Charizma & Peanut Butter Wolf - Big Shots (2003)

Ik ben er nog niet zo kapot van, maar iets zegt me dat dit een groeiertje is.

Toen ik starte met dit album, werden mijn verwachtingen al snel torenhoog. Nummer 1 Here's a Smirk is een heerlijk binnenkomertje, maar vooral #2 Methods is werkelijk fantastisch. Geweldig jazzy beatje met een uitstekende flowende Charizma (toch?). Ook prachtig is dat gekraak erdoor heen. Jack the Mack is weer gewoon een chill nummertje. Talk About a Girl kent weer een uitstekende productie maar duurt helaas erg kort. Daar had veel meer mee gedaan kunnen worden.
Dan volgt een nummer dat pijn doet aan mijn oren, of liever: een productie die pijn doet aan mijn oren. Veel te druk, vreselijk fluitje, en er is niet op te flowen.
Op de nummers die volgen komen naar mijn mening een beetje Charizma's tekortkomingen een beetje naar voren. Tell You Something is aardige productie, maar er wordt niet fijn mee omgesprongen. Het refreintje wekt irritatie op, en Charizma's pogingen te verrassen met pauzes en dergelijke werken wat averechts en doen de flow geen goed.
Dan bij Gatha Round is het samplegebruik niet zo best. Komt een beetje geforceert over. Alsof ze nu perse een nummer wilden met samples. Ook deze productie is niet zo goed.
Devotion is eigenlijk weer het eerste echt lekkere nummer sinds Methods. Heerlijk gescatch bij het refreintje en Charizma kan erg goed uit de weg met de productie.
My World Premiere is best goed, maar verveelt snel, dus erg goed dat die niet zo lang duurt.
Ice Cream Truck is weer erg chill, ondanks het wat slechte refrein. Productie is goed afwisselend en lekker catchy.
Van de overige nummers is alleen Soon te Be Large erg goed. De rest schommelt tussen redelijk, aardig en goed.

Al met al een 3,5* waard. Ik hoop dat ik het goed doorhad dat Charizma de rapper en Peanut Butter Wolf de producer was. Beiden hebben mij niet helemaal overtuigd, maar ze hebben wel laten zien dat ze iets in hun mars hebben. Als alles klopt kunnen ze een topnummer maken: Methods. Helaas is dit de enige keer dat dit gebeurt op dit album. Daar tegenover staat dat er ook maar 1 slecht nummer op staat: Red Ligth Green Light.
Enfin, 3,5* dus.

Red Light, Green Light is juist vet man!

http://www.musicmeter.nl/album/40265/info/0#22

Een album die een echte old school vibe uitstraalt. Van de
lay-out, over de muziek, tot de formatie. Eén MC en één
DJ die helemaal op elkaar ingespeeld zijn.

Charizma, 'who has more rhymes than the colours of fruit loops', weet me echt te overtuigen van z'n skills. De jonge MC presenteert op een heel enthousiaste en energieke manier z'n raps. Daarbij brengt hij zelf veel extra 'geluidjes' in, die voor leuke breaks binnen z'n flow zorgen (bv. de beatbox in red light-green light). Verder speelt hij ongeloofelijk goed in op wat z'n DJ brengt, hetgeen Osiris Apis reeds aanhaalde (bv. op 'Jack The Mack', wanneer Jack te weten komt dat hij AIDS heeft opgelopen, slaat de beat even kort dreigend om). Dit is uiteraard evenzeer de verdienste van Peanut Butter Wolf.

De Stones Throw man is namelijk even prominent aanwezig op dit album als Charizma. Typerend zijn de alom aanwezige old school drums. Verder weet hij vaak ook een jazz touch te creeëren, denk maar aan 'methods' of het jazzy orgeltje in 'Devotion'. Ook het veelvuldig gebruik van scratches en samples dragen mee aan de klassieke hiphop benadering (Devotion).
Hoewel, op een nummer als 'Tell you something' klinkt PBW dan weer vrij experimenteel, met z'n alarm-achtige beat, trage scratch en chaotische sample gebruik.

Deze CD heeft nogal wat te bieden; van energieke tot heel rustig (Talk about a girl) songs, 'typische' nummers als 'Methods' naar wat meer experimenteel aandoende tracks als 'Pacin the floor' of 'My world Premiere' (Charizma klinkt als een Battle MC, en wat komt hij goed na de break). En natuurlijk het kewle 'Apple juice break' intermezzo.

Minpuntje is misschien de refreintjes, die doorgaans niet echt goed uitgewerkt zijn, maar ik ben volledig mee. 4,5*

Klopt.

huh ik dacht toch echt dat ik dit link van de clip had gepost
ik heb de clip dus maar toegevoegd

Haha, ik snapte dr ook al niet veel van

Clip doet het niet bij mij

Link is dood. Ik heb een nieuwe toegevoegd.

Het gemiddede daalt nu wel heel snel. Dat komt natuurlijk door users als Cortez, die van 4,5* zo naar 3,5* gaan

Moet ik mij daar nu rouwig om voelen?

Onnodige verantwoording, maar komt omdat ik alleen nog maar scores geef aan albums die ik ook echt bezit en dus
heel goed vind ... Die deel ik dan verder op van 3,5 tot 5;
maar zowel die eerste als die laatste vind ik dus heel goed.

Ik doe dus niets af aan mijn commentaar op dit schitterend album, wel aan m'n score. En als je daardoor makkelijker slaapt; ms verhoog ik wel ooit naar 4, maar het wordt nooit lager dan 3,5.

Doe ik ook.

Desondanks ik een groot fan ben van veel Stones Throw producten, verwachtte ik niet veel van dit album omdat ik niet een groot fan ben van Oldskool-hiphop. Maar dit album heeft toch die Stones Throw sound en ik vind hem geweldig.
My world premiere kende ik al van die Stones Throw 101 dvd met al die videoclips erop, geweldig nummer, dat gejuich op de achtergrond is leuk gedaan. Red light, green light is heel origineel en energiek, vet nummer. Er zitten ook nog wel chille nummers op waar het wat rustiger gaat, is leuk voor de afwisseling. 4.5*

Heerlijk ongedwongen sfeertje. Gewoon twee vrienden die lekkere hiphop maken. Charizma is een charismatische MC (what's in a name?) die erg leuke rhymes spit en de beats zijn gevarieerd, funky, jazzy,.... Erg leuk album. Zou het eigenlijk nog paar keer moeten luisteren om een beter beeld te krijgen, maar nu al geef ik dit album het voordeel van de twijfel...

4,5*

Ik verlaag dit naar 3,5*; dit vind ik een leuke plaat maar niet meer zo dope als ik dit vroeger vond, Charizma doet me erg veel denken aan Big L om een of andere reden, de teksten vind ik aleen uitzonderlijk top hieraan, producties leuk maar niet zo speciaal, de delivery vind ik wel erg matig bij momenten.

Na lang zoeken, eindelijk gevonden bij Fnac voor 10.50.
Stond ik aan de kassa met men Fnacbon en men 50 cent.

"Da's dan 2 euro alstublieft." Snel betalen en wegwezen. :)
T'mag al eens meezitten, niet?

Zeer goed album met die leuke oldschool sound.
Echt goed.
4* maar daar zal mss nog wat bijkomen.

Van een klein beetje roem heeft Charizma helaas nooit kunnen genieten, maar zijn muzikale nalatenschap is zeer zeker imposant. Samen met rapper Peanut Butter Wolf heeft hij namelijk met Big Shots een prachtplaat afgeleverd. Zonder enige twijfel een van de beste Stones Throw-releases ooit.

Met albums van artiesten als wijlen J Dilla, Quasimoto en het superduo Madvillain heeft Peanut Butter Wolf’s label Stones Throw een geweldige reputatie opgebouwd in hiphopland, en dan vooral bij de liefhebbers van de wat minder toegankelijke en eigenzinnige undergroundrap. Een release die qua sound lichtelijk buiten het gebruikelijke Stones Throw-plaatje – dat veelal wordt getypeerd door de met soul- en jazzsamples besprenkelde producties van J Dilla en Madlib – valt is Big Shots, dat niettemin een wereldalbum is geworden.

Minimalistische producties, keiharde drums die een hoofdrol opeisen en een gretig klinkende mc die zijn werk goed doet, dat zijn zo een beetje de muzikale kenmerken van de begintijd van de hiphop, en dat is tevens een bondige samenvatting van wat Big Shots te bieden heeft. En dat voor een album dat in 2003 verschenen is, daar moet wel iets mee aan de hand zijn. Inderdaad, aan Big Shots is een tragisch verhaal verbonden. Het materiaal is opgenomen in 1991-1993 door Peanut Butter Wolf (toen nog DJ Chris Cut) en zijn rappende partner Charizma voor het label Hollywood Basic. Toen Charizma echter in 1993 door een schietincident van het leven werd beroofd zag het label af van het uitbrengen van de plaat, die tien jaar na al deze hectiek gelukkig alsnog is uitgebracht, nu dus bij PB’s eigen label.

Met Here’s A Smirck kent Big Shots een geweldige, bombastische en tevens krachtige start waarmee eigenlijk al onmiddellijk duidelijk wordt dat het een goede beslissing geweest is dit materiaal alsnog uit te brengen en dat er geen sprake is van een getraumatiseerde producer die een muntje wil slaan uit wat voor de lol opgenomen songs met zijn vroegere maatje.

De klassieke duovorm – één rapper en één producer - werkt uitermate goed op Big Shots: de producties van Peanut Butter Wolf zijn stuk voor stuk krachtig, opzwepend en origineel tegelijk, terwijl Charizma met zijn hoge stemgeluid vloeiende en kwieke raps verzorgt en er tevens voor zorgt dat hij tekstueel nooit door het ijs zakt.

Een nummer als Tell You Something wordt gedragen door rauwe drums, een harde blazersample erdoorheen en daarbovenop klinkt Charizma scherp en fel als altijd. En met een regels als “I like hiphop, you like r&b crap” vertelt hij hier nog even waar het op staat: hij brengt hiphop in haar puurste vorm, zonder ook maar enige toevoeging van andere genres. En dat is wel zo fijn, aangezien R&B en Hiphop vandaag de dag steeds meer naar elkaar toegroeien (vaak samengevat onder de vreselijke term urban) en ik deze twee genres persoonlijk veel liever strikt gescheiden zie.

Eigenlijk hebben alle nummers op Big Shots de tand des tijds bijzonder goed doorstaan, en zijn ze er zo mogelijk alleen nog maar beter op geworden. De eerder verschenen tracks Devotion en het populaire My World Premiere (een nummer dat enkel uit een keihard drum en een héél zacht baslijntje bestaat en toch de moeite waard is) passen ook goed tussen het geheel, waar ook de kortere nummers perfect in thuishoren. Het frivole pianostukje Apple Juice Break werkt goed als korte (het nummer duurt dertig seconden) onderbreking tussen alle snoeiharde drums, doelgerichte teksten en agressieve raps en het anderhalf minuut durende Talk About A Girl heeft ook het gewenste aangename effect door de heerlijke jazzy en funky productie, terwijl Charizma op lichte toon vertelt dat hij zijn meisje zegt dat hij muziek van gangsterrapper Too $hort luistert, alleen om haar te laten zien dat hij niet fake is.

Op Big Shots is eigenlijk heel weinig aan te merken. Het zijn stuk voor stuk energieke en lekkere oldschoolnummers die Peanut Butter Wolf en Charizma ten gehore brengen, die niet gauw gaan vervelen door de goede wisselwerking tussen het duo. De twee kleine minpuntjes luiden dat de plaat wel vrij eentonig is en allicht meer impact had gehad als ze tien jaar eerder was uitgebracht. Tegen het eerste valt weinig in te brengen: de beats hebben continu hetzelfde harde (en geweldige) geluid en ook Charizma varieëert wat betreft flow eigenlijk nooit. Persoonlijk vind ik dit totaal geen minpunt, aangezien het voortdurend wereldtracks oplevert. En tien jaar te laat uitkomen lijkt me hier ook niet het geval. Nu is Big Shots namelijk juist een geweldige oppepper voor een bepaalde (oldschool gerichte) groep hiphop fans, die het al moeilijk genoeg hebben in deze tijden waar het genre wordt overheerst door eenzijdige en commerciële rap die leunt op verheerlijking van zowel de gangsterlevensstijl als onderlinge vetes.

Bij het luisteren van dit ongeveer vijftig minuten durende album wordt je onmiddellijk het gevoel opgedrongen dat Charizma en Peanut Butter Wolf er plezier in hadden muziek te maken, iets dat bij de hedendaagse muziek vrijwel helemaal verdwenen is. Een flow met een enthousiasme dat met uitsterven bedreigd wordt, beats waar een liefhebber van wat oudere hiphop u tegen zegt en een onderlinge chemie die ook niets te wensen overlaat. Één van de beste Stones Throw-releases ooit, verplichte kost voor zowel de modale Stones Throw-bewonderaar als voor de luisteraar die het meer heeft op energieke oldschool-rap.

4,5*

Leuk en goed geschreven

Dit zou ik nog ff aanpassen in producer.

Ik zag dat je bij Non Phixion ook een uitgebreid stukje heb geschreven. Ga je nog meer 4.5* albums uitgebreid beoordelen?

Ik heb dit al redelijk lang geleden eens geschreven, toen ik heel veel recensies van iets oudere albums schreef. Momenteel schrijf ik vooral recensies van nieuwe albums. Voorlopig staan er geen 4,5*'s reviews meer op de planning dus, maar dat kan nog komen. Het komt natuurlijk sowieso als er weer heel veel goede hiphop verschijnt

En inderdaad, het moet natuurlijk rapper zijn i/p/v producer, maar aanpassen kan ik het niet meer. Bedankt.

Beste Stones Throw-release ooit (niet dat dat moeilijk is).

Superplaat dit! Fantastisch leuke producties van PBW met een lekkere old skool-vibe, gecombineerd met de perfecte rapper voor dit soort beats: Charizma. Echt een van de leukste rappers die ik gehoord heb, super om naar hem te luisteren. Doet me af en toe denken een een vrolijke versie van Big L. Jammer dat Charizma (net als Big L natuurlijk) al op jonge leeftijd (20!!!) het leven werd ontnomen. Eeuwig zonde, want had graag meer werk van hem willen horen. Ik begin met 4*.

Hij doet me eerder denken aan Will Smith, vooral in zijn videoclip.

Hetzelfde bij mij, zit dicht tegen de 4,5 aan

Waarom zo zielig doen ?

Kijk die videoclip.

Ik doe niet zielig, maar ik vind de vergelijking met Will Smith Charizma totaal geen eer aandoen.

Vandaag voor €4 op de kop kunnen tikken

Ik weet nog dat ik een lange tijd geleden hier niet zo veel aanvond...


Maar deng, dit is een hard album! Erg veel chille, leuke tracks. Deze gaat nog wel even op repeat, dan komt 't cijfer.


Mazzelaar

wat een vet lijp album hier... Vandaag binnengekregen en gelijk in de auto gedraaid (3x)... Charizma flowt echt heerlijk en PB Wolf komt lekker met de beats... echt weer zo'n 90's classic...