Moodymann - Moodymann (2014)

Uiterst smooth dit

Moodymann stelt nooit teleur Bizar weer hoe snel dit is uitverkocht, wel een goed teken natuurlijk.

Voor iedere houseliefhebber die ook een beetje soul en funk in het lichaam heeft is dit verplicht luistermateriaal. De manier waarop het album is vormgegeven, met veel korte tussenstukjes, werkt wonderbaarlijk effectief. Normaal hou ik daar niet zo van, maar de samples en overgangen zijn zo zorgvuldig uitgekozen dat het juist de frisheid geeft die een album met zo'n lange speelduur nodig heeft.
De Afro-Amerikaanse humor is een beetje fout, maar de variatie en diepte van de beats, in combinatie met het toegankelijke karakter, verraden het vakmanschap waar Moodymann al zolang succesvol mee is.

Geluisterpaald - fijns

Hier en daar wat wisselvallend, maar de goede momenten (en dat zijn er veel) doen dat snel vergeten. No, IGuessuneverbeenlonely en Come 2 Me wil ik graag nomineren als nieuwe Moody klassiekers.

(De clip van) Lyk U Use 2 met Andrés is ook tof: Vimeo

Hij maakt al sinds 1994 muziek voor fijnproevers en blijft ook na acht studioalbums urgent, hetgeen een hele prestatie is binnen de dance-scène. Detroit-Techno-held Kenny Dixon Jr., a.k.a. Moodymann, gaat op zijn nieuwe dubbelaar Moodymann verder dan hij ooit ging. Soul, funk, blues, disco en jazz doen op zeer effectieve wijze hun intrede in de onbezorgde deep-house van Moodymann. De 27 nummers, die qua speeltijd variëren tussen de 9 seconde en 12 minuten, klinken misschien eenvoudig maar niets is minder waar. Op J-Dilla-achtige wijze worden zowel artiesten als José James, Lana Del Rey en Muddy Waters als radio- en filmfragementen één met het ronduit intrigerende geheel. Voor ruim 75 minuten klinkt Moodymann constant onvoorspelbaar, door steeds weer een nieuw en onverwachte pad te bewandelen. Van onheilspelbaar en donker in ' Born 2 Die' en 'Got Dem Freaks Wit Me' gaat het via gemoedelijk en onbezorgd in het jazzy 'Desire' en het geweldige popliedje 'Lyk U Used 2' naar lange, geile funkjams waarin Parliament-Funkadelic doorklinkt. Het is allemaal even overtuigend. Lekker hoor. Moodymann is een absolute must-hear voor liefhebbers van warme dance met veel soul en funk.

Van: Daans Muziek Blog

Wat een smooth, gelikt album zeg. Klinkt lekker weg, is vast super geproduceerd maar man man man wat is het saai. Bijna smooth jazz...

Las vandaag een recensie in NRC Next en de berichten zijn zeer positief. Snel maar eens checken.

Afgrijselijke hoes, maar geweldig album

Deep House van de bovensteplank met zeer veel en vooral goede invloeden uit de Soul Funk en Jazz.
Moodymann is al jaren een vaste waarde in de Dance scene en met dit album bewijst hij zijn status weer maar eens.
Het album is een trip door krochten van 's mans hersenen en geeft zijn inventieve spinsels bloot in de vorm van zeer kundige tracks varieerend van een paar seconden tot lang uitgesponnen Jamms.

Album dat zich kan meten met het betere werk uit de Dance historie, ik wil hier nu niet gelijk het predikaat klassieker aan vast hangen (dat zal de tijd uit moeten wijzen), maar het is zeer zeker een album dat relevant genoeg is om in iedergeval de tand des tijds te kunnen doorstaan denk ik.

4.5*

Inderdaad een hoes die niet uitnodigt om het snel te beluisteren maar het gebodene stelt zeker niet teleur.
Ik vind de korte stukken wel de vaart er te veel uithalen en het maakt het album alleen maar onnodig langer (te lang vind ik).
Op dit moment zorgt dat toch voor een half puntje aftrek maar verder is dit toch wel genieten.

Ik ben geen expert wat betreft deze muziek, maar het klinkt allemaal potdomme lekker. Heel toegankelijk eigenlijk. Het blijft wel achtergrondmuziek, want het nodigt nu niet bepaald uit om met een koptelefoon op in bed te gaan luisteren.

Een geweldige plaat, die niet alleen beklijft, maar met iedere luisterbeurt beter en beter wordt. Werkt zich ondanks de groeiende concurrentie langzaam maar zeker omhoog in mijn eindejaarslijstje.

Heerlijke plaat, had 'm door het jaar heen al een aantal keer vluchtig beluisterd maar nu al een aantal keer aandachtig beluisterd en dan blijkt dat het meer dan alleen voor de achtergrond is. Vind de track met Lana Del Rey heel verslavend.

Zeer toffe plaat, jammer alleen dat het vinyl onbetaalbaar is en ook maar de helft van de tracklist omvat.

Kwalitatief in orde maar vind het zeker niet tot het beste behoren wat ie heeft gedaan. Beetje veel recyclen van eigen ouder materiaal en krijg ik hier toch wel het gevoel dat het al eens eerder en beter is gedaan. heb qua langspelers meer op met bijv. silentintroduction en forevernevermore

6.5/10 denk ik zo

Eerste kennismaking. Toffe plaat inderdaad, met of zonder vinyl. Ben helemaal niet into dance maar deze vindt wel smooth de weg in mijn systeem. Vind het trouwens helemaal geen lelijke hoes. Het betekent dat die mens zichzelf niet al te serieus neemt, de esthetiek doet me wat denken aan de oude Urbanusplaten