Redelijk debuut van een band met destijds zeer bekende namen.
Bertus Borgers, Hans Laifaille, Herman Deinum, Pierre vd Linden en vooral Robert-Jan Stips. Hun muziek was een mix van funk, soul, blues en rock. Live waren ze erg goed. Ik heb ze in het Paard van Troje zien optreden en dat staat mij na al die jaren nog steeds bij.
Deze plaat heb ik een aantal jaren geleden op de kop kunnen tikken en ik vind de plaat aardig. Ik kan me echter hun 3e lp " Friction" herinneren en die is pas echt goed. Helaas heb ik hem niet meer.