The Resistance - Scars (2013)

Zo deze staat er ook op!
Zeer interessant project omdat Jesper Strömblad (ex- in flames) de oprichter van deze band is.

Verwacht gewoon een lekker brute cd, meer richting het jaren 90 In Flames maar uiteraard totaal andere vocals. Ik kijk alvast uit naar een vervolg en hoop de heren in de toekomst live te kunnen zien.

The resistance een supergroup uit Zweden met leden van In-flames, Grave en The haunted/Face down, schudt de boel met hun debuut album flink wakker.

Na wat problemen te hebben gehad met het vinden van een label omdat ze geen recording hadden op dat moment, hun cancelling van het eerste album wegens de band zijn ontevredenheid, is er dan eindelijk hun debuut album.

Het album heeft door de variatie aan band members dan ook meerdere gezichten. De muziek kan dan ook omschreven worden als een mix van old-school death metal met elementen uit de jaren '80 metal en hardcore scene. Deze variatie zorgt dat de plaat lekker vlot weg luistert. De zware riffs, snelle dubbele bas en blastbeats zorgen echter dat het na een aantal luister beurten wel een eenheidsworst wordt, en vraag ik mij af of ze met dit album wel opvallen tussen alle uitgebrachte albums in deze tijd. Zeker van Jesper Strömblad, welke als een hoog gerankte gitarist in de de buurt van de 100 greatest heavy metal guitarists of all time door Guitar world wordt geplaatst, voelt de plaat meer aan als een jam sessie. Jesper welke bekend staat om zijn werk bij in-flames kan naar mijn mening een veel hoger niveau behalen en zou dan ook meer uit deze plaat moeten kunnen slepen. Het hoogte punt op dit album is voor mij dan ook Marco Aro, welke met zijn stem het behang van de muren weet te schreeuwen.

Toch ben ik zeer content met dit album, ik kan dan ook uitkijken naar hun toekomstig werk hopende dat ze dan wat meer creativiteit eraan toevoegen.

Botte, overrompelende thrashmetal uit Zweden, voorzien van de machtige strot van Marco Aro (Face Down, The Haunted). Het geluid doet wel wat denken aan Entombed ten tijde van Wolverine Blues, al beukt en maalt The Resistance nog wel een paar tandjes steviger door. Enige nadeel is de eenvormigheid van het songmateriaal; op gegeven moment gaat het album wel een beetje vervelen, ondanks de constante kwaliteit van het geleverde.