Cornerstone - Human Stain (2002)

Melodieuze- metal-gepolijst met progressieve randjes ook niet helemaal vreemd want muzikale erkenning: steen mogensen(royal hunt),bas,keyboards ,en de aanlokkelijke zanger,dougie white(empire,rainbow,y.malmsteen),maakt de adrenaline en indigesties in je los.
De zeer maar dan patent smakelijke vocalen van white, en ook de heavy-harmonieen/goede riffs,van onbekend gitaar-talenten,hasper damgaard/jacob kjaer,maken veel goedde koren uit de brinta-pap|||

In totaal vier,studio-opnames en 1-live-album op hun naam is dit hun levenslied van kracht en majestieuze voltooiing.

Dit is hun beste resultaat met alleen maar muzikale uitstapjes als,house of nevermore(vergelijkingen met,dio,rainbow,j.lynn turner),het nummer,forever young(nee,niet van de duitse poppy-band:alphaville),en future rising zijn ,lyrisch-zelfs een beetje poppy.

Met alle dramatiek van sympatisant,white laat dit tango-licht nog lang beschoren,de openings-treffer en ook,wounded land zijn een openbaring.

Het nummer,some people fly is ook van eenzame grote klasse en gezegd mag worden,ondanks dat alles mierzoet in rijm en accapella aandoet,white is op zijn best(dat het dan mag vergeleken worden met bands als:hardline,journey,damn yankees, styx),het klopt gwoon allemaal...laat deze tondeldoos maar spelen...

Ja, mooie AOR plaat van Cornerstone. Deze rockt net wat meer dan het wat meer sfeervolle, kalmere debuut. Af en toe zijn er wat verwijzingen naar Rainbow en aanverwante acts. Dat maakt het net iets steviger dan de gemiddelde AOR band. Dougie White komt in deze setting veel beter tot zijn recht dan bij Malmsteen vind ik.

Dit is inderdaad fantastische zang van,white,en dat ontbrak b.v.met wissel-vallig,zang-werk van,white op het werk van,( malmsteen), als,attack|,totaal ook om zeep geholpen door eindeloze solo's van malmsteen(en teveel,instrumentaaltjes),op dat album werden gezet,nogmaals hoor je hier de levendigheid van een dougie,er weer van af spatten...nogmaals hij had er gewoon ook weer zin in.

Deze zojuist nog even lekker hard in de auto gedraaid. Wat is het toch een geweldig album met inderdaad Dougie als blikvanger en Singing Alone als één van de mooiste ballads ooit