Little Angels - Jam (1993)

Fantastisch album. Met de mooiste uitvoering die ik ken van het Kinks nummer "Tired of waiting".

AOR uit engeland. Met Womankind hebben ze hier toch wel een lekkere ballad te pakken ala mr big

Kwam via via toevallig onlangs bij deze band. Volgens gigage is dit AOR, maar dat klopt niet. Het is een harder dan dat, meer richting melodieuze hardrock. De blazers zijn sommige nummer nogal dominant aanwezig, maar het past bij de muziek. Lekker album dit, lekkererock, goede zanger, lekker gitaarwerk. Heeft idd wel wat weg van mr Big op z'n tijd maar met name ook van de latere Aerosmith, met name door het blazerwerk. Jammer dat deze band niet zo'n lang leven beschoren was.

Band stond nog in het voorprogramma bij Van Halen in Ahoy, meen ik me te herinneren. Kreeg je er een kortingskaartje (ter waarde van 5 gulden?) voor deze cd bij. Maar ondanks dat nooit doorgebroken buiten de UK. Daar was dit echter een no 1 album. De zanger heeft daarna wat solo gedaan en tijdelijk zangwerk (Het Schotse Gun, eddie Clarcks Fastway) productiewerk (saxon) en zit nu bij Wayward Sons (via Frontiers records)

En dat Wayward Sons klinkt alleraardigst kwam ik laatst bij toeval achter. Maar dat is weer een andere discussie

Een jaar voor dit album uitkwam lanceerde het Britse Thunder een van hun beste schijven uit hun carriere met aardige hitnoteringen voor Better Man en Low Life in High Places. Wat ik mij nog kan herinneren (of mijn geheugen laat mij in de steek) hoopten de heren en hun platenmaatschappij in de slipstream van Thunder mee te kunnen liften. Het is wellicht flauw om te vergelijken maar Little Angels heeft zeker buiten Europa geen potten kunnen breken daar waar Thunder op een trouwe fanschare kan en kon rekenen op het continent. Dan dit album; het is een lekker AOR album, met een goede zanger en redelijk songmateriaal. De eerste twee nummers zijn voor mij ook direct de beste nummers van de schijf. Lekker uptempo, prima solo's en het swingt. De plaat kakt echter hierna redelijk in en dat is jammer, want pas bij I Was Not Wrong veer ik weer een beetje op. Afsluiter en cover van The Kinks (Tired of Waiting for You) is voor mij het prijsnummer. Desalniettemin is het geen ijzersterke schijf, de heren kleuren voor mijn gevoel net teveel binnen de lijntjes, nergens onderscheiden de nummers zich erg veel van andere vakbroeders in het genre. Daarnaast hoor ik ook net niet dat pakkende nummer waarvan je weet dat die voor een doorbraak kan zorgen.

Heb het album dan toch eindelijk in huis. En om maar gelijk met de deur in huis te vallen; dat is helaas vele jaren te laat! Door magazines en vrienden werden ze altijd een beetje te kort gedaan zo blijkt nu. Wat de heren laten horen is heel prima hardrock met bluesy invloeden. Een beetje zoals Thunder dus inderdaad. Womandkind bracht me op het spoor overigens. Dat fraaie nummer staat op één of andere balladverzamelaar die ik in de auto heb liggen. De meeste nummers grooven lekker en bevatten met blazers, mondharmonica en banjo (?) net even wat andere ingrediënten dan concullega's en zorgen zodoende voor een redelijk frisse sound. Net als eeeeh...Thunder ja. Goede zanger ook overigens! WQellicht toch ook hun andere albums maar eens checken..