Sumie - Sumie (2013)

Wat een mooie en bijzondere plaat. Sumie vertrouwt op minimale middelen (gitaar en zang), maar het effect dat ze sorteert met haar intieme en melancholische songs is maximaal.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: Sumie - Sumie - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Inderdaad erg mooi, Erwin! Bedankt nogmaals voor de tip!

Eenvoudig maar doeltreffend. Soms heb je niet meer nodig dan dat. Dit is verstilde pracht uit alweer dat hoge noorden.

Regelmatig is less more, Eric. Heerlijk plaatje.

Het album is mede geproduceerd door Nils Frahm.

Mooie cover! Waar doet dit aan denken?

Hij kwam me ook al erg bekend voor, Roy. Op welk album lijkt de hoes?

Combinatie tussen deze 2 wellicht?

Ladytron - Witching Hour (2005)

The National - High Violet (2010)

Volgens mij bedoelt Roy een andere hoes, Eric. Volgens mij een hoes van een album van dit jaar. En volgens mij is de kleur rood nadrukkelijk aanwezig in de hoes. Dat ik niet op de titel kan komen

Oh, nee, ik zei gewoon dat ik de hoes erg mooi vond
en vroeg met welke andere artiesten ik dit album kan vergelijken zodat ik een beetje een beeld krijg wat voor muziek dit is

mij deed het denken aan deze.
Steve Vai - Real Illusions: Reflections (2005)

...of deze
http://www.musicmeter.nl/images/cover/69000/69059.200.jpg

...bij de weg, prachtig liedje trouwens dat Show Talked Windows, eenvoud in al zijn pracht, minder is meer en van dat soort dingen.

Jammer dat de meeste reacties over de hoes gaan

Naast de medewerking van Nils Frahm doet ook Dustin O'Halloran (o.a. A Winged Victory For The Sullen) een duit in het zakje.
Doet me een beetje denken aan Chantal Acda die onlangs met diezelfde Frahm, Peter Broderick en Adam Wiltzie (muzikale partner van Dustin bij A Winged Victory) ook een dergelijk verstilde plaat heeft uitgebracht.

Dustin O'Halloran is niet van Stars of the Lid trouwens.
Verder had deze plaat mijn interesse gewekt vanwege Frahm en dit blijkt een waar pareltje te zijn. Ik las recensies waarin men het allemaal wat te eenvormig vond, die mensen verwijs ik dan maar naar Lana del Rey oid voor wat extra bombast. Sumie klinkt voor mij nl wel wat als een ingetogen del Rey in combi met het kleine gitaarspel van Jose Gonzalez. Sprookjesachtig mooi.

Foutje. Maar wel van A Winged Victory. 50% goed

Gelukkig hoor ik er geen Del Rey in want die kan niet zingen

Het niveau van de commentaren van de diiverse heren koekenperen is omgekeerd evenredig aan dat van het album.

Lana del Rey? - "hop on the bus, Gus!" Lana is een ikoon van de midwestern hunkerende busty blonde - iedereen met een beetje verstand weet dat zo gauw als de laatste nickle uit je pocket is verdwenen zij naast Gus on the bus zit.

Melancholieke Skandinavische damsels in distress? Een heel hoofdstuk in de popmuziek - beginnend bij diverse Anna's.

Maar diswelvein!

Nou fijn, laten we het weer over de muziek hebben.

Op dit topic Muziek >> Muziekgames >> Maak kennis met... 2013 kwam de zangeres al aan bod en werd dat nummer zeer positief beoordeeld, ook door mij.

Label zelf (Belladonna - met meerdere interessante artiesten) heeft met o.a. Sumie Nagano een playlist aangemaakt op YouTube. Daar is eea te beluisteren. Het album staat inmiddels in bestelling - weer een aardige tip van Aero. Voor mij doet het qua ingetogen en verstilde sfeer sterk denken aan de eveneens Zweedse Stina Nordenstam en (IJslandse) Emiliana Torrini.

Sumie speelt ook zelf aardig gitaar - live van een locatie aan de Zweedse westkust:
YouTube - Live and Direct Sumie Nagano - Så Du Kan

Als je een album maakt, wat ook meteen het debuut is en dit doet met zo een verstilde muziek, dan wordt de klank van de stem en het gezongen woord een stuk belangrijker voor mij als luisteraar. Zij bepalen grotendeels de sfeer en melodie. Het repeterende van haar spel, heeft iets meditatiefs en ontspannend, dat mij kan laten doezelen. Valkuil kan zijn dat het eenzijdig wordt en saai. Bij Sumie is dit -voor mij- niet het geval, maar heeft wel een aantal luisterbeurten van mijn kant nodig om de liedjes voor zich te laten spreken. Aangetrokken naar dit album door Show Talked Windows, maar bied meer dan alleen dit nummer. Sumie heeft een mooie zuivere stem dat een liedje kan dragen en brengt voldoende variatie erin zodat de liedjes niet inwisselbaar voor elkaar zijn. Zoals Ane Brun met Sketches akoestische demo's heeft gemaakt van haar Changing of the Seasons, kan ik mij ook voorstellen dat Sumie wat bredere bewerkingen maakt van haar debuut.

Dit is een prachtig albumpje. Verstilde kwestbare singer-songwritermuziek met mooie kleine composities. Nou niet echt het soort muziek waar ik snel op af kom, maar mits zo subliem uitgevoerd als hier heeft het zo zijn aantrekkingskracht. Sumie's sprookjesachtige stem wordt vaak alleen begeleid door een akoestische gitaar of een piano, en meer instrumentatie zou ook alleen maar afbreuk doen aan de breekbare kracht van de liedjes. Het enige minpunt is eigenlijk dat het album zo snel afgelopen is.

Gisteren bezig en Win Mediaplayer speelde deze na Snow Ghosts - A Small Murmuration, eveneens uit 2013. Nou is dat echt geen onrustig album, maar de eenvoud en sereniteit van dit album overviel me bijna. Zou bijna zeggen dat dit een welkome afwisseling is in de hectiek/dynamiek van het muzikale alledaagse leven. Tijdloze en toch nog steeds actuele muziek; muziek is stemmingsgebonden en als je dit draait op het moment dat je behoefte hebt aan reuring, verbleekt het - kies je moment is het adagio.

Stem doet heel sterk denken aan Stina Nordenstam - @Panjoe: aanrader, m.n. eerste 3 albums.

Da's op zich een interessante link: Stina zou ooit een album uitbrengen via 4AD, maar Ivo kreeg koude voeten. Bella Union, dit label, is in zekere zin een spin-off van 4AD - Ivo Watts was de 'mental godfather' van Robin Guthrie (Cocteua Twins en Belladonna). Artiest én label is soms een veelzeggende combinatie - dat geldt bijv voor 4AD (Cocteau Twins, Dead Can Dance, Lush en Pale Saints), Factory (Joy Division, A Certain Ratio, New Order) maar ook voor Bella Union (oa Sumie, Jonathan Wilson) en Secretly Canadian (oa Jens Lekman).

Geen spectaculaire nieuwe muziek, maar wel ontzettend mooi. Vooral de stem van Sumie spreekt me enorm aan. In dit genre is dat voor mij hetgene wat het verschil maakt. Erg mooi dit album, wat inderdaad vrij tijdloos is, had ook 40 jaar geleden gemaakt kunnen worden.

Mooie rustige en ingetogen songs. Album straalt een serene sfeer uit. Afwisseling had wat groter mogen zijn. Een heel album lang is daardoor een fikse zit maar wel de moeite waard. Groeipotentie. Voor nu een ruime voldoende met 3,5*.

Prachtige tijdloze plaat. Ondanks de sobere begeleiding, verveelt de CD geen moment.

Veel te lang niet gedraaid dit album. 0,5* erbij. Prachtige en vooral rustige afgewogen songs door een dame met haar instrument. Een album lang zonder slaapverwekkend te worden. Geen moeite om mijn aandacht erbij te houden. Kan uiteraard de vorm van de dag zijn maar vermoedelijk gewoon haar klasse. Vandaar dat extra 0,5*

Mjuman Dank voor deze tip. Eerste nummer luister ik nu. Dit bevalt me wel

Deze Scandinavische heeft alles om van te genieten. Stem en spaarzame instrumentatie, hoofdzakelijk gitaar. Mooie breekbare liedjes en haar donkere stem doet de rest. Puur kracht en eenvoud. En een plaat die raakt. Iedere snaar wordt bespeeld. Pure kwaliteit die maar zelden gemaakt wordt. Ik sluit me op en laat het langzaam op me inwerken. Droom weg ergens op een eilandje aan de Scandinavische kust, en luister naar deze groei briljant.