Cynic - Kindly Bent to Free Us (2014)

Na het teleurstellende Carbon-Based Anatomy komt Cynic met een nieuwe plaat. De tweede track genaamd The Lion's Roar lijkt weer een stap in de goede richting te zijn, namelijk een erg sterk nummer. Cynic gaat hier meer richting prog rock en doet me soms behoorlijk aan Porcupine Tree denken.

Is dat slecht dan?

Ja

De titeltrack is inmiddels ook te beluisteren en die gaat wat meer richting het typische Cynic-geluid, maar dan wat rustiger. Klinkt lekker!

Na de eerste beluistering ben ik er niet echt enthousiast over. De metal nu echt vaarwel zeggen om naar een softer geluid te gaan is geen probleem maar is er gewoon heel weinig op Kindly Bent To Free Us dat mij echt grijpt. Het is ''soft'' in de vervelende zin voor mij, het heeft een zweeftevenaura in tegenstelling tot bijvoorbeeld de nieuwe Alcest die het softe juist extreem in het voordeel gebruikt. Masvidal is gewoon een erg middelmatige zanger en juist dat gedeelte is verder naar voren gegaan.

Het gaat nooit wat worden tussen Cynic en mij, denk ik. Doodsaaie plaat dit, pfff.

Dit is voor mij de eerste kennismaking met Cynic, maar ben niet direct onder de indruk. Het doet inderdaad af en toe denken aan Porcupine Tree (voor mij wel positief), maar slechts bij vlagen. Heb de indruk dat ze tegendraadse ritmes doen om de tegendraadse ritmes. Sommige composities zijn heel aardig (bv. The lion's roar), maar dat niveau houden ze niet vast. De zang weet mij ook geen moment echt te pakken. Voorlopig een krappe voldoende, want echt slecht wordt het ook nergens.

Lees mijn recensie van Kindly Bent To Free Us op Zware Metalen.

De eerste plaat van Cynic in zes jaar, ze nemen er de tijd voor. Met Traced In Air werd er in 2008 een fantastische comeback ingezet, deze plaat heeft zich inmiddels bij Focus gevoegd bij mijn favoriete albums aller tijden en de nummers werden in een rustiger jasje gestopt op Re-Traced. De EP Carbon-Based Anatomy was een fikse tegenvaller en nu is er Kindly Bent To Free Us. Is het materiaal om cynisch over te zijn of euforisch?...

Ik hield mijn hart vast, maar Kindly Bent Free To Us klinkt gelukkig nog op en top als Cynic. Een logische opvolger van Traced In Air. Zweefteven to the max inderdaad. Focus kwam op een ander moment uit en baarde daarom opzien. Dat is nu allang niet meer aan de hand. Wat overblijft is een mooi compact stukje escapisme. Geen noot verkeerd. En de sfeer is optimaal.

Inderdaad een logische (en ook mooie) opvolger van Traced in Air. De nummers ken ik nog niet zo goed maar de sfeer en vooral de zang bevallen mij zelfs wat meer.

Pfoe, na het overlijden van Sean Reinert ben ik de Cynic discografie weer eens aan het luisteren. Waar ik Traced in Air nog echt heel goed vind is dit voor mij een brug te ver. Voor het eerst is de zang voor mij de storende factor. Ik ben bang dat het niks gaat worden tussen mij en dit album. Focus blijft voor mij magisch, Traced in Air heel erg goed en dan is het klaar voor mij. Ik zet Human nog maar weer eens op.