Venice - Born and Raised (1997)

Venice is zo'n bandje dat altijd een beetje een goed bewaard geheim is gebleven. Je moet er van houden, van die zoetgevooisde, maar oh zo geraffineerde harmonieën, maar ik loop ermee weg. Dit album is mijn favoriet, omdat ze hier nog niet zo de pop/rock kant op waren gegaan. Het instrumentarium klinkt erg organisch en de meeste nummers vind ik ijzersterk.

Mark Lennon heeft een geweldige stem. Check "Starting Here Again" maar eens.

Voor de vele kenners op deze site: een FANTASTISCHE cd . Prachtige nummers..

Even kennismaken: Draai Baby's calling maar eens ...

De hele CD een verademing

Ben onverwachts naar een concert van hun geweest en ging er met de nodige scpesis naar toe: Welnu heb er van genoten van de 1e tot de laatste minuut ..prachtig ..

CSNY / Eagles weet ik veel, maar absoluut een geheel eigen geluid ..

Over Mark Lennon gesproken: hij timmert solo ook flink aan de weg. In september komt hij naar Nederland voor een aantal solo-concerten in het kader van zijn Black & White Tour!

Ik ga er heen in Leeuwarden, ben ook 2 jaar terug in de Duif geweest toen hij optrad met John Vester. Was top. Ook nog naar Venice concert geweest vorig jaar.

Baby's Calling is schitterend!
Verder ken ik van dit album alleen CIrcus in Town, ook heel mooi.

Goed zo Joël!

Was gister naar Mark Lennon. Was weer super. Hij heeft een nieuw album uitgebracht. Dance or Cry. Super album

Dit is een prachtige plaat en bijna alles hierna uitgebracht door de groep kun je vergeten. Helaas is Venice de formule van mooie vocalen met haar volgende CD's steeds meer gaan uitmelken en is men in Nederland steeds bekender geworden en de zaak nog verder gaan uitmelken met als dieptepunt het nummer The Family Tree. Deze CD is echter prachtig.

Pfffffffffffffffffffffff, saai groepje zeg, misschien ligt het aan mij, maar gaaaaaaap.

Kan iemand mij eens vertellen of deze band een écht goed album gemaakt heeft? Ik heb vaak van dit bandje gehoord, maar veel aandacht krijgen ze zo te zien toch ook weer niet. David Crosby schijnt ooit gezegd te hebben dat deze groep de beste vocal harmonies van het land heeft, en als Crosby dat zegt wekt dat toch mijn nieuwsgierigheid.

De band is idd onderbelicht gebleven bij het grote publiek. Genaamd naar het stadje Venice hebben de mannen van de gelijknamige goede prachtige albums gemaakt. Helaas zijn ze eigenlijk "wereldberoemd" geworden in Nederland. Veel mooie close harmony, echt mooie melodieën. Het is een kruising tussen CSN, Eagles en andere westcoast groepen. Maar als Bijv. Jackson Browne mee komt doen op je album ben je toch echt niet slecht, alleen zijn er in de USA teveel van dat soort groepen en dringen ze daardoor niet door naar de top. Alleszins de moeite waard als je van west-coast muziek houd deze groep eesn te leren kennen. Dit album is zéér de moeite waard. Hun absolute topper, tekstueel, is The Family Tree. Die is werkelijk uniek. Ik heb alle albums van deze groep en zal ze altijd blijven volgen.

Dankje Ad, hier kan ik wat mee!

Absoluut hun beste plaat, schitterend album, ze hebben ook op de laatste solo plaat van Don Henley meegespeeld/meegezongen.
Ik heb eveneens al hun platen maar deze springt er wat mij betreft met kop & schouders bovenuit.
De absolute knallers van dit album zijn When I Get Over You, Rivers Never Run & Baby"s Calling.
Als Eagles liefhebber voor mij verplichte kost.

Echt een vreselijk nummer. Dieptepunt in hun werk.

Maar wel een hoogtepunt bij begrafenissen en crematies. Ze draaien hem daar grijs. Ennuh, in de tekst is "verlies" en "hoop" toch heel mooi beschreven. Maar je moet dit nummer dus niet bij feestjes en partijen draaien.

Tja ik heb er zo mijn twijfels over. Het nummer was destijds ook erg populair na de vuurwerkramp in Enschede.

Venice heb ik vaak live gezien maar sinds dit nummer op de setlist kwam (en dan vaak hoe kan het ook anders als laatste nummer ...braak) ben ik gestopt met het bezoeken van hun concerten. De band werd ineens mateloos populair bij huisvrouwen van middelbare leeftijd die tijdens hun concerten overdreven articulerend (of hoe zeg je dat) hun nummers meezongen.

Ten tijde van deze Born & Raised was het nog een leuk bandje. Mooie plaat.

Wegens succes gecontinueerd, m.a.w vanavond op koptelefoon herbeluisterd, een lust voor het oor.
Vergat gisteren het openingsnummer apart te vermelden, That"s The Way It Is: schitterend nummer.
Maar met 4 lennons in1 band kan het geen toeval zijn dat je prachtige muziek maakt

Ben het heel ernstig eens met Running on Empty. Dit is het fijnste plaatje van de heren. Draai het overigens nooit meer. The family tree is inderdaad een draak van een kwijlebal. Ik ben er rondom een overlijden ook eens mee geconfronteerd. In de categorie 'fake emotions' zullen we maar zeggen....

Heb ze destijds in de Oosterpoort in Groningen 2 keer gezien. Erg goede live band, vooral de toegiften waren hilarisch wanneer ze nummers van The Jackson 5 gingen doen.

Ooit aangeschaft vanwege een recensie in OOR waarin de muziek werd omschreven als een kruising tussen CSN, The Eagles en Fleetwood Mac, want vergelijken met bestaande bands doen de heren recensenten graag...
In dit geval echter de tip van het jaar! Ik kan nog steeds niet genoeg krijgen van dit album, hetgeen ze naar mijn mening ook nooit meer overtroffen hebben.

Ik ben ze trouw blijven volgen, heb ze een keer of 12 á 13 live gezien en heb alle CD's, maar dit is het enige album wat me keer op keer weer raakt. De daarop volgende albums zijn niet slechter gespeeld, gezongen of geproduceerd, maar zo'n wonderschone nummers als op "Born and raised" heb ik niet meer van ze gehoord.

Met uitzondering van nummers 14 en 15 vind ik het stuk voor stuk briljante nummers waar echt alles aan klopt; het acoustische gitaarwerk, de prachtige samenzang, de schitterende lead vocals van Mark, de lyrics, het is allemaal 1 perfect geheel. Echt TOP !!!!!

Echt zo'n Hans Schiffers cd. Net als CPR en Jango. Ik kocht ze dus ook alledrie.

YouTube - joyful caravan - jango

Album staat NIET op MM!

mijn favoriete album van Venice, de band is live ook te genieten

Prima westcoast plaat dit met goede, overtuigende songs en dito CNSY sound. Beter goed gejat dan slecht verzonnen, maar eerlijk is eerlijk, deze plaat kent gewoon een aantal sterke nummers. Hierna ging deze groep toch gevaarlijk richting muzak.

Ken dit album al vanaf dat het uitkwam. Venice is altijd vrij onbekend gebleven in hun thuisland, maar in Nederland zijn zij (nog) altijd erg populair. Concerten waren er regelmatig en zijn altijd goed bezocht.

Naast de echte fans is er echter ook een groep die dit album erg fraai vind, maar alles wat daarop volgde toch een of meerdere slagen minder. Ook ik behoor tot die groep.

Doet niets af aan het feit dat ik dit album zeer regelmatig draai en er telkens weer veel plezier aan beleef.

Heerlijk plaatje dit. Hiervoor hebben ze nog wat ander materiaal uitgebracht dat de ze in eigen beheer verkochten, ook bij concerten. Na deze Born and Raised werd het al snel heel erg gelikt met The Family Tree als absoluut dieptepunt. Heb ze destijds enkele keren live gezien maar vind het nu te klef allemaal. Maar deze plaat staat echt als een huis, sterke nummers en geweldige vocalen.

Ik moet zeggen dat ik destijds ook redelijk wég was van Venice. Natuurlijk, vergelijkingen met CSN en America snijden zeker hout, en eigenlijk voegen ze niks nieuws toe. Maar hun harmonieën zijn van een vergelijkbaar hoog niveau als hun voorbeelden en op dit album hebben ze het ook sonmgtechnisch coor elkaar. Bovendien is de afwisseling tussen soft en iets pittiger werk hier nog redelijk in orde, terwijl dat op latere albums nogal eens doorsloeg naar een iets te gezapige en zoetsappige aanpak.

Ik ben ze eigenlijk nog vrij lang blijven volgen, wat ook kwam doordat ze eigenlijk vooral in ons land erg populair waren en hier ook vrij regelmatig toerden. Ik heb ze verschillende malen 'live' gezien, waarbij ze ook na afloop ruim de tijd namen om hun publiek te woord te staan tijdens handtekeningensessies. Gaandeweg, met name na het Amsterdam-album, verloor ik mijn interesse, maar deze plaat staat nog altijd als een huis. Waarschijnlijk hun beste album.

Daterend uit de tijd dat CD's nog minstens een uur 'moesten' duren, maar hier slaat de verveling nog nergens toe. Al vind ik gek genoeg het veel op de radio gedraaide nummer Baby's calling me een van de mindere songs, voornamelijk omdat-ie veel te lang doorgaat.