Gotthard - Gotthard (1992)

Ik heb deze in het groen.

Wat een stem. Het is net of je naar David Coverdale zit te luisteren. Verder is dit een mooi debuut. Ik ga alle albums in chronologische volgorde luisteren, maar ik begin bij deze alvast met 4*. Nogmaals een heerlijke stem heeft die vent. De liedjes zijn ook goed, soms lijken ze wat op elkaar, maar Firedance, Hush (deep purple cover) en Angel springen er voor mij uit.

Een prima debuut van deze zeer ondergewaardeerde band uit Zwitserland! Deze jongens horen voor tig duizenden mensen te spelen. Dat doen ze in thuisland Zwitserland, Duitsland en nog wat andere Europese landen wel maar in dit landje weet (bijna) niemand van hun bestaan. Onbegrijpelijk want waar ene Bon Jovi het ene na het andere wanprodukt aflevert en er stadions mee vol krijgt, daar moeten deze mannen het doen met optredens in de marge terwijl ze top albums afleveren.
Op dit debuut laten ze al horen tot waartoe ze in staat zijn. Nummers als Firedance, Angel, Standing in the light, Downtown, Lonely heartache en All I care fore zijn toppers in dit genre. Slechts de cover Hush kan mij niet boeien. Dat is misschien het grootste minpunt(je) aan Gotthard; ze menen op elk album covers te moeten zetten. Hebben ze helemaal niet nodig vind ik. Voor het overige niets dan lof!

De platen uit hun beginperiode doen me toch meer dan de latere denk ik. Al is het meer op de AC/DC sound gericht dan latere albums....who cares ? Hier staan ook krakers op als Firedance / Downtown / Angel, de energie spat er af. Niet alles is top, er staan ook wel wat vullertjes op.

Dit debuut van Gotthard moet het m.i hebben van de 1e 4 nummers,die zijn echt goed en nog steeds kunnen deze me bekoren,zeker Downtown,wat een heerlijk nummer,maar ook de cover Hush is erg geslaagd,ook is de ballad Angel het vermelden waard door de mooie uithalen.
Helaas staan er inderdaad ook wel wat zogehete vullers op,Mean street rocket,Hunter en All i care for doen me dan weer minder.
Al met al toch een dikke voldoende voor dit debuut.

Volgens mij is deze origineel echt in het groen.

Ik heb 'm ook in het groen inderdaad. En volgens mij is ie er ook nog in het blauw als ik me niet vergis.

Ik heb begrepen dat er ook een rode versie bestaat.

Hoewel het latere werk van Gotthard een stuk bekender is en hoger wordt aangeslagen, geef ik persoonlijk de voorkeur aan de oude platen. Hier klinkt de band nog rauw en energiek, daar waar platen als Lipservice en Domino Effect wat moderner en in mijn optiek ook commerciëler klinken. De spontaniteit is daar een beetje weg en dat vind ik jammer.

Hier lijkt het - zoals hierboven al vermeld - soms alsof je naar David Coverdale zit te luisteren. Steve Lee klinkt dan ook als Coverdale, maar heeft toch genoeg stijl en kwaliteit om overtuigend voor de dag te komen. Nummers als Standing in the Light, Downtown en Fire Dance behoren tot de beste tracks die de band ooit uitbracht, hoewel de plaat daarna wat inzakt.

Al met al geen onverdienstelijk debuut van Gotthard dat na de dood van de uitstekende frontman Steve Lee nooit meer hetzelfde zal klinken voor mij. Ik heb de band na zijn overlijden niet meer gevolgd en heb daar eerlijk gezegd ook weinig behoefte aan. Steve Lee was Gotthard voor mij en als ik aan hem denk, zet ik liever deze plaat nog eens op: 3,5*.