menu

Strangeways - Native Sons (1987)

mijn stem
4,00 (23)
23 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: RCA

  1. Dance with Somebody (4:25)
  2. Only a Fool (4:43)
  3. So Far Away (4:58)
  4. Where Do We Go from Here (4:00)
  5. Goodnight L.A. (5:03)
  6. Empty Streets (4:21)
  7. Stand Up and Shout (3:29)
  8. Shake the Seven (4:33)
  9. Never Going to Lose It (4:48)
  10. Face to Face (4:40)
totale tijdsduur: 45:00
zoeken in:
avatar van sander.h
4,5
Samen met opvolger Walk in the Fire is dit een echte AOR-knaller. Mooie combinatie van Journey-achtige rockers en enkele superballads.

avatar van vielip
4,0
Absoluut Sander!! De twee beste Strangeways albums by a mile! Ik vind Walk in the fire overigens nog een tikkeltje beter dan deze. Een mening waar ik redelijk alleen in sta als ik alle lofuitingen die dit album overal krijgt mag geloven. Op dit album staan een paar mindere songs (Shake the seven en Never going to lose it) waar ik niet zoveel mee kan. Maar vergeleken met het debuut is de komst van superzanger Terry Brock een schot in de roos! Jammer dat het bij twee albums is gebleven. Wel gelijk twee klassiekers dus eigenlijk mogen we niet klagen

Ozric Spacefolk
Ik zet direct hoog in.

Wat een waanzinnige plaat is dit. Precies het soort AOR/melorock zoals ik het graag heb.

Klinkt voor mij wat als Journey maar dan rauwer, meer richting Honeymoon Suite. Goede, harde drums, lekker gitaarwerk, wonderschone synths en uiteraard de waanzinnige zang van Terry Brock.

Dat ik deze band nog niet kende, zeg....

Ozric Spacefolk
Nu ik deze en de opvolger echt helemaal grijs draai, moet ik toch echt eens op zoek, naar meer werk van deze fenomenale band.

avatar van vielip
4,0
Alleen hun eerste album is, naast de twee die je noemt, nog de moeite waard vind ik. Wel met een andere zanger maar ook lekkere melodic rock. Na de derde (Walk in the fire) gingen ze een heel andere koers varen en was wat mij betreft de lol eraf.

Ozric Spacefolk
Ja, ik las het, psychedelische indie/alt rock, vergelijkbaar met Pulp en Radiohead. Dan pas ik toch heel snel...

Ozric Spacefolk
De hele plaat is sterk, maar ik merk dat ik met name de 3 slot-songs supermooi vind. Het gitaarwerk is fenomenaal, evenals het drumwerk.
Maar de composities, de hooks, de zanglijn en zang ansich is zo sterk en krachtig. Wow gewoon.
Vooral Face to Face kan zomaar even de beste song zijn, die ik ken.

Mssr Renard
Ik kan deze nét geen 5* geven, maar als ik deze een 4,75* zou kunnen geven, zou ik geen moment twijfelen.

De productie, composities, instrumentatie, songlengte, instrumentale secties, gitaarriffs, keyboardlijntjes, leadzang, backing vocals, dynamiek, drumpartijen, hooklines. Echt alles klopt. Voor een AOR/Melorockplaat is dit echt één van de allerbeste.

Er is ook geen levende ziel op aarde die dat anders vindt. In alle top-lijstjes staan deze en de derde plaat van Strangeways te pronken en dat is dan toch best wel knap, als je het moet opnemen tegen Foreigner, Toto en Journey.

avatar van vielip
4,0
Dat is absoluut een topprestatie! Persoonlijk vind ik de opvolger van dit album nog nét iets beter. Zit 'm met name in de productie. Die is op deze Native sons iets té clean voor mijn gevoel.

avatar van gaucho
4,5
Ik sluit me er graag bij aan: dit is een topplaat in het AOR-genre. Maar dat vindt iedereen kennelijk, lees ik hierboven. Heeft 'iedereen' het eindelijk eens een keer bij het rechte eind.

Het was met name het nogal op Steve Perry gelijkende stemgeluid van zanger Terry Brock dat me hier over de streep trok. Ik herinner mij nog dat ik de single Goodnight L.A. in '87 eens op de radio hoorde en in eerste instantie dacht dat het de nieuwe single van Journey was. Fantastische song, dacht ik nog, maar het bleek om een mij op dat moment nog volkomen onbekend Brits bandje te gaan - wat voor die tijd best bijzonder was, een Britse band met zo'n uitgesproken Amerikaans geluid. Zal ook wel komen omdat de onder meer van Journey bekende producer Kevin Elson zich erover ontfermde. Hij was ook degene die zijn landgenoot Terry Brock aan boord bracht van dit Schotse gezelschap.

Native sons was destijds ook een van de eerste albums die ik direct op CD aanschafte. Nooit spijt van gehad, want naast genoemde single is dit album over de hele linie heel sterk. Dat gold ook voor de opvolger Walk in the fire, die hier nauwelijks voor onderdoet. Jammer dat het daarna zo misging, al kan ik fans van dit bandje nog wel het solo-album Diamond blue van Terry Brock aanraden.

Mssr Renard
Terry Brock en Mike Slamer hebben ook eens samen een erg puike plaat afgeleverd: Slamer - Nowhere Land (2006) - MusicMeter.nl

5,0
Dee band vind ik wel iets weg hebben van Journey

avatar van vielip
4,0
Mssr Renard schreef:
Terry Brock en Mike Slamer hebben ook eens samen een erg puike plaat afgeleverd: Slamer - Nowhere Land (2006) - MusicMeter.nl


Dat album is inderdaad ook fantastisch! Net als de eerste 3 van Seventh Key trouwens.

Mssr Renard
Daar staan mijn punten al genoteerd

We hebben wel geluk dat nou nét Strangeways met hun platen op Spotify staan, trouwens. Meerendeel van die lekkere oudewetse AOR is niet te vinden (YaYa, Boulevard, Walk on Fire, etc.)

avatar van vielip
4,0
Boulevard wel toch? Of alleen die laatste bedenk ik me nu?

Mssr Renard
Alleen die laatste, en juist die eerste twee zijn zo sympathiek (met saxofonist erbij). Die laatste plaat vind ik zo typerend Y2K+ generiek.

avatar van vielip
4,0
Ja mee eens. Die laatste kan me op een paar prachtige nummers na ook lang niet zo bekoren als de eerste twee. Adrenalin is ook zo'n te gekke band uit die tijd trouwens.

avatar van gaucho
4,5
Mssr Renard schreef:
Terry Brock en Mike Slamer hebben ook eens samen een erg puike plaat afgeleverd: Slamer - Nowhere Land (2006) - MusicMeter.nl

Ik vind sowieso alles waar Mike Slamer de hand in heeft, veranderen in AOR-goud. Ook de twee albums met Steelhouse Lane en Streets (met Kansas-zanger Steve Walsh) zijn voortreffelijk. En Seventh Key natuurlijk, maar die hadden jullie al genoemd.

Wat de (on)vindbaarheid van AOR-parels op Spotify betreft: tja, bij Spotify geldt vaak: als het al jaren niet meer op CD leverbaar was, staat het vaak ook niet op die fooienpot voor muzikanten. Ze doen vaak alsof je 'alles' op Spotify kan vinden, maar mijn ervaring is dat er in veel muziekcategorieën altijd nog veel materiaal tussen de kieren van de tijd door valt. Het AOR-genre is daar een aardig voorbeeld van. Ben blij dat mijn interesse in het genre vanaf het begin (zeg maar circa 1976: het debuut van Boston) heeft geleid tot de aanschaf van een groot aantal meesterwerkjes op dat gebied. Al heb ik van YaYa nog nooit gehoord. Ga toch eens op zoek daarnaar...

Mssr Renard
vielip schreef:
J....Adrenalin is ook zo'n te gekke band uit die tijd trouwens.


Die ken ik dan weer niet. Ik ga die eens opzoeken.

avatar van gaucho
4,5
Ondertussen kan een moderator de laatste paar berichten misschien beter verplaatsen naar dit topic. Dan kunnen we daar uitgebreid verder discussieren en tips uitwisselen. Ik zal ff een mod aanschieten...

avatar van vielip
4,0
Mssr Renard schreef:
(quote)


Die ken ik dan weer niet. Ik ga die eens opzoeken.


Doen! Het album Road of the gypsy staat op Spotify. En nog een verzamelaar als ik me niet vergis.

avatar van milesdavisjr
4,0
De voorganger van het fantastische Walk in the Fire. Op dit schijfje maakt de weergaloze Terry Brock zijn debuut, wat heeft de beste man toch een geweldige stem.
Dit plaatje vind ik wel een fractie minder dan zijn opvolger, de productie knalt niet zo, de songs zijn ook net wat poppier van aard en dat maakt het plaatje weliswaar genietbaar maar niet zo sterk als Walk in the Fire. Dat het gemiddelde van Native Sons op deze site echter net zo hoog ligt als zijn opvolger is mij een klein raadsel. Dat er ontegenzeggelijk goed gemusiceerd wordt en er een aantal prima songs op dit schijfje staan moet ik echter ook toegeven. Het laatste album met Brock dateert alweer uit 2011, dus wat mij betreft wordt het wel weer tijd...

avatar van BlauweVla
4,0
Ik heb wel es het idee dat sommige album automatisch als beste gezien moeten worden, omdat dat algemeen zo vaststaat. Tyketto? Het debuut het beste (ik vind de opvolger beter). Loverboy? "Get Lucky" het beste (de eerste plaat is gevarieerder en consistenter). Fair Warning? Het debuut het beste (Ik vind de drie studioalbums van erna interessanter). Vooral op een site die nou wat op z'n gat ligt, Heavy harmonies zie ik dit terug, met een paar uitzonderingen daargelaten.

avatar van vielip
4,0
Deze vind ik ook iets te poppy. Komt voornamelijk door de productie inderdaad. Maar natuurlijk verder wel een erg goed album. Alleen is de opvolger ook mijns inziens nog een tikkie beter.

avatar van MetalMike
4,0
geplaatst:
Zo'n geweldig plaatje! Zelf bevalt mij juist deze meer dan de opvolger, die ik net even te vlak vond. Ook omdat de stem van Brock daar minder dynamiek heeft.
Heerlijke muziek, beetje inderdaad Journey ten tijde van Raised On The Radio en ik moet ook bij sommige nummers denken aan die typisch Amerikaanse radiorock als bv John Parr... ja hij is Brits, maar de muziek die ik van hem ken is typisch die 80'ties radiorock, die je vaak ook bij tv-series hoorde als tune of als opvulling van scenes. Beetje mee opgegroeid ook, dus ik heb daar best een zwak voor.
"Only A Fool", "So Far Away" heerlijk! Schitterend gewoon. Voor mij hebben ze ook wel de 3 van hun grootste hoogtepunten tot het laatst bewaard, uitzonderlijke klasse daar.
Ik draai hem lekker luid nu, genieten geblazen!

avatar van milesdavisjr
4,0
geplaatst:
Zo'n geweldig plaatje! Zelf bevalt mij juist deze meer dan de opvolger, die ik net even te vlak vond. Ook omdat de stem van Brock daar minder dynamiek heeft.


Minder dynamiek, heb je het over Walk in the Fire, de plaat waarop Brock werkelijk iedereen omver blaast met zijn bereik? Een album waarbij Terry zijn stembanden op optimale wijze gebruikt en veel zangers in het AOR genre een moord zouden plegen voor hetgeen hij op deze worp ten toon spreidt? Niet negatief bedoeld maar juist op Walk in the Fire levert Brock naar mijn mening een absolute wereldprestatie. Zonder Native Sons tekort te doen, dat blijft ook een fijne plaat.

avatar van MetalMike
4,0
geplaatst:
Yep, die plaat bedoel ik

avatar van vielip
4,0
geplaatst:
Heb je beide platen wel in de goede hoes zitten?

avatar van MetalMike
4,0
geplaatst:
Grappig de verschillen rondom deze plaat en de opvolger qua mening. Ik merk dat online wel meer.

5,0
geplaatst:
de eerste drie albums van deze band zijn super!!

avatar van milesdavisjr
4,0
geplaatst:
Het debuut is aardig en is degelijk maar kan toch niet tippen aan zijn 2 opvolgers, daarvoor is de eersteling te weinig onderscheidend. Daar is Brock mede debet aan, hij tilt met zijn vocale krachtpatserij Native Sons en Walk in the Fire naar een hoger niveau. Los daarvan mag je natuurlijk de eerste drie platen van de band toppers vinden.

avatar van vielip
4,0
geplaatst:
Mee eens. Het eerste album is prima maar inderdaad te weinig opvallend. Zeker in die tijd, toen er tig van dit soort bands waren. Met de komst van Terry Brock kreeg de band veel meer een 'eigen smoel' en vielen ze veel meer op.

Gast
geplaatst: vandaag om 20:22 uur

geplaatst: vandaag om 20:22 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.