Ophidian - Between the Candle & the Star (2013)

Niet helemaal het rauwe album waar ik stiekem een beetje op had gehoopt, maar het was ook niet echt een reële gedachte natuurlijk. Het merendeel op dit album is melodieuze Hardcore voor het grotere publiek. Een stijl die ik langzaam aan het ontgroeien ben, hoewel dit album toch wel een van de beteren is die ik de laatste tijd in het genre heb gehoord. Vrijwel iedere track vertelt een uniek 'verhaal' en is zeker niet het standaard hapklare werk. Makkelijk te verteren is het wel, maar wel vooral nummers die blijven hangen. Tevens is het misschien niet echt een album in de zin van het woord, maar eerder een verzameling nummers. Dat hoeft natuurlijk niet erg te zijn, zolang de kwaliteit maar hoog is. Iets wat zeker het geval is.

Sommige nummers doen me vrij weinig ('Spoken', 'Dissimulation' remix, 'Head VI' is ook niet je van het), maar het overgrote deel weet goed te boeien en verveelt tot nu toe niet. 'The Rain' is een van de vrolijkste nummers, maar de manier waarop het nummer zich ontwikkelt is erg goed gelukt. Erg fijne melodie en vocalen die nog net dat extra's weten toe te voegen. Samenwerkingen met andere bekenden als Tha Playah, Ruffneck, D-Passion, Hamunapatra en zelfs Tapage (van 'The Mine' uit 2006) komen ook goed uit de verf.
Het iets minder gepolijste werk ontbreekt gelukkig ook niet. Van de freaky Hard-Techno-achtige track 'Harlequin' via het machtige 'Kraken' naar het al iets oudere 'Darkness Incarnate'. De afsluiter van de eerste CD is wat mij betreft nog het beste nummer van Ophidian van de laatste jaren: 'Abandon'. Geweldig industrieel beukend festijn met enorm veel sfeer en allerlei pingeltjes en kraakjes. 'End The Earth', die destijds op dezelfde release zat heeft een vervolg gekregen. Tikkeltje minder cool misschien, maar alsnog bij lange na niet slecht.

De tweede CD omvat voornamelijk remixen. De opener is gelijk raak. AK-Industries' Monster door de Ophidian mangel gehaald. Een gigantische energiebom die met kop en schouders boven het ook al niet slechte origineel uitsteekt. Promo's File-classic 'Life From The Other Side' is ook een behoorlijke update ondergaan, wat flink gewaagd is voor een track als deze. Overtreffen doet het niet, maar het is zeker een geslaagde remix geworden. The heren van The Outside Agency hebben 'Formshift' onder handen genomen. Het resultaat is een uitstekend nummer die heel wat losser en vlotter is geworden dan het origineel. Verder is de VIP van 'Inception By Sound' (Qore 3.0 O.S.T. 2011) een ietwat makkelijke toevoeging geworden. Had zelf liever een versie gezien die de melodie had geschrapt. Wel het nog wat hectischer en chaotischer dan het origineel en dat is dan wel weer leuk. Afsluiter is weer een typisch mainstream nummer. Alweer vier jaar oud, deze remix. Maar werkt nog steeds als een trein.

Al met al ben ik toch wel tevreden over dit album. Niet echt vergelijkbaar met een Blackbox natuurlijk, maar die insteek was dan ook compleet verschillend. Betrayed By Daylight moet ik nog eens helemaal luisteren.

Vier sterren.