Amorphis - Privilege of Evil (1993)

Ik kende het oude werk van deze band niet, dus ik duik in het verleden en beluister het allereerste wapenfeit. De loodzware death metal die hier op deze EP wordt gepresenteerd heeft weinig te maken met de melodieuze folk-metal die men tegenwoordig maakt, maar toch heeft het wel iets. Het gerochel dat voor zang moet doorgaan stemt niet echt vrolijk en is in de mix amper te onderscheiden, maar de muziek is niet slecht. Daarnaast klinkt alles door de volle produktie al redelijk krachtig. Aardige dreigende keyboard-partijen ook. Alleen dus jammer van die zang, en wat meer variatie had geen kwaad gekund.

Dit is echt compleet anders dan wat Amorphis verder gemaakt heeft. Het debuut was absoluut wel death metal, maar had nog die melodieuze doompassages die melodie toevoegden. Dit is duistere death metal, evil shit en eigenlijk stiekem erg tof. Het gaat snel voorbij en beklijft prima. Zang kan echter nog steeds een stuk beter, maar dat is in het genre al snel een heikel punt, maar de sfeer en techniek zitten echt helemaal goed.

Tussenstand:
1. Privilege Of Evil
2. The Karelian Isthmus

Waar het debuut vooral met logge death metal op de proppen komt, is deze EP juist een stuk vlotter en aggressiever. De grunts blijven een struikelblok. Het lijkt wel alsof de frontman zijn keel spaart of misschien wel helemaal niet kan grunten. De muziek is verder toch best goed. De songs hier zijn spannender en daarmee wel echt beter. De stijgende lijn is ingezet en ik hoop dat "klassieker" Tales From The Thousand Lakes de belofte waarmaakt.


Tussenstand:
1. Privilege Of Evil
2. The Karelian Isthmus