The Hidden Cameras - Age (2014)

Een kort album deze keer maar dat hoeft geen bezwaar te zijn bij deze band die toch aardig wat korte, puntige nummers heeft gemaakt in het verleden.
Single Gay Goth Scene bevalt me alvast prima.

Vijf jaar hebben we er op moeten wachten dus ik heb er zin in!

Even was ik bang dat The Hidden Cameras niets meer van zich zouden laten horen: 5 jaar wachten sinds Origin:Orphan is lang. Dat het een vrij kort album is geworden moet dan maar.....
Gelukkig is Age er dan nu eindelijk, dat vooraf gegaan werd door single Gay Goth Scene met de videoclip waarin pesten centraal gesteld werd, een probleem dat veel voorkomt en helaas al de nodige slachtoffers heeft veroorzaakt.

Skin & Leather is een stevige opener, spannend, waar de strijkers een grote rol spelen en dat doen op de rest van dit overdonderende album vol typische Hidden Cameras nummers maar toch ook net weer een beetje anders.
Gevoelsmatig klinkt het allemaal wat ruwer deze keer maar nergens hebben ze hun catchy manier van nummers schrijven verloren.

Age blijkt ondanks z'n geringe lengte een bonte carrousel waar je haast duizelig weer uitkomt als de rit voorbij is. Uptempo met strijkers doordrenkte popsongs wisselen met groot gemak een dub-reggae nummer af (Afterparty, alsof Ghost Town van The Specials weer tot leven komt maar dan in een andere gedaante. En dan is er ook nog een electronisch nummer met donkere wave-invloeden in de vorm van Carpe Jugular.

Eén en al afwisseling, voor elk wat wils en toch eenheid bewarend. Dat is knap.
Ik had het niet verwacht maar Age is een zeer sterk album geworden. Goed, ik geef toe dat ik een fanboy ben, maar dan toch. Hopelijk hoeven we er de volgende keer minder lang op te wachten......
Enige puntje van kritiek is dan toch de lengte. Ik heb niets tegen korte albums, integendeel, maar hier heb ik het gevoel dat het net iets aan de te korte kant is en misschien komt dat wel door de grote afwisseling in de nummers onderling. Het is razendsnel weer ten einde terwijl je er net lekker in zit. Het voelt alsof je nog wat nummers mist.

Voor wie heel nieuwsgierig is geworden: er is op moment van schrijven een stream te beluisteren via Pitchfork met bijzondere visuals (mooi gedaan): The Hidden Cameras: Age | Advance | Pitchfork

Ik heb ook een zwak voor The Hidden Cameras. Ze hebben hier een sterk album neergezet, met een wat meer volwassen en toegankelijke sound. Er zitten net wat meer lagen en diepgang in de tracks, een goed voorbeeld is Doom. De bekende stem, maar toch vernieuwend. Ik vind de lengte precies goed, ik heb niet het idee dat meer tracks iets zou bijdragen aan wat ze nu hebben laten horen. Zou zo maar mijn favoriete album van ze kunnen worden. Deze gaan we veel draaien aankomende weken. Dank voor de link naar Pitchfork.

Wauw, zit nou in Gay Goth Scene The Litanies Of Satan van Diamanda Galas?

Geen idee: lijkt me mooi dat jij dat voor ons gaat uitzoeken.

Ik verwacht de lp over anderhalve week dus misschien staat daar meer info op

Het is jammer dat The Hidden Cameras na 5 jaar met niets meer dan een album met slechts 8 nummers en nog geen 35 minuten op de proppen komt, maar gelukkig gaat kwaliteit hier boven kwantiteit. In vergelijking met eerder werk klinkt dit wat serieuzer en compacter, het lijkt gedaan met de alle kanten opstuiterende indiefolk. Gelukkig zijn de liedjes catchy als vanouds en kan op dit album zonder meer het etiket "eclectisch" geplakt worden.

De lovende recensie van aERodynamIC heeft mij ertoe gebracht om dit album te gaan beluisteren. Het was totaal niet wat ik ervan verwacht had, maar wel steengoed. In het eerste deel van het album staan strijkers, bombastische drums en bezwerende zang centraal. Na buitenbeentje Afterparty (wat mij betreft het enige minpunt) blijft de sfeer donker (Carpe Jugular, dat ís toch gewoon Depeche Mode), maar de muziek wordt iets meer pop-rock.

Al bij al een fantastische verrassing, dit album (en deze band, waarvan ik dringend naar meer op zoek moet). Voorlopige numero uno van het jaar.

Arno!

Ik vind 35 minuten juist helemaal niet erg, als daarmee is gespeeld wat er gespeeld moest worden voor een mooi geheel.

De uitgebrachte singles Gay Goth Scene en in iets mindere mate Year of the spawn, zijn natuurlijk geweldig.

Om de muziek alleen dus al aan te raden, maar als demonstratief protest tegen de anti-homo wetgeving in Oeganda lag er voor mij opeens een mooi extra motief om het album direct aan te schaffen.

En buiten dat is het gewoon erg fijne muziek net als de voorgangers (hoop ze ook snel weer eens live te kunnen meemaken want dat is ook wel een happening).

Gisteren gezien op de Gentse feesten. Geweldige live band. Die Joel Gibb is echt wel een figuur . Ook mijn maten waren onder de indruk. Wel schandalig weinig volk.

Live zijn ze inderdaad erg goed. Ik zou ze graag weer eens willen zien.

Ik zag dat het inderdaad je nummer 1 is geworden

Nog meer werk beluisterd inmiddels?

Voorlopig heb ik naast Age ook AWOO gecheckt. Die vind ik beduidend minder. Dat donkere, bombastische, wat mij het meeste aanspreekt, is daar veel minder aanwezig. Dat gezegd zijnde is bijvoorbeeld Death of a Tune wel een steengoed poplied

Ik denk dat je in dat geval dan beter kunt luisteren naar Origin:Orphan Arno.
Die heeft meer weg van Age.

In eerste instantie komt ie redelijk binnen; bij frequentere beluistering vind ik het iets te drukke muziek met te weinig rustmomenten; onrust komt mede tot stand door de ademhalingstechniek van de zanger. Als ik me daaraan ga spiegelen, sluipt de adrenaline m'n lijf in. Denk dat het iets te veel Sturm-und-Drang voor mij OL lijf is