens, Fun On Earth is een lekker album geworden met een aantal sterke nummers. Jammer dat we daar weer jaren hebben op moeten wachten.

The Lot is een mooie box geworden, maar qua inhoud toch wel teleurstellend. De fans zullen die remixen al in hun verzameling hebben, dus echte meerwaarde heeft de box niet. Dan bracht de Freddie Mercury box toch wat meer demos en alternatieve opnames op.

Nu afwachten wat er nog in de archieven zit, en of collega Brian May ook snel met een boxset komt.....

@ ww4u2: Toprecensie. En ben het grotendeels met je eens.

Ook ik ben aangenaam verrast. Na ontvangst van The Lot natuurlijk allereerst Fun On Earth beluisterd. Misschien net iets te veel oude ideeën/songs die opnieuw zijn bewerkt/opgenomen, maar over het geheel vind ik het een zeer luisterbaar album. Ik gok dat ik dit meer blijf waarderen dan Happiness? en Electric Fire.
Overigens: de 'Lot'-versie van dit album bevat 2 bonustracks: Dear Mr. Murdoch (2011 versie, dus ook alweer een oud idee) en Whole House Rockin' (wat volgens mij een versie is van 'Cosmos Rockin' van Queen + Paul Rodgers).
En: ik vond de inhoud van The Lot niet zo heel teleurstellend, ook al had ik alle reguliere albums al. Op diverse fora lees ik dat er veel vergissingen/blunders zijn gemaakt, maar ik ben best tevree met alle non-albumtracks, extended versions, de bonus-DVD enz. Of het 100-125 euro waard is, moet iedereen natuurlijk voor zichzelf uitmaken...

Misschien lullig, maar The Lot gewoon volop op Spotify. 10tje per maand (en dan heb je nog zoveel meer........).

Maar met zo'n boxset wil je natuurlijk meer dan enkel de audiofiles. Het gaat om het pakket.

Snap ik dat het je om 'het pakket' gaat, maar dat is -misschien- meer iets voor de echte Die-Hards !

Ik vind het gewoon leuk om -tsja, sorry, maar The Lot staat niet op MuMe- om eens te herbeluisteren.

Had als 12- jarig ventje veel plezier van de hoes en lp van 'Fun in space' en dat is leuk om via Spotify weer eens terug te beluisteren. Dat heb ik ook met dit album. Leuk om af en toe eens te beluisteren, maar ga het niet specifiek aanschaffen.

ik heb Taylor echt hoog in het vaandel staan als drummer, zanger en schrijver als onderdeel van het kwartet Queen. Daar heb ik dan ook alles van. Maar net zoals de solowerken van May en Mercury: Het is net niet dat...

Ik heb alle singles en ep'tjes al van The Cross en een aantal van Taylor.

Officieel op cd-single, of 7", zelfs 12"

Nu alles digitaal op mijn pc.

Even een opmerking. Track 1 is niet Fight Club. Dat is namelijk track 2. Er staan 13 tracks op het album waarvan de de eerste "One Night Stand" is. Even aanpassen dus. Naast dat een heerlijk album om naar te luisteren. Tracks als Up, One Night Stand, I Am The Drummer In A Rock And Roll Band, Fight Club en Sunny Day zijn favorieten. Voor mij persoonlijk zijn beste album tot nu toe.

Gebruikers op deze site passen zelf dingen aan. Als je het alleen vraagt gebeurt er niets, dus wat let je?

Dat ligt er aan, de versie van Fun on Earth is iets anders dan in de normale winkel versie. Die laatste moet hier op de site staan dus mocht het om de versie vanuit de box gaan dan hoeft deze niet aangepast te worden.

Het gaat hier om het reguliere album wat ik nu voor me heb.

Ow dan kan je het rechtsboven bij "corrigeren" aanpassen naar de juiste volgorde

Dank je. Ik heb daar altijd overheen gekeken. Het ziet er nu weer goed uit

Wat is One Night Stand een vervelend nummer zeg, gelukkig zijn Fight Club en Be With You al direct veel aangenamere songs.

Ik ben deze plaat nu aan het luisteren, maar moest toch kwijt dat ik echt blij ben Taylor's stem weer te horen....

Het is een verademing eens "nieuw" materiaal te horen Queen-gerelateerd met die al re-re-re-releases van de laatste jaren, Greatest Hits 2134 en veel ander materiaal wat al 2 of 3 eerder is uitgegeven.

Ja, maar Happiness en de Cross-platen vond ik zoveel beter.

Op zich vind ik dit helemaal geen vervelende zit, maar er is iets dat ik enorm mis op Fun On Earth. Want wat moet ik met al die kleine liedjes als "Be My Gal" of "Fight Club"? Ik herinner me Roger Taylor als een rocker, een oproerkraaier, een man van protest. Dat dan het ultieme protest nummer "The Unblinking Eye" korter wordt gemaakt en alle randjes eraf zijn gehaald bewijst al wel dat de beste man veranderd is. Dat is hem goed recht, uiteraard. Ik mis zijn eigenzinnigheid, hoewel die een beetje terugkomt op "Up", die dan weer veel te kort duurt en te weinig is uitgewerkt. Het album leunt mij qua stijl teveel naar Happiness?, maar dan een veel minder avontuurlijke variant. De heropnames van "Small" en "Say It's Not True" zijn wel degelijk vooruitgegaan door de bombast achterwegen te laten, maar eerstgenoemde blijft een zeiknummer, terwijl de laatstgenoemde door de bijdrages van Jeff Beck erg sterk is. Er valt voor mij gewoon weinig te beleven op aarde, ik beleef liever lol in space.