Lääz Rockit - Nothing's Sacred (1990)

Het is de decennia wisseling en Lääz Rockit gooit een flink technisch thrash album op de markt. De muziek heeft raakvlakken met Metallica en Testament, maar klinkt mij net wat beter in de oren. Tevens kan ik hier ook goed horen dat Jon Schaffer van Iced Earth nog wel eens nog weleens wat riffs kan hebben afgekeken. De technische solos zijn echter het voornaamste punt waarop dit album er nog meer dan de rest uitspringt. De ballad Nobody's Child en het afwisselende Necropolis zijn in ieder geval de absolute hoogtepunten, maar ik heb geen zwakke song gehoord. Hiermee plaatst de band zich als het op thrashmetalalbums aankomt wat mij betreft wel bij de absolute subtop. Net een tandje beter dan Annihilation Principle, al scheelt het niet veel.

Tussenstand:
1. Nothing's Sacred
2. Annihilation Principle
3. Know Your Enemy
4. No Stranger To Danger
5. City's Gonna Burn

Laaz Rockit is altijd al een band geweest van de trends. Van glam naar speed naar thrash. Dat Nothing'$ $acred een felle thrashplaat is geworden, had je van tevoren wel kunnen weten. Ik vind het absoluut geen probleem verder. Het hernieuwde Laaz Rocket kan het prima aan. Coons is sowieso een zanger die lekker voluit kan gaan. Deze plaat valt vooral op vanwege de ongekende felheid en aggressie. Het gitaarwerk is om je vingers bij af te likken. Elk nummer valt wel in de smaak door de instrumentatie en dat is best knap, aangezien sommige songs op papier niet heel bijzonder zijn. Echte krakers vind je hier in Suicide City, Silence Is A Lie en Necropolis. Ik snap waarom deze de hoogste stemmen krijgt, maar ik vind Annihilation Principle toch wat beter.


Tussenstand:
1. Annihilation Principle
2. Nothing'$ $acred
3. Know Your Enemy
4. No Stranger To Danger
5. City's Gonna Burn