OOIOO - Kila Kila Kila (2004)

Zeer apart. Ik ken alleen Sizuku Ring Neng nog, maar ga wel op zoek naar dit album. Ik weet niet hoe de rest van de nummers klinken, maar in het genoemde nummer hoor je eigenlijk xylofoons en een paar Japanse meisjes waarna een drumstel losbarst. Echt leuk.

erg leuk album moet het snel weer eens een keer luisteren, is alweer een tijdje terug.

Ik heb hem net gekregen en ik denk dat Avant-Garde / Rock wat beter past. Wat denk jij Sietse?

ik denk dat we gewoon avant-garde moeten schrappen.

Dus alleen Rock? Dat lijkt me ook wat frapant want het is ook geen echte Rock-muziek.

ja, maar het is ook geen avant-garde. Er staan wel meer dingen op mume die geen gewone rock zijn die daar hier wel onder vallen.

.. Dan maak ik er wel Rock van.

verander ook de datum. Album is van 2004...

Gedaan..

ik herzie mijn mening over het avant-garde na nog eens wat te luisteren. Dit mag inderdaad van mij best onder de noemer avant-garde. Mogelijk zelfs zonder toevoeging rock of pop, maar als je een toevoeging doet zou ik voor pop gaan.

En dat had ik dus in eerste instantie al staan. (Zucht.)

sorry

Zo'n heerlijk onzinnige discussie over genres maakt me natuurlijk wel razendnieuwsgierig.

je moet deze natuurlijk ook horen...erg goed album.

Dan moest ik er maar eens naar op zoek gaan, vrees ik.

Ik heb hem nét vanavond 'gekregen'. Vooral die intro van Northern Light klinkt erg goed.

Eerlijk gezegd doet het me vrij weinig. Sommige stukken zijn leuk, maar om een uur naar muziek te luisteren waar geen vaart in komt lukt mij (nog) niet. Vooralsnog een 2,5* maar ik zal het af en toe nog wel luisteren.

Deze cd heeft een enorm lange periode gestaan in het topic Cd's die aandacht verdienen. Ik ga hem daar zo eindelijk weghalen

Over de CD. Dit is nu wat ik versta onder avant-garde met hier en daar ook wat popinvloeden. Op de achtergrond hoor je steeds weer wat Japanse klokjes, en er wordt veel gewerkt met een Xylofoon. De zang bestaat uit ongecontroleerde kreten, die me vaag doen denken aan bijvoorbeeld Varttina (en ook wel andere Finse bands uit dat genre). Er zit erg veel gelaagdheid in de cd. Soms alleen rustgevende ritmes, vervolgens komen korte en mooie uitbarstingen. En dan wordt de rust ineens verstoord door een doordringend basgeluid, met drum en gitaar. Conclusie: Best een erg interessante cd, maar de lengte van de cd is een handicap. Het houdt mijn aandacht maar met moeite vast. Ik neig naar een 2 1/2 (cd's die leuk zijn maar toch niet meer gedraaid worden)....maar het wordt toch een 3. Misschien dat ik het nog een keer ga proberen en dan met koptelefoon