Wet Wet Wet - Popped in Souled Out (1987)

Moet kunnen: Op 1 avond David Sylvian niet goed vinden en Wet Wet Wet wel (enigszins).

Laatste tijd nog eens een paar keer gedraaid en eigenlijk bevalt me dit nu een stuk beter dan vroeger.
Een eind jaren-80 album wat nu eens een keer niet gedateerd klinkt, want echte drums, een echte piano en echte blazers, hier en daar wat gitaarsoloos en een goede stem.
Wet Wet Wet was destijds natuurlijk "not done", omdat de vrouwtjes dit leuke muziek vonden en Marti Pellow er erg goed uit zag.

Wet Wet Wet staat voor stijlvolle popsoul met hier en daar een licht funky randje.
Hoogstens enigszins vergelijkbaar met Spandau Ballet, maar toch lang niet zo glad, blijkt nu achteraf.
Alle nummers zijn geschreven door de band zelf (de gitarist deed officieel niet mee), behalve Don't Let Me Be Lonely dat een cover is van James Taylor.
En nee, dit was dus geen boyband.

De erg bekende hits Wishing I Was Lucky (haalde slechts nummer 26) en Angel Eyes (nummer 2 in maart 1988) die ik eigenlijk nog steeds wel teveel gehoord heb, blijven toch wel goed en die cover van James Taylor is ook smaakvol gedaan.
Mooiste nummers van de plaat zijn echter de vierde single (die de hitparade niet meer haalde) Temptation en de ballad The Moment You Left Me.
Sweet Little Mystery, East Of The River en I Don't Believe zijn ook aardige nummers.
En over het geheel genomen staan er geen echte draken op.

Band is in 2004 heropgericht en er komt een nieuwe Greatest hits ofzo aan met 3 nieuwe nummers en in december gaan ze weer toeren.
In 1988 zou ik hier 2 sterren aan gegeven hebben, maar nu 3,5.
Dus.
Edit: En 4/100 omhoog .

In de jaren 80 stond er veel White Soul in de Britse hitlijsten.
Eigenlijk begonnen bands als Spandau Ballet, Simply Red en Curiosity Killed the Cat lang niet zo commercieel, maar werden ze steeds zoeter.
George Michael ging solo ook steeds meer de Soul kant op, maar juist steeds minder op het grote publiek gericht.
En daar ergens tussen in zat een band als Wet Wet Wet.
Sweet Little Mystery had nog wat weg van Club Tropica van Wham!
Gewoon een lekker zomers nummer.
Net als Spandau Ballet kon deze band ook gewoon prima spelen, allemaal goede muzikanten, wat vaak wordt vergeten.
De zang van Marti Pellow vind ik wat richting die van Paul King (van de band King; niet te verwarren met Mark King; die is van Level 42) gaan.
Wishing I Was Lucky was ook gewoon een lekkere single, maar vervolgens kwam met Angel Eyes het eerste echte grote succes, later nog overtroffen door Love Is All Around van de Four Weddings and a Funeral film.
Marti Pellow ging vervolgens bijna ten onder aan een heroïneverslaving.
Toch leverden ze met Popped in Souled Out een mooi debuut af.
In Nederland scoorden ze eerst met Angel Eyes, vervolgens met Wishing I Was Lucky en Sweet Little Mystery; deze singles werden in de UK echter al voor Angel Eyes uitgebracht.
Temptation was de vierde single van het album, maar wist in Nederland alleen de tipparade te halen.