The Church - Uninvited, Like the Clouds (2006)

Na een reeks albums waarin de productie van drummer Tim Powles het bandgeluid negatief beïnvloedde, voelt Uninvited, Like the Clouds als een verademing. Het geluid is open, gelaagd en uitgebalanceerd: de gitaren van Willson-Piper en Koppes liggen prachtig in de mix, terwijl Kilbeys zang warm en verhalend aanwezig blijft. Vanaf de opener Block merk je meteen dat dit een album is waarin de band zichzelf volledig kan zijn. Ritmisch spannend en gelaagd, zet het de toon voor een plaat die zowel toegankelijk als rijk aan details is.

Unified Field en Space Needle bieden herkenbare Church-melancholie, terwijl Overview en Easy laten zien hoe subtiel de band kan schakelen tussen introspectieve passages en uitwaaierende gitaarsferen. She’ll Come Back for You Tomorrow is een klassiek voorbeeld van Kilbey op zijn meest narratieve, gedragen door een hypnotiserend arrangement van gitaar en bas. Het is een duidelijk contrast met eerdere platen waar de productie soms het natuurlijke samenspel overstemde.

Omdat Powles deze keer niet aan de knoppen zat, ademt de instrumentatie vrijer: elk element krijgt de ruimte om zijn eigen verhaal te vertellen. Dit geeft de plaat een openheid en transparantie die de chemie tussen de leden benadrukt en het gevoel versterkt dat je naar een band luistert die volledig in controle is over zijn geluid. Ondanks de wat kinderlijke albumhoes, toont de muziek dat The Church, zelfs na tientallen jaren, nog steeds fris, inventief en meeslepend kan klinken. Prima plaat!