Chubb Rock - I Gotta Get Mine Yo (1992)

Dit is gewoon een steengoed album. Chubb Rock' stem is een diepe bariton en heeft iets commanderend. Zijn flow is apart en herkenbaar mede door zijn associatief gerijm. The Chubbster snijdt verschillende onderwerpen aan zoals racisme, drugsproblemen, ontspoorde kinderen, liefde, ... Maar er zijn even goed nummers met brag 'n boasten en plezier maken als topic. Chubb Rock besprenkelt zijn soms serieuze raps niet zelden met een vleugje humor (cfr. I Need Some Blow). Op enkele nummers knijpt hij zijn neus dicht en rapt zo onder zijn alter ego "MC Nasal", wat vrij grappig is.

Productioneel gezien is het zeker ook best te pruimen. De producers hier zijn niet minder dan Poke & Tone van Trackmasters, de formatie die later nog "Juicy" (Biggie), "If I Ruled The World" (Nas), "Ill Street Blues" (Kool G Rap), "Miami" (Will Smith) en zelfs "Jenny From the Block" (J.Lo) zouden voortbrengen. Maar hier zijn ze nog niet te vergelijken met hun later werk. Hun beats zijn zoals je ze kan verwachten in '92 met elastische bassjes en af en toe wat horns, maar je merkt al direct dat het gebruik van synthesizers één van hun stokpaardjes is. Dat hoor je ook op Red Hot Lover Tone's debuutalbum ook uit '92.

Toch maar 3,5?
- 21 nummers is... véél, sowieso luistert dit niet lekker weg
- 21 nummers zonder filler? onmogelijk: enkele nummers zijn vrij overbodig, waardoor een hogere quotering uitgesloten wordt.
- als de Trackmasters hun iets meligere synths uit de kast halen moet dat steevast gepaard gaan met een zangpartijtje als refrein: had voor mij achterwege mogen gelaten zijn (enkel in The Hatred vind ik het fijn: tevens één van de beste nummers hier, vind ik)
- sommige nummers duren écht kort, in principe geen probleem (beeld je in: 21 nummers van 5 minuten) maar soms klinkt het iets te gehaast en afgehaspeld

Mits een meer uitgebalanceerde tracklist had dit gerust hoger gekund, maar als geheel blijf ik voorlopig steken op 3,5* Jammer!! toch een aanrader voor liefhebbers van vroege '90's-hiphop. Ook samen met "Red Hot Lover Tone" en "Phudgee Tha Phat Bastard" de eerste producties van de later overpopulaire Trackmasters, die hier nog erg low profile en underground zijn.

Wat jammer van het totale plaatje, want hier staan zoveel absolute topnummers op, waardoor ik het zo jammer vind dat ik dit geen 4* of 4,5* kan geven, maar daarvoor is dit album gewoon niet constant genoeg...

Erg lekker album van The Chubbster. De bekendere nummers hebben allemaal een r&b-tintje, maar daar kan ik (in dit geval) prima tegen. Vergis je echter niet in de rest van het album. Het is erg gevarieerd en voor 85% strictly hiphop. Grappig zijn de nummers waarop hij met zijn neus dicht rapt (als MC Nasal....thanks P Jay). De productie vind ik erg sterk en rauw. Chubb Rock heeft naast een duidelijke en goede flow ook nog eens inhoudelijk genoeg te zeggen. In mijn ogen is dit album en eigenlijk al het werk van Chubb Rock ondergewaardeerd. Hij is toch stiekem best een hiphop-veteraan die telkens redelijk tot erg goede albums uitbrengt. Groot pluspunt van dit album vind ik de lange speelduur zonder dat de kwaliteit eronder leidt.

weinig stemmen, dacht dat dit wel een stuk bekender zou zijn,
is toch een classic?
lekkere old school shit
4,0

Wisselvallig en te veel nummers. Enter The Dragon, I'm The Man en I Gotta Get Mine Yo steken er boven uit vind ik.
Chubb heeft wel die lekkere flow en sample gebruik typische voor begin jaren '90.