Venom - The Waste Lands (1992)

hoogst waarschijnlijk 1 van de minst gewaardeerde VENOM cd,s.
en laat ik die nou net ontiegelijk goed vinden!!
heel apart album.
de plaat opend met een uitgebreid spooky intro van ruim 2 en een halve minuut, waarna Cursed stevig als eeste nummer word neergezet.
het Ludwig drumstel van ABADDON klinkt mij retelekker in het gehoor. (teminste een echt drumstel geluid!)
en hoewel ABADDON vaak om zijn capiciteiten als drummer word afgezeken kan ik op dit album niet anders zeggen dan dat het staat als een huis!
de hele plaat bevalt mij verder wel, maar VENOM had het eigelijk niet moeten heten, want daar heeft het muzikaal nauwelijks verbintenis mee.
het slotnummer Clarisse laat vooral wel een hele bijzondere indruk na.
kortom gaaf album, maar noem het alsjeblieft geen VENOM.

Ik heb dit ook altijd een lekkere plaat gevonden. Ben het alleen wel met Duysterbos eens dat dit relatief weinig met Venom te maken heeft, behalve dat Abaddon en Manthas deel uitmaken van de band.

Dat is ook gelijk het grote probleem wat ik met deze plaat heb, het is allemaal zo simpel, Abaddon en Mathas zijn geen geweldige muzikanten en dat is helemaal niet erg, maar de nummers klinke allemaal een beetje simpel, gelukkig is Tony Dolan wel een betere zanger dan Cronos dus dat heft het een ander wel een beetje op.

Dit hadden ze alleen nooit onder de naam Venom uit moeten brengen.

Zoveel wijkt het nu ook weer niet af van wat Venom allemaal deed. Tony Dolan doet er in elk geval alles aan om op Cronos te lijken.

Deze samenstelling startte met Prime Evil uit 89. Een wat halfslachtig album met goede ideeën en evenzoveel slechte ideeën. Temples Of Ice liet verbetering horen en op The Wastelands is deze incarnatie erin geslaagd om met een evenwichtig album op de proppen te komen.

Veel is diep geworteld in de NWOBHM. Met wat hintjes naar Motörhead alswel naar de thrash en de speed. Net als vroeger dus. Niet meer dat hele ruwe geluid maar meer het uitgebalanceerde geluid van bijvoorbeeld Calm Before The Storm.

Belangrijker is dat het songmateriaal staat als een huis. Als altijd kort en bomdig met goedede spanningsbogen en sterke middenstukken camoufleren de waardeloze solo's van Mantas vrijwel altijd.

Vooral op het knotsgekke Need To Kill ben ik erg gesteld geraakt. En dat gezwam van dit is niet de echte Venom want dit en dat, is wat mij betreft net zo onboeiend als met wie Patricia Paay nu weer de lakens heeft gedeeld. Bovendien heb je dan Kissing The Beast nog niet vaak genoeg gehoord.

Deze band noemt zich tegenwoordig Venom Inc.
Ter onderscheiding van de 'echte' Venom, met Cronos als voorman (dit jaar op Fortarock).

Deze Venom Inc. bestaat uit o.a. Mantas en Abaddon die net als Cronos in de 'oer- Venom' speelden.
Venom Inc. schijnt live best een leuke band te zijn en het gitaarspel van Mantas (toch al niet onverdienstelijk) schijnt erop vooruit te zijn gegaan. Ze speelden als headliner op het (gratis!) Baroeg Open Air festival vorige maand, in Rotterdam.

Wat is er gebeurd met M-Pire Of Evil dan?

Het is inderdaad amper nog te volgen, Edwynn.
Venom Inc lijkt erg op M-Pire of Evil, is het niet hetzelfde?

Mantas en Abaddon timmeren met Venom Inc in elk geval flink aan de weg. Ongelooflijk hoe wereldwijd dat 'bandje' (echt groot zijn ze niet) tegenwoordig tourt: Scandinavie, Japan, Oost Europa, Zuid Europa, USA, Malta, Zuid Amerika: petje af
Een naam met "Venom" er in verkoopt wellicht beter, moet Mantas wellicht gedacht hebben.