Killing Joke - Hosannas from the Basements of Hell (2006)

Is het nog wat live? Bedoel....ze zijn wel stokoud onderhand

Heb deze band na een jaar of 20 herontdekt en moet zeggen dat
deze plaat behoorlijk vet klinkt. Kende de 'nieuwe' Killing Joke niet (was ze uit het oog verloren) en dacht dat ik met een andere band te maken had toen ik dit voor het eerst hoorde. Het beukt fijn door, hetgeen gaat ten koste van iedere vorm van verfijning, maar of dat erg is....
Nu ben ik vanaf deze terug gaan luisteren en werd niet gehinderd door hun vorige platen, maar kan me de kritiek wel voorstellen dat het na een plaat wat gaat vervelen. In elk geval wel als je ze allemaal achterelkaar draait
Vind deze er met Killing Joke 2003 en Extremities uit 1990 wel uitspringen. Toch knap als je rond je vijftigste nog zo bezield en nietsontziend kan klinken.

Ondanks dat Jaz live niet meer zo geweldig klinkt staat het muzikaal als een huis. Dit zijn natuurlijk wel zeer ervaren muzikanten. Overigens maakt Jaz een hoop goed met zijn stageperformance. Hij is nog altijd even waanzinnig als vroeger.

Ik vind Hosannas maar een lastige plaat om te beoordelen. Starsailor slaat de spijker op zijn kop met de opmerking:


Ik kan daar weinig aan toevoegen. Met nummers die de negen minuten voorbijgaan is het enerzijds een wat lange, eentonige zit, maar op zijn tijd is de plaat best uit te luisteren. Het is echt een loodzware beukplaat. De nummers verschillen over het algemeen naar mijn mening te weinig om echte individuele nummers op te sommen, maar toch zijn er twee nummers die uit deze logge brij van muziek schieten: Invocation en Implosion. Meteen mijn favorieten.

Ik denk niet dat ik nog vaak terug zal gaan naar deze plaat, maar dat komt vooral omdat ze zoveel beters gemaakt hebben, en dat maakt deze nog niet slecht.

Even een nieuw punt. Jaz Coleman. Wat is er met de beste man gebeurd? Live heb ik hem nooit gezien of gehoord, maar ik luister nu even naar The Fall of Because en daar klinkt hij toch zoveel dreigender, en het lijkt op Tribal Antidote wel alsof hij door de jaren in een soort van uitgeput monster is veranderd. Zijn gewone stem hoor ik nauwelijks meer terug op Hosannas en dat is ook een reden waarom een Extremities of een Absolute Dissent het gewoon zoveel beter doet bij mij. Bij KJ 2003 maakte de muziek nog een hoop goed om het iets extra's te geven. Hier vind ik het een beetje jammer.

Ik heb KJ heel veel live gezien en dan is het soms inderdaad treurig om te zien dat Jaz het qua zang niet altijd meer waar kan maken. Zijn stem heeft de tand des tijds niet doorstaan en is alleen nog in de studio op te waarderen. Iets wat ze dus met Absolute Dissent dan ook succesvol gedaan hebben. Gelukkig kan ik van zijn stage performance nog altijd zeer genieten.

DIt is echt een plaat als een stoomwals. Traag, log, maar ik moet toegeven dat het een werkelijk verpletterende indruk achterlaat. Invocation , is met name een monsterlijke track. De uithaal van Coleman op dat nummer is werkelijk episch.

Volledig mee eens en weinig aan toe te voegen of het zou de bijna extreem naargeestige sfeer moeten zijn die voor mij Hosannas from the basements of hell nog een extra dimensie geeft.

Wat een fenomenaal muzikaal geweld. Echt lekker stampende muziek uit de - zo las ik ergens - de depressievere periode van Killing Joke. Vooral Invocation vind ik steengoed.

Wat een superkraker is Invocation toch. Alsof je aan tafel zit bij Gaius Caesar Augustus Germanicus terwijl de laatste schaars geklede dansers uit Zama nog een keer langs wervelen.

Het kwartje (ik heb 'm nog) is nu dan eindelijk gevallen.

Walking with Gods is voor mij ook een track die er steeds meer uitspringt naast het briljante Invocation.
Wat wel sneu wat is voor Hosannas from the Basements of Hell is dat,hoe goed het album ook is het misschien wel de minste is van alle Killing joke albums in de 21ste eeuw.