Bombay Bicycle Club - So Long, See You Tomorrow (2014)

Bombay Bicycle Club is zonder twijfel één van de meest in het oog springende bands van de laatste jaren. Het kwartet debuteerde in 2009 met het prachtig getitelde I Had The Blues But I Shook Them Loose, een springerige indieplaat zoals ze die alleen op de Britse eilanden kunnen maken. Sindsdien zijn de mannen echter niet meer te betrappen geweest op het hebben van een signature sound. Flaws (2010) was akoestisch en introspectief van aard, en A Different Kind Of Fix (2011) combineerde op een uitermate geslaagde manier het beste van zijn twee voorgangers. Wat heeft de fietsenclub op het vierde album voor ons in petto?

In ieder geval alweer een ommezwaai qua sound. Het enige wat So Long, See You Tomorrow nog gemeen heeft met het cultklassieke debuut is de opvallende karakterstem van Jack Steadman , de heldere popinslag en het vrolijke gevoel dat je krijgt na afloop van een tijdje luisteren, alsof elk Bombay Bicycle Club-nummer ook een luchtverfrissertje voor de ziel is. Zijn er deze keer bijgekomen: een hele hoop exotische geluidssamples (Vampire Weekend is nog nooit zo dichtbij geweest) en de engelenstemmen van de Britse zangeressen Lucy Rose en Rae Morris, die Steadman op de meeste nummers vocaal bijstaan. Dit werkt zo goed dat je je eigenlijk kan afvragen waarom de band nu pas met de beide dames is gaan samenwerken. Permanent lidmaatschap moet hen op zijn minst aangeboden worden, vind ik.

Teruggrijpen naar het geluid waarmee de band bekend is geworden is Bombay Bicycle Club alvast niet van plan, en dat is misschien iets waar je je moet overzetten als fan (alhoewel, de liefhebbers zouden het ondertussen al gewend moeten zijn). De mooie tijden van Always Like This en de strijdkreet ‘I am ready to owe you anything’ komen dan waarschijnlijk wel nooit meer terug, maar als we daarvoor een album als So Long, See You Tomorrow in de plaats krijgen, een album dat het ene na het andere pareltje tussen onze oren knoopt zonder dat er een zwak of zelfs maar middelmatig nummer tussen zit, dan zouden we eigenlijk niet mogen klagen. 2014 heeft met ‘So Long, See You Tomorrow’ zijn eerste topalbum beet, en met Luna de eerste klassieke popsingle. Zo snel mogelijk luisteren is de boodschap!