Dark Angel - We Have Arrived (1985)

Wat is "Hell's on Its Knees " toch een zalig nummer.

Het enige wat me wat stoort is de enorm slechte productie. Het lijkt wel een demo.

Best wel tof album. Het klinkt inderdaad wat dof maar tergelijkertijd heeft dat wel wat. Ik vind de muziek lekker spannend, het zit goed in elkaar maar heeft ook dat aanstekelijke spartaanse wat de eerste speedmetal platen wel vaker hadden.

De productie was eigenlijk enorm slecht: inderdaad een veredelde demo, maar de nummers (en dan vooral Hell's on it's Knees) is een kraker. Ik vind dit eigenlijk een icoon van de Thrash groepen destijds die echter nooit het geluk heeft gehad een producer tegen te komen die de muziek van een deftig geluid en mix kon voorzien.

Een halfje erbij voor mij: geluid is krakkemikkig maar tenminste authentiek en Hell's on it's Knees" is de lekkerste brok op dit album.

God, god...hier moest het allemaal nog beginnen met wat later 1 v/d tofste Thrashbands destijds in de jaren 80 zou worden die ongelofelijke capriolen kon uithalen met honderden riffs en gejaagde/roffelende en knetterstrakke drums die met z'n allen zo enorm tot de verbeelding spraken...maar op dit album nog niet echt; de onvoorstelbare hoogtepunten en superkwaliteiten werden op de 2 albums bereikt die hierna kwamen. Deze lp is aardig mijn inziens met een paar nummers die we niet mogen vergeten. Maar het blijven allemaal, mede door de droge matige productie, demonstrerende nummers lijkt het zowat. Later nogmaals, na dit debuut, wist deze uiteindelijk super Thrashband het wél tot Kunst te transformeren. En hadden al hun nummers iets bovennatuurlijks qua grote klasse, die zeker met de vaak heftige gruwelijke teksten op je schoot, films zowat overbodig maakten. Blijft bizar het contrast tussen deze eerste plaat en wat zou volgen...het kwam goed! En hoe!

Matig geproduceerde beton-thrash...

Het beukt, het snijdt, het het scheurt...

Goede riffs, lekkere dubbelbass, en schreeuwende uithalen...
Alle ingredienten voor een heerlijke plaat.
Het is toch die productie, die ervoor zorgt, dat ik deze plaat niet vaak meer opzet...
De opvolger vind ik tien malen beter...

Pas op, Darkness Descends is een icoon in de thrashwereld en een plaat die Reign In Blood van Slayer het vuur aan de schenen kan leggen. Zonder deze We Have Arrived kon de tweede niet komen, klinkt logisch, niet? Het rammelt aan alle kanten maar ik vind het nog altijd zo authentiek en dat mis ik een beetje bij de hedendaagse thrashers. Lap, nostalgia strikes again. Ik kan er ook niet aan doen, als ik een plaat zoals deze hoor, krijg ik zin om de opwarming van de aarde en alle andere wereldproblemen op te lossen. Nochtans ben ik eerder een stil, gezapig mens - believe it or not - maar deze plaat heeft en geeft energie! De opvolger is een verslinderaar, dit is een heel pittig voorgerecht. Hell On It's Knees is de slachter van dienst. Niettegenstaande de voornoemde nadelen een verborgen pareltje. Nog maar elf stemmen tot op vandaag, je zou hem haast nomineren voor de Topic aller Topics, Het Metal Album van de Week . En daar vliegt die volumeknop weer!

Veelbelovende kiem is dit debuutalbum, pas bij de opvolger komt het volledig potentieel naar boven. Rommelig en matig klinkend als een demo maar met al sterke nummers in zijn mars licht Dark Angel een tip van de sluier op. Dit is nog met drummer Jack Schwartz, op het meesterlijke Darkness Descends drumt Gene Hoglan en we zullen het geweten hebben. Merciless Death werd trouwens een tweede maal opgenomen op Darkness Descends.

Hoe kan het zijn dat ik dit album nog nooit heb gehoord?! In mijn beleving is Darkness Descends het debuut van Dark Angel.....

Deze gaat meteen aan (aangezien ik toch in een thrash fase zit).

Veel plezier alvast, want dit is geweldig!

Wat is het lang geleden dat ik dit album heb gehoord. Ik had het vroeger gekopieerd op een cassette, maar die cassette is zo'n 20 jaar geleden samen met de rest op een vuilstort beland.

Vandaag de Franse persing op de kop getikt. Nou ja, op de kop getikt...... maar wat is het de moeite waard! Dit is zeker nog niet het Dark Angel zoals het zich op navolgende albums zou manifesteren. Voor het debuut hebben ze vooral goed naar Show No Mercy en - in mindere mate - Kill 'em All geluisterd. De productie valt me nog best mee. In mijn herinnering was het een stuk dramatischer. Merciless Death is het prijsnummer, al is de uitvoering op Darkness Descends nog een tikkie beter.

Oww, 'No Tomorrow' heeft wel erg gejat van Metallica's 'Hit the Lights' en even verderop in dat nummer hoor je Megadeths 'Take No Prisoners' voorbij komen (en in 'Hell...' is ook wel wat te vinden)? Vergiffenis? Tuurlijk, straight away. Magisch metal plaatje.

'Phantom Lord' wordt op YT ook genoemd, moet ik nog checken ter vergelijk.