I Am Oak - Ols Songd (2014)

Nieuw album alweer? Vorige was erg fijn!

Mooie plaat! Ik heb I Am Oak een paar keer live gezien; dat was wel goed maar ook wat saai. Deze plaat laat hier en daar een wat breder geluid horen, soms ook -iets- steviger. Al blijft muziek voor de fijnproevers.

Heruitgave van het debuutalbum uit 2008, een aantal songs zoals het mooie Cauliflower circuleren al jaren op YouTube in de oude studioversie. De meeste andere als live-versies. Mooi dat het weer als album verkrijgbaar is. En behoorlijk opgepoetst, zo te horen: in de versie van bijvoorbeeld Yojihito die in 2009 op YouTube is gezet (door Thijs zelf, met een bijbehorende videoclip) herken je nauwelijks nog de versie zoals-ie nu is uitgebracht....

De Utrechtse folkband I Am Oak heeft zich de afgelopen jaren mooi omhoog weten te werken. Drie jaren achter elkaar bracht de band een sterk studioalbum uit, maar - afgezien van een enkele liveshow - was het in 2013 even stil rondom Thijs Kuijken en co. In de tussentijd nam de groep enkele old songs opnieuw op. Sommige van de liedjes waren al geruime tijd te vinden op de setlist van I Am Oak. Zo zijn vaste liveprik 'Honeycomb' en het fraaie 'Birches' eindelijk vereeuwigd op Ols Songd.

Dit nieuwe I Am Oak album is dus eigenlijk zowel een oude als een nieuwe plaat. I Am Oak klinkt hier over het geheel genomen ook iets terughoudender dan voorheen en lijkt meer terug te gaan naar de sound van hun - vorig jaar opnieuw uitgegeven - debuut On Claws (2010). Dat betekent: sfeervolle luisterliedjes met de quasi-verveelde stem van Kuijken, die schitteren in hun vaak overweldigende leegde. Oudere nummers als 'Cauliflower' en 'Yojihito' waren in demoversies op YouTube te vinden, maar klinken op Ols Songd afgestoft en helder geproduceerd. Het maakt Ols Songd extra intiem.

'Kites In The Canopy' is een van de beste nummers hier. Een liedje dat qua sfeer en arrangementen niet misstaan had op doorbraakplaat Oasem (2011). Het heeft een dromerige en zoete melodie die zich flink onder je schedel weet te nestelen. Ook 'Covers Cover' kent een machtig mooie sfeer met enkel akoestische gitaar, subtiele blazers en natuurlijk weer de stem van Kuijken. 'Honeycomb' en 'Islands More Islands' kennen een al even sterke opbouw waarin de elektrische gitaar wordt gebruikt voor een extra dynamisch geluid. We hebben dit alles al eens eerder gehoord van I Am Oak, maar de unieke sound weet opnieuw te intrigeren.

Als geheel mag Ols Songd dan wat minder indrukwekkend zijn dan een Oasem of Nowhere Or Tammensaari, maar wat verwacht je ook van een verzamelaar? Ols Songd klinkt als een samenvatting van wat I Am Oak tussen 2010 en 2012 heeft gemaakt. I Am Oak-liefhebbers zitten opnieuw gebakken met deze sfeervolle verwennerij.

Van: Daans Muziek Blog.

Oude songs in een nieuw jasje. Springsteen deed het wat mij betreft heel verdienstelijk een paar weken geleden, al zijn de meningen hierover verdeeld. De oude I Am Oak songs in een nieuw jasje zullen geen verdeelde reacties opleveren, want dit is over de hele linie de kwaliteit die we van I Am Oak gewend zijn. Stemmige plaat met af en toe een kleine uitbarsting. Bijzonder als altijd.

Lees mijn recensie op:
De krenten uit de pop: I Am Oak - Ols Songd - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

I am Oak is een band die zich gevormd heeft rond de Utrechtse singer-songwriter Thijs Kuijken. Sinds het debuut in 2010 met On Claws werkte de band zich een weg naar boven toe en ontving lovende kritieken op de albums die ze jaar na jaar uitbrachten. In 2013 verscheen even geen nieuw album maar nu is I am Oak terug met het album Ols Songd waarbij (de naam zegt het al) al eerder opgenomen nummers in een nieuw jasje worden gestoken. Het album bevat een mengeling van luisterliedjes die het beste als folkmuziek kunnen worden omschreven.

Het album opent met het rustige I am Sound dat door de akoestische klanken de stem van Thijs versterkt. Er is goed te horen dat de instrumentatie voor het album opnieuw is toegepast waardoor het geheel wat beter afgewerkt klinkt. De liedjes zijn allemaal van redelijk korte duur maar sluiten naadloos bij elkaar aan. Yojihito klinkt net iets steviger door de elektrische geluiden die zich door het nummer heen vormen. Het ritme is melodieus en keert telkens weer terug. Thijs heeft geen uitgebreide muzikale arrangementen nodig want net als op de voorgaande albums doet zijn zang de nummers naar een hoger niveau tillen. De rust wordt met Furrows doorgezet en te merken is dat aandacht een belangrijk punt is bij de verschillende luisterliedjes. Kites in the Canopy bevat opnieuw een eenvoudige basis waarop een terugkerende melodie door het nummer te horen is. De dromerige klanken voelen goed aan op een warme zomerdag waarbij je de rust opzoekt in de natuur. Covers Cover valt qua lengte net even uit de toon waarbij instrumentatie zich blijft herhalen maar naar het einde toe de afwisseling goed gemaakt wordt door de wat zwaardere elektronische klanken. Pollen of the Plains zet dit voort met wat zwaardere arrangementen halverwege het nummer, om weer terug te keren naar de warme stem van Thijs en de rust van het album. Met Islands More Island toont de band aan een goede opbouw weten te creëren. Naar het refrein toe neemt het volume van de drums en gitaren toe om weer in de rustige sferen terug te keren. Het vervolg met Firm Hands mag dan wat minder opvallend zijn toch doet het niet aan de kwaliteit van de plaat af. Honeycomb is een nummer dat al vaak live vertolkt is door I am Oak en nu qua instrumentatie een bewerking heeft ondergaan. Het nummer klinkt erg vol van geluid en bevat prachtige melodieën met een warm karakter. Naar het einde toe kent het nummer een sterke opbouw met zowel elektrische invloeden als een toenemend drumritme. De rust van de plaat krijgt een vervolg met het nummer Cauliflower waarin vooral de zang van Thijs erg sterk is. Het afsluitende Birches is misschien wel de sterkste track van het album, wat in alle rust begint ontpopt zich in een schitterende samenzang. Stukje voor stukje worden er instrumenten toegevoegd waarbij er een overgang van akoestisch naar elektronisch plaatsvindt. Het herhalen van de zang wordt steeds mooier door de uitbreiding van de samenzang en het toenemende volume.

I am Oak bewijst met het album Ols Songd dat oude nummers geheel anders kunnen klinken door ze in een nieuw jasje te steken. De luisterliedjes stralen voornamelijk rust uit maar bevatten ook goede afwisselingen tussen akoestische en elektronische geluiden. Er is er goed gewerkt aan de details en de overgangen tussen de muzikale gedeeltes van de nummers. De zang van Thijs is de sterkte waar de nummers rondom ontwikkeld zijn. Ondanks dat het al eerder uitgebracht materiaal bevat is Ols Songd zeker een plaat waarbij I am Oak weer van zich laat spreken.

3,5*

Afkomstig van Platendraaier.

I Am Oak uit Utrecht, Nederland, is het project rond singer-songwriter Thijs Kuijken. In een introductie over deze artiest kregen we te lezen dat hij zeer is begaan met de natuur, de schoonheid en vaak vergankelijkheid ervan raken hem. Intussen bracht de band al enkele albums op de markt : Sou Ka EP (2008), On Claws (2010), Oasem (2011), Nowhere Or Tammensaari (2012). Met de laatste kregen ze, mede door de single Palpable zelfs feedback op BBC 6. Ondertussen hebben I Am Oak een nieuw album op de markt gebracht, Ols Songd. We gaven het enige luisterbeurten, dit is onze conclusie.

De warme stem van Thijs heet ons welkom bij I Am Sound. Hiermee is de toon gezet voor het verdere album. We onthouden ons van vergelijken, maar in sommige pers is sprake van De Nederlandse Bon Iver. Eerlijk gezegd kunnen we ons daar wel in vinden. De opbouw van Ols Songd ligt inderdaad in de lijn van wat Bon Iver ook doet. Vergelijk het album bijvoorbeeld met een voortkabbelend riviertje, met uitzicht op de ondergaande zon. Net zoals er geen te hoge golven te bekennen zijn op die rivier, zo is het ook met deze plaat. Nergens worden overdonderende gensters geslagen, de aankleding gaat eerder de weemoedige kant op.

De songs hebben, op uitzondering van bijvoorbeeld Covers Cover een duurtijd van circa twee minuten. Zonder afbreuk aan die andere songs, de mooie en wat langere gitaarpartij binnenin deze laatste kan ons enorm bekoren. Naast de stem van Thijs, een meerwaarde aan het album. Er wordt wel telkens angstvallig gezorgd dat de fragiliteit overeind blijft, tenzij die iets meer uptempo gaande Pollen of the Plains. Waar de folk elementen meer naar boven lijken te komen.

lees meer : I Am Oak - Ols Songd - Snoozecontrol.be