Strangeways - Native Sons (1987)

Het debuut is aardig en is degelijk maar kan toch niet tippen aan zijn 2 opvolgers, daarvoor is de eersteling te weinig onderscheidend. Daar is Brock mede debet aan, hij tilt met zijn vocale krachtpatserij Native Sons en Walk in the Fire naar een hoger niveau. Los daarvan mag je natuurlijk de eerste drie platen van de band toppers vinden.

Mee eens. Het eerste album is prima maar inderdaad te weinig opvallend. Zeker in die tijd, toen er tig van dit soort bands waren. Met de komst van Terry Brock kreeg de band veel meer een 'eigen smoel' en vielen ze veel meer op.

Wat mij betreft is deze plaat in het genre ongeëvenaard. Met name de drie songs in het eind. Het viel mij op dat de drie songs allemaal in 16/16 is gespeeld ipv 4/4 of 8/8 wat het echt swing geeft. En die swing mis ik vaak in hardrock en melodieuze rock.

Misschien is Face to Face wel de best album-afsluiter die je kunt bedenken. Een album openen met een sterke track is één ding, maar je moet ook goed afsluiten, want je wilt dat de luisteraar meer wilt. En dat hebben de heren heel goed begrepen.

Ooit gekocht bij rocky road .....den haag
Bij Release datum.....
Leuk om alle goede berichten te lezen....
Top Plaat !!

Een van de beste AOR platen aller tijden misschien nog wel met de grootste concurrentie van de langspeler van deze band hierna. Ik heb een remaster met aantal bonustracks. Perfecte melodieuze rock, geweldige vocalen van Brock. Goodnight L.A. pfff de hemel scheurt toch bijkans open van zulke geweldige muziek. Raar dat dit in Nederland vrij onbekend bleef. Fantastische muziek met topsongs tot aan de grootste afsluiter face tot face. 5 sterren , absolute classic!

Leonidas55.......deze plaat blijft na al die jaren nog steeds Geweldig....
Erg leuk dat er nog anderen zijn die er zo over denken!!

En toch vind ik de opvolger nog net een tikkeltje fijner. Sowieso een betere productie dan deze vind ik.

Strangeways is één van de weinige bands die naast Saga werden gedistribueerd door Bonaire. Gewoon even een stom feitje, om ook iets te vertellen.

Ook stomme feitjes doen ertoe

Die afsluiter is inderdaad waanzinnig goed, een klasse manier om een top plaat af ronden!

Wat me opvalt bij deze plaat, als ik deze afzet tegen andere melodieuze (hard-)rock uit deze tijd, is de prettige productie. Ja, het klinkt nog altijd behoorlijk digitaal. Maar er lijkt een bepaalde ruimte te zijn, waardoor de plaat niet vermoeiend klinkt. De basgitaar staat ontzettend mooi in de mix. De leadgitaar ook (en met name) de drums klinken heel levendig en niet machinaal. Drums in de jaren '80 willen nog wel erg robotisch klinken, en dat is in het geval van deze plaat niet aan de hand.

Knappe prestatie van John Punter (producer), een oude rot die in de jaren zeventig meewerkte aan platen zo divers als van Brian Ferry, Osibisa, Caravan, Sad Café en Japan. Zelfs de best wel dik aangezette reverb kan deze plaat niet verpesten. Voor een plaat die zo enorm als een studioplaat klinkt, klinkt het nog best warm en aangenaam. Ik ken geen plaat, binnen dit genre, dat zo goed en zelfs tijdloost klinkt als deze.

Jawel hoor, de opvolger van dit schijfje; Walk in the Fire

Nooit van gehoord... Het klinkt goed wat jullie schrijven. Net gevonden op Spotify, dus drie keer raden wat ik straks ga aanklikken

Voor zoiets blijft MuMe toch van onschatbare waarde.

Dat vind ik dan weer niet. Songmatig is de opvolger prima in orde. Productioneel vind ik hem te hard en niet goed gebalanceerd. Ik zet hem zo nog even op.

Het heeft iets meer een pop/sound dan typisch AOR... maar het klinkt inderdaad als een klok dit plaatje.

Dan is het toch echt die pop-sound (ook bij Boulevard) dat mij zo vaak doet grijpen naar deze plaat. Nu is het ook zo dat John Punter veel New Wave produceert. Het kan daaraan liggen. In elk geval is deze plaat een schot in mijn roos.

Dat zal er absoluut mee te maken hebben. Dat New Wave sausje hangt zeker wel over de platen heen die hij heeft geproduceerd in het AOR genre. Heel erg lekker ook al prefereer ook ik opvolger Walk in the fire

Mijn suggestie dit verband zou zijn: Go on van Mr. Mister. Die klinkt ook behoorlijk 'eighties' en digitaal, maar bezit naar mijn gevoel een soortgelijke ruimtelijkheid als dit album van Strangeways. Maar misschien dat Mssr Renard dat toch weer anders ervaart. En ik moet erbij aantekenen: beide albums waardeer ik hogelijk, maar het is een flinke tijd geleden dat ik ze heb gehoord. En ik heb ze eigenlijk nooit één op één vergeleken qua sound. Dus misschien sla ik de plank wel mis.

Over dit album: ook ik vind die poppy sound van dit album dus geen enkelprobleem. Ik viel er destijds als een blok voor. Het was een van de eerste albums die ik op CD aanschafte, nadat ik Goodnight L.A. eens op de radio hoorde en hier een uiterst positieve recensie over las (ik weet helaas niet meer waar). Enig internetonderzoek leert mij dat Goodnight L.A. inderdaad de single was van dit album, dus niet zo gek dat je dat nummer soms op de radio hoorde in een tijd waarin dit geluid zeer salonfähig was.

De opvolger Walk in the fire is inderdaad iets steviger en klinkt ook anders, maar ik heb beide albums ondanks hun verschillen ongeveer even hoog zitten. Dragende factor is in beide gevallen vooral het stemgeluid van zanger Terry Brock, naast de uitstekende composities en dito productie.

Inderdaad een beetje de Mr. Mister vibe, helemaal niets mis mee. Ook een fijne band.

ik ken alleen de eerste twee van Mr Mister, waarvsn ik de tweede de fijnste vind. Die derde ken ik niet. Maar zal ik maar eens proberen, dan.

Beetje off topic maar ik heb Go on heel veel jaar terug een aantal keer geluisterd. Dat album was toch heel moeilijk te vinden of iets dergelijks? Staat me vaag iets van bij... Anyway, ik weet nog dat ik het geprobeerd heb maar dat het me vies tegenviel. Maarrrrr....dat is lang geleden. Kan maar zo zijn dat ik het vandaag de dag best goed kan hebben. Dit is er zo één om weer eens in de herkansing te gooien!

Ik vraag me af, hoe off-topic het is om soortgelijkklinkende platen aan te bevelen. Ik heb veel raardere discussies hier op Musicmeter gelezen.