Jack Johnson and Friends - Sing-A-Longs and Lullabies for the Film Curious George (2006)

Ik ken deze zanger nauwelijks, gewoon al enkele nummertjes op de radio gehoord die me wel aanstonden, misschien is dit de ideale instapper om hem beter te leren kennen ?

Niet echt. Want dit was een soundtrackje waardoor de nummers samenhangen met de film. Ikzelf was ook begonnen met losse nummers. En het album In Between Dreams (mijn avatar) daar begon ik mee. Omdat ik dat zo'n heerlijk album vond ben ik ook zijn andere albums gaan luisteren. Dit album heb ik toevallig gisteren gehoord. Als je hem wilt leren kennen moet je gewoon 1 van zijn reguliere albums gaan beluisteren, want ze zijn allemaal in de zelfde stijl gemaakt. Dus het maakt niet echt uit welke je neemt.

Dàn begin ik vast met de plaat van jouw avatar, want dat is alvast een mooie, zéér mooie hoes, ik heb die al eens vastgehad in de shop, maar had geen tijd om te beluisteren. Zal volgende keer een luisterbeurt vragen, en ach, dan zal ik hem waarschijnlijk wel kopen, tenminste als ie geen 20 € of daaromtrent kost, ik wacht vaker op sales, dat spreekt!

ik heb het wel gehoord nu. Vind dit album ook een stuk minder dan de reguliere.

dit album is gemaakt voor een kinderfilm, dus wat blijer/kinderachtiger album met minder diepgaande teksten, ik vind dit album niet echt geweldig vergeleken met zijn voorgaande albums

Ben ik niet heeelemaal met je eens. Ik vind On and On toch meer een echte layback album, met veel rustige nummers terwijl In Between Dreams toch wat vlotter en opzwepender is. Brushfire Fairytails zit daar een beetje tussen in en heeft iets minder herkenbare melodien dan In Between Dreams waardoor hij bij het grote publiek waarschijnlijk minder aanslaat. Kleine verschillen maar toch...

inderdaad coldplayer, het beste om mee te beginnen is In Between Dreams als je 't mij vraagt...

Weer een leuke plaat en zoals alle Jack Johnson's albums staat er vrijwel geen afwisseling op. Desondanks zeer prettig om naar te luisteren.

Ik word altijd helemaal vrolijk als ik deze CD draai
4,5*

Weinig afwisseling bij Jack Johnson, maar hij doet zijn ding gewoon goed. Vrij makkelijke muziek die voor een ieder zeer te versmaden is.,

Niets-aan-de-hand in de hangmat sfeer. Toch mag ik die Jack Johnson maar half. Hij doet niets verkeerd, zoon aardige vent, ik krijg er een beetje de kriebels van. Het is geen Bob Marley. Stomme vergelijking, maar deze kerel bezit gewoon niet zoveel magie en bezieling. Hij zegt niet de verkeerde dingen, hij schiet niet uit in de bocht, hij sluit lekker aan bij de mainstream. Ook al viel dit album mee, vergeleken met mijn pessimistische bevooroordeeldheid, deze CD is zo zoet. Zo gezellig.. Jakkie bah.

Kan ermee door.
In tegenstelling tot veel mensen vindt ik dit juist de leukste CD van Jack Johnson. Dit album doet me denken aan Winnie the Pooh, en de andere albums aan een gedachteloos op zijn gitaar pingelende man met rieten hoed.

Geef mij maar gedachtenloos pingelen op de gitaar met een rieten hoed! Mmm...

Jack Johnson is goed!

Eigenlijk zou ik elk album van hem hetzelfde cijfer kunnen gaan geven en elk album voorzien van hetzelfde commentaar maar dat ga ik niet doen. Zijn albums klinken gewoon lekker vrolijk en ongecompliceerd. Zeker met dit weer draai ik (voornamelijk) dit album weer dagelijks.

De single Upside Down is denk ik wel mijn favoriet van dit album maar er staan nog veel meer goede nummers op dit verder uitstekende album.

4 sterren!

Ik kijk nooit meer clips maar toevallig kwam ik laatst Waiting tegen op Youtube, wel grappig om hem dan ook weer omgekeerd te kijken.

Het is duidelijk gemaakt voor een kinderfilm (zeker bij the Sharing Song en the 3 R's), maar het is wel degelijk hele fijne muziek. Weinig poespas, gewoon vrolijke deuntjes.

3,5*

Jack Johnson maakt vrolijke lekker in het gehoor liggende kampvuurliedjes. Dit doet Johnson al jaren en dat is op ”Sing-A-Longs and Lullabies for the Film Curious George” dan ook niet anders. Eigenlijk gewoon niets-aan-de-hand-muziek. In het algemeen kan ik de albums van Johnson best waarderen, in al zijn eenvoud dat wel, maar aan deze soundtrack zit toch een groot nadeel. Het kinderlijke karakter gaat me tegenstaan. Natuurlijk, ik weet wel dat het om een kinderfilm gaat, maar ik heb toch echt te vaak het gevoel dat ik naar Sesamstraat zit te luisteren. Allerlei moralistische thema’s als dat je dingen met elkaar moet delen komen te opzichtig voorbij en daar heb ik als volwassene wel wat moeite mee. Dit is niet de meest beroerde soundtrack bij een film, zeker niet bij een kinderfilm, maar doe mij maar de gewone normale kampvuurliedjes van Jack Johnson. Ik beschouw dit dan ook maar als een leuk tussendoortje.

Upside Down, Lullaby en With My Own Two Hands en vooral Broken hadden op ieder album kunnen staan. Zie niet in waarom dit zo kinderfilm-achtig klinkt.
Broken vind ik het beste nummer op dit album, het is wel typisch JJ weer en na tig albums wordt het wellicht ooit teveel van het goede. Voor nu vind ik het nog steeds prima
3,5*

Klopt, maar ik doelde op het gevoel dat ik krijg bij het album als geheel en niet op bij een specifiek liedje.

het gevoel krijg je toch juist bij specifieke liedjes lijkt me lol
Maar goed iedereen hoort iets anders natuurlijk

Ik begrijp wat je zegt, maar ik ben een echte albumluisteraar, en daarom plaats ik alles in de context van het geheel. Ik luister zelden naar "losse" liedjes. Iedereen heeft wel een tic, dit is de mijne

Lekker niks aan de hand plaatje .Dat het kinderliedjes zijn stoort niet eens zo. Al zou Johnson op zijn zalvende manier de Onafhankelijkheidsverklaring voordragen , dan nog zal het op hetzelfde lome tempo gaan. Een kunstje wat hij prima beheerst ,maar waarin ook geen spat progressie zit. De gastartiesten maken dat dit album bij mij nog 3 sterren haalt. Vuurkorf aan , Texels Schuumkopje voor je snufferd en maar fijn mijmeren over witte stranden, surfbabes en cocktails. Er zijn slechtere.