Johnny Cash - Out Among the Stars (2014)

De afgelopen jaren was countrylegende Johnny Cash vooral in het nieuws door de indrukwekkende American Recording reeks die werd uitgebracht. Ondanks dat hij in 2003 al overleed is er nog steeds genoeg materiaal te vinden om complete albums in elkaar te zetten. In 2012 werd er materiaal ontdekt uit de jaren tachtig door zijn zoon John Carter Cash. De muziek gaat hierdoor weer verder terug in de tijd voor de American Recordings en laat daarom ook een ander geluid horen.


Het album wordt geopend met een cover van Out Among the Stars, origineel gezongen door Adam Mitchell. Het nummer heeft een kenmerkend country geluid met weinig instrumentatie en een rustig drumritme. Johnny klinkt zuiver bij stem. In het vervolg met Baby Ride Easy horen we niet alleen Johnny maar ook zijn vrouw June Carter. Opnieuw een cover met een niet al te opvallend geluid maar een doorsnee countryplaat. Je wordt meegenomen door de landschappen op een boerenkar en in alle rust geniet je van het countryleven. She Used to Love Me a Lot is een countrynummer uit de jaren tachtig wat qua sound sterk tegen The Man Comes Around aanligt van het vierde album uit de American Recording reeks. Een aanstekelijk nummer met ontspannende gitaarklanken en een zonnig geluid.

“Then I panicked as she turned to walk away
As she went out the door I heard her say
Yes I’m in need of something
But it’s something you ain’t got
But I used to love you a lot”

After All laat een totaal ander geluid horen met zuivere tonen van de piano en akoestische gitaar. Hierdoor wordt een mooie melodie gecreëerd waar de teksten bezongen door Cash een goede aanvulling aangeven. Een simpel liefdeslied dat door de korte duur een grote kracht uitstraalt. Daarna volgt I’m Movin’ On, een countrynummer dat stamt uit het jaar 1950. Waylon Jennings zingt mee met Johnny en het nummer krijgt hierdoor een nette samenzang. Met gitaarsolo’s die ons aan de blues doen herinneren brengt het, het album opnieuw in andere sferen. If I Told You Who It Was is een kenmerkende Cash song door pratende wijze waarop het verhaal wordt verteld. Met Call Your Mother wordt het countrygeluid doorgezet op een eenvoudig ritme en een ontspannen gitaarsound. De mondharmonica geeft af en toe dat beetje ondersteuning aan de teksten. Het vervolg van het album laat meer country horen zoals Johnny het graag bezingt. Nummer als I Drove Her Out of My Mind en Tennessee vertellen diverse verhalen op bekende countrygeluiden maar springen niet echt naar voren op het album. Met Rock and Roll Shoes wordt dan weer wat meer afwisseling laten zien door een lichte sound en wat meer afwisseling in tekst en geluid. De samenzang met June Carter krijgt een vervolg op Don’t You Think It’s Come Our Time en valt daardoor wat meer op ondanks de korte tijdsduur van ruim twee minuten. Het korte album wordt afgesloten met I Came to Believe, een waardige afsluiter door de mooie pianoklanken en de sterk bezongen teksten.

“I couldn’t manage the problems I laid on myself
And it just made it worse when I laid them on somebody else
So I finally surrendered it all brought down in despair
I cried out for help and I felt a warm comforter there”

Het album laat duidelijk zien dat het voor de tijd van de American Recordings is opgenomen. We horen de kenmerkende manier van zingen door Johnny Cash veel terug op het korte album. De eerste helft van het album is krachtig mede door de vele covers en afwisselingen in instrumentatie en zang. Op de tweede helft zakt dit echter in door een grote hoeveelheid aan standaard country nummers die weinig opvallen. Over het geheel vinden de nummers weinig aansluiting met elkaar waardoor de kwaliteit wat naar beneden wordt gedrukt. Fans hebben echter niets te vrezen want er zal de komende jaren nog genoeg materiaal van Cash verschijnen.

3,5*

Afkomstig van Platendraaier.

Recensie op de krentenuit de pop:
De krenten uit de pop: Johhny Cash - Out Among The Stars - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

De jaren 80 staan zeker niet in de boeken als het beste decennium uit de carrière van Johnny Cash. The Man In Black, die al vanaf de late jaren 50 aan de weg timmerde, leek beland in de nadagen van zijn carrière en bracht geen platen meer uit die er echt toe deden. Dat zou in 1994 veranderen met het eerste deel van de imposante American Recordings, maar in de jaren 80 wees niets op een glorieuze comeback van Johnny Cash. Aan het begin van de jaren 80 werkte Cash aan een wat toegankelijkere plaat, die een groot publiek moest kunnen aanspreken. Uiteindelijk vond Cash het eindresultaat toch net wat teveel pop en zag zijn platenmaatschappij nog steeds onvoldoende potentie, waardoor de plaat op de plank terecht kwam. Dertig jaar later ligt Out Among The Stars dan toch nog in de winkel. Ik vond het in eerste instantie lastig om een mening te vormen over deze vergeten Johnny Cash plaat. Aan de ene kant klinkt het allemaal inderdaad wel erg gelikt en soms bijna kitscherig, maar aan de andere kant weet de zang van Johnny Cash, die natuurlijk krachtiger is dan op de American Recordings platen, toch wel te overtuigen. Waar Rick Rubin Johnny Cash uiteindelijk uit de Nashville country wist te trekken, zit Out Among The Stars hier nog middenin. In eerste instantie hoorde ik daarom niet zoveel in de plaat, maar vanwege de zang van Johnny Cash ben ik er inmiddels toch gehecht aan geraakt. Out Among The Stars is weliswaar stevig verankerd in de Nashville country, maar Johnny Cash maakt op deze plaat de gedreven indruk die in de jaren 80 zo vaak ontbrak. Out Among The Stars is zeker geen wereldschokkende plaat, maar vult wel een tot dusver betrekkelijk lege periode binnen het oeuvre van Johnny Cash. Het is een plaat van een muzikant die vast wil houden aan de successen uit het verleden, maar nog niet precies weet hoe hij dit voor elkaar moet krijgen. Cash weet zich op Out Among The Star omringd door ervaren muzikanten die weten hoe een Nashville country plaat moet klinken. In muzikaal opzicht klinkt de plaat daarom wat braafjes, maar de stem van Johnny Cash blijft een ruwe diamant. Cash wist in de jaren 80 zijn verslavingen aardig onder bedwang te houden, waardoor hij op Among The Stars fit en energiek klinkt. In vocaal opzicht is het een prima plaat, zeker ook wanneer zich in duetten laat bijstaan door June Carter Cash en Waylon Jennings. In een aantal songs kruipt Johnny Cash dicht tegen zijn vorm van de jaren 60 aan, maar Cash slaat de plank ook een paar keer mis op deze plaat (luister maar eens naar het afgrijselijke kinderkoor in Tennessee). Dat Out Among The Stars uiteindelijk toch overeind blijft is volledig te danken aan de persoonlijkheid van Johnny Cash. De gemiddelde muzikant was waarschijnlijk bezweken onder het Nashville country geweld, maar Johnny Cash maakt van Out Among The Stars uiteindelijk toch zijn eigen plaat. Deze is niet zo goed als zijn beste platen uit de jaren 50, 60 en 70 en ook niet zo goed als de American Recordings die vanaf 1994 zoveel indruk zouden maken, maar in de jaren 80 maakte Cash echt niets dat beter is dan deze plaat. Out Among The Stars is wat mij betreft een bescheiden krent uit de pop, maar ook een bescheiden krent uit de pop is een krent uit de pop. Erwin Zijleman

Soms heb ik zin in, jawel, country. En waar valt er beter mee te beginnen dan aan het 'nieuwe' album van de legende Johnny Cash.
Ondanks dat Cash inmiddels al een aantal jaren dood is, lijkt er nog steeds voldoende materiaal op de planken te liggen om volwaardige albums uit te brengen. Zo dateren deze opnames uit de jaren '80 van de vorige eeuw. Dit is goed te horen op dit album. De opname kwaliteit is namelijk behoorlijk goed en de volle, warme productie zorgt ervoor dat je het idee krijgt dat hijzelf in de kamer aanwezig is.
De nummers zijn veelal in de traditionele Country stijl en zijn niet allen even bijzonder, maar over het algemeen is met name de zangkwaliteit van Cash weer van hoogstaand niveau. Vooral een leuk album voor de liefhebbers van "old school" Country!

Het kwam anno 2014 toch redelijk onverwacht: een nieuwe plaat van Johnny Cash. The Man in Black was al een aantal jaar overleden maar zoonlief John Carter Cash vond in het archief van zijn vader een flinke dosis jaren '80 opnames die Columbia indertijd nooit heeft uitgebracht. Het zal me altijd een raadsel blijven waarom Columbia hier de kwaliteit niet van zag, want wat is dit toch weer genieten! Het is één van mijn meest gedraaide Cash albums en vooral omdat het hier allemaal zo verhalend is. Bij praktisch elk nummer lijkt het alsof Cash je een mini-verhaal vertelt en nummers als Out Among the Stars en I Drove Her Out of My Mind worden daardoor echt tot leven gewekt. Het zijn allemaal nummers in die typische Cash-stijl (ongelooflijk in welke mate de man zich iemand anders zijn/haar nummer compleet eigen kon maken) en wanneer June Carter Cash dan ook nog eens begint mee te zingen.. Ja, dan ben ik helemaal gelukkig. Interessant is ook die She Used to Love Me a Lot bonus track. Een remix van het derde nummer op het album (door niemand minder dan Elvis Costello!) dat indertijd werd uitgebracht als B-kant voor de She Used to Love Me a Lot single. Ik prefereer de studioversie maar de remix mag er ook absoluut zijn. Volgens John Carter Cash had hij nog een aantal dingen gevonden in het archief die een volwaardige release zouden krijgen maar helaas, tot vandaag de dag is het bij Out Among the Stars gebleven.

Toen John Carter Cash, de enige zoon uit de relatie tussen Johnny en June, in 2012 weer 'ns in de archieven van zijn vader aan het grasduinen was, stootte hij op een resem opnames uit 1981 en 1984 van Cash met producer Billy Sherrill. Initieel was het de bedoeling daar een album van te maken, maar platenmaatschappij Columbia vond dat om één of andere reden niet bepaald de moeite waard - de opnames bleven dus op het spreekwoordelijke schap liggen, klaar om enkele decennia lustig stof te happen.

Als ik het omvangrijke oeuvre van The Man in Black beschouw, zie ik dat hij in die periode enkele platen uitbracht bij Columbia, waarvan vooral The Baron (1981) in het oog springt, die werd namelijk ook geproducet door Billy Sherrill. En waar ik die plaat heel erg tof vind (4*), bevalt Out Among the Stars me toch wat minder.

Het eerste wat me opvalt, is dat de productie wel erg clean en "mooi" klinkt. Dat zal ook wel met de uiteindelijke mastering door Carter Cash en Steve Berkowitz te maken hebben (met die laatste werkte zoonlief ook al samen voor bootlegs zoals Personal File), waarvoor nog een aantal additionele muzikanten de studio in werden gehaald - goedbedoeld, maar het maakt de luisterervaring voor mij net wat minder authentiek.

De songs zijn gewoon goed, Cash klinkt overtuigend zoals gewoonlijk. I Came to Believe zou hij later nog 'ns opnemen voor American V: A Hundred Highways, en I'm Movin' On kwam in solo-uitvoering als outtake op de box Unearthed. Call Your Mother is een fijne Cash-original, en verder staan er twee bezielde duetten op met June Carter, waarvan vooral Baby Ride Easy erg de moeite is.

De bonustrack is er trouwens, naar mijn mening, eentje om routinematig te skippen: een nogal wazige mix van Elvis Costello, die ik al veel beter dingen heb weten maken. Maar goed, dat is dus een bonustrack en de reguliere versie van het nummer She Used to Love Me a Lot, dat ook de eerste single was, valt best te pruimen hoor.

3 sterren