Ark - Burn the Sun (2001)

Progessief en meezingbaar tegelijk. Een smeltkroes aan stijlen zonder de rode draad uit het oog te verliezen. Burn The Sun is zoveel urgenter dan het wat warrige, maar niettemin gave debuut van een paar jaar eerder. Geen ruimte voor solo-spots maar alleen maar functionele partijen. Heal The Waters en het titelnummer zijn heel fijn maar nog wel wat standaard. Nummers als Absolute Zero en Torn daarentegen zijn ronduit zinderend.

De mediterrane sfeer laat zich middels Crazy ook gemakkelijk vermengen met de droge maar drukke metal. Feed The Fire is weer heel melodieus en welhaast lichtvoetig. Het schiet alle kanten op maar nooit krijg je het idee dat je met een sonische kameleon die aan schizofrenie lijdt, te maken hebt.

Het cement van dit album wordt gevormd door Jorn Lande. Singer for hire. Tore Østby, het brein achter dit project liet hem tot het uiterste gaan. In die zin vond ik hem toen beter dan nu. Dan denk ik ook even aan zijn werk voor Beyond Twilight of Mundanus Imperium. Lande durfde destijds uit zijn comfort zone te komen. De zanglijnen van Absolute Zero lijken wel van een Björkplaat te zijn geplukt. Dat is nog eens wat anders dan altijd maar weer Dio of Coverdale vereren.

Burn The Sun is zo'n album die mij me direct bij de strot had en me nooit meer losliet. Een album met vele gezichten een beest van een zanger.