Vandale - Stale Verhale (1982)

Lijkt me een leuk album, dit.

Indertijd vond ik dit een geweldige LP...
Heb net gezocht of ik hem nu nog heb, maar tot mijn spijt heb ik moeten constateren dat hij van de aardbodem verdwenen lijkt.
Waarschijnlijk heb ik hem ooit uitgeleend aan iemand die "vergeten" is hem terug te brengen.
Lichting 60/65 vond ik toen werelds!
4,5*

eindelijk toegevoegd, mooi zo dutchviking... ik vond nooit een behoorlijke hoes om toe te voegen!!!
ik geef 'deze' zowel als 'schandale' 3.5* hoewel ik schandale toch wel ietsje beter vind... (3.4 tegen 3.6 ofzo)

of nee: stale verhale 3.5 / schandale naar 4*

Klassieke Hard Rock, een beetje mat gemixt lijkt het.
Blijft dik in orde met lichting 60/65 als heel goede vertolking van het overheersende gevoel van mensen van die lichting in 1982

Uitstekende hardrockplaat, met voor mij als hoogtepunten Altijd Wat, Jouw Enige Kracht en natuurlijk Lichting 60/65, met het fenomenale intro. Enige tijd geleden heb ik dit album voor een vriendelijk prijsje op de kop weten te tikken. Ik ben nu eigenlijk ook nog op zoek naar Schandale.

heb je'm te pakken ondertussen?

Deze plaat destijds grijsgedraaid, en dankzij mijn grote vrind Sjaako nu op cd. Zo leuk om weer eens te horen na zoveel jaren, en helemaal geweldig dat ik werkelijk all teksten nog zo kan meebleren. En dan die teksten!

Voor Nederlandstalige muziek heb ik nooit bovenmatige interesse gehad. Hoewel er uiteraard uitzonderingen zijn, gruwel ik van populaire middle-of-the-road muziek als Bløf of Acda & de Munnik, om nog maar te zwijgen van Guus Meeuwis of Frans Bauer. Misschien heeft het te maken met mijn fascinatie voor andere talen, want bijvoorbeeld Spaanstalige als Franstalige muziek smaakt mij doorgaans beter. Hoewel muziek universeel is, speelt taal toch wel een rol van mij, zij het een kleine rol. Ik vind Nederlandstalige muziek vaak te houterig klinken of weinig subtiel, het raakt me eigenlijk zelden.

In mijn tienerjaren en vlak daarna luisterde ik regelmatig naar hardrock en metal. Het waren andere tijden, ik had nog een wilde haardos en van de artiesten uit mijn huidige top-10 kende ik er hooguit drie. Naast concerten en festivals, struinde ik platenzaken en beurzen af op zoek naar leuk materiaal. De naam Vandale kende ik via iemand waarmee ik toen goed bevriend was, iemand wiens oudere broer wel eens concerten van deze hardrocktrots uit (Nederlands) Limburg had bezocht. Die broer was tevens goed bevriend met leden van Sleeze Beez, een andere bekende naam uit de lokale hardrockscène van de jaren tachtig en bovendien een band die ook buiten de eigen landsgrenzen een redelijke populariteit genoot.

Toen ik tijdens een van mijn bezoeken aan de roemruchte Bossche platenzaak House of Sounds - in vroegere tijden een walhalla voor alternatieve muziekliefhebbers - deze Stale Verhale voor een vriendelijk prijsje op de prijs kon tikken, twijfelde ik geen moment. Nederlandstalige hardrock, het was te mooi om waar te zijn. Ik verwachtte een erg eigentijdse sfeer: welke hardrock- of metalband in die tijd zong immers in het Nederlands?

Ik was direct verrast door de melodieuze opener Altijd Wat, een sterke song met een maatschappijkritische ondertoon. Bij het beluisteren van het al even verrassende Lolita kan ik vanwege de grappige tekst mijn lach maar nauwelijks inhouden, maar ik moet bekennen dat ook dit een alleraardigst nummer is. Jouw Enige Kracht ademt een typische sfeer van de vroege jaren '80 en doet me qua melodie denken aan het nummer Foolin' van Def Leppard. De hoogtepunten volgen elkaar in rap tempo op, want in ook het stevig rockende Trek die Strop Dicht en het simplistische, maar uiterst doeltreffende Ik Heb Geen Zin wordt humor gekoppeld aan muzikaal vernuft. Absoluut hoogtepunt is echter Lichting 60/65, dat met haar schitterende intro en geweldige opbouw wat mij betreft gerekend mag worden tot het beste der Nederlandstalige rock.

Hoewel je de teksten met een stevige korrel zout moet nemen, is dit in muzikaal opzicht best een aardige plaat. Tevergeefs heb ik geprobeerd ook het debuut Schandale te bemachtigen, maar die is erg moeilijk verkrijgbaar. Ook naar deze Stale Verhale heb ik lang moeten zoeken, maar de zoektocht heeft zich uiteindelijk zeker geloond. Mocht deze plaat in de Engelse taal zijn verschenen, dan zou ik 'm wellicht nog wat beter hebben gevonden. Vooralsnog krijgt Stale Verhale van mij een 3,5*

Ze hebben een (goede) nieuwe single uit: check onderstaande link:

vandale betale

Wat mij betreft mag dit een vervolg hebben met een gehele cd. Klinkt echt lekker!

In de jaren 80' was dit leuk en ruig toen vaak deze elpee gedraaid ook weleens toen live gezien was geweldig maar of dit nu in deze Rock / Metal tijd 2014 nog gaat ?
En Bert van klaveren vind hij het zelf nu nog leuk ?
Vandale - betale zo sterk is dat nummer niet en het ziet kinderachtig en gemaakt uit helaas, maar dat is mijn mening...

Ja eigenlijk een beetje hetzelfde probleem als het vorige album, dat Nederlands doet me niks en daardoor komt het niet aan. Matennaaier en Ik Heb Geen Zin blijven nog redelijk goed plakken.

1. Vandale
2. Stale Verhale

Score zwaar bepaald door jeugdsentiment. Staan nog ergens in vinyl op zolder maar CD is ook prima doosje met de 2 eerste albums, mis alleen de foto’s op de binnenhoezen met de vele concerten waar ik bij was. Bonusmateriaal hier zijn van nooit uitgebrachte 3de CD en dus pure “winst” (niets te maken met de veeeeel latere alsnog 3de CD).

Dit was de enige Nederlandstalige hardrock, denk ik. Wel curieus natuurlijk, maar het blijft raar klinken en eigenlijk exotisch, waar Engels zo vertrouwd klinkt. Ik vond metal in andere talen in de 80s ook leuk: Spaans ( Baron Rojo), Frans ( Sortilege, H Bomb), Japans (Loudness) en later wat Noors, begin jaren 90.

Laatst de LP eens tweedehands gevonden en gekocht, zijn toch leuke vondsten. Vroeger nooit verder dan de hoes gekomen waar ik tegenaan keek in de platenzaak en verder alleen maar van kon dromen. Want Vandale had wel een bepaalde bekendheid, de enige echte Nederlandstalige hardrock-heavy metal-band. Hierna probeerde Meadow het nog maar kwam niet verder dan een handvol singles. Stale Verhale is nu nog prima te genieten met beide kantopeners en de twee nummers die in de zes minuten lopen als sterkste songmateriaal. Enkel die cover van Het, zo op het eind, vind ik wat matigjes. Mooi helder stevig geluid en hun manager zal wellicht met de teksten geholpen hebben, want die is op alle nummers co-writer, m.u.v. Ik Heb Geen Zin... met tekst van Tinka Bouber en Vandale de arrangementen.