Michael Monroe - Not Fakin' It (1989)
mijn stem
7 stemmen
Finland
Rock
Label: Mercury
-
Dead, Jail Or Rock 'N' Roll (4:32)
-
While You Were Looking at Me (4:03)
-
She's No Angel (3:53)
-
All Night with the Lights On (3:53)
-
Not Fakin' It (3:52)
-
Shakedown (3:13)
-
Man with No Eyes (3:59)
-
Love Is Thicker Than Blood (4:14)
-
Smoke Screen (4:05)
-
Thrill Me (3:28)
0
geplaatst: 5 februari 2011, 23:22 uur
Geen idee hoe ik erbij gekomen ben dit album te beluisteren. De naam Michael Monroe kende ik alleen omdat zijn foto in de hoes van de Use Your Illusions van Guns ’n Roses staat, en de hoes nodigt mij ook niet echt om te luisteren. Roze letters, dat haar, dat ingevallen hoofd. Maar goed, het album toch maar opgezet.
Muzikaal is het allemaal lang niet zo beroerd als de hoes doet vermoeden. De meeste nummers zijn vrij ruige rocknummers, met wat hairmetalinvloeden. Hier en daar een snufje bluesrock. Af en toe een solo, en ik meen ergens een piano te hebben gehoord. Over het algemeen is de muziek redelijk uptempo, met hier en daar een rustpuntje (Smokescreen bijvoorbeeld).
De meeste nummers zitten prima in elkaar en eigenlijk kan ik me de volle 40 minuten prima vermaken met dit album. De plaat is spannend bij het eerste nummer, en bij het laatste, en zakt in tussentijd nergens in. Tenzij ik zou gaan beweren dat de plaat te kort is, kan ik geen echte minpunten aanwijzen. Die bewering ga ik hier echter niet doen, want voor mij is 40 minuten de optimale speelduur van een album. Daarom maar de positieve uitschieters: When You Were Looking at Me, All Night With the Lights On en het titelnummer, dat overigens een cover van Nazareth is.
Een prima album: 40 minuten rock&roll, en het klinkt allemaal verdomd gemeend.
4.0*
Muzikaal is het allemaal lang niet zo beroerd als de hoes doet vermoeden. De meeste nummers zijn vrij ruige rocknummers, met wat hairmetalinvloeden. Hier en daar een snufje bluesrock. Af en toe een solo, en ik meen ergens een piano te hebben gehoord. Over het algemeen is de muziek redelijk uptempo, met hier en daar een rustpuntje (Smokescreen bijvoorbeeld).
De meeste nummers zitten prima in elkaar en eigenlijk kan ik me de volle 40 minuten prima vermaken met dit album. De plaat is spannend bij het eerste nummer, en bij het laatste, en zakt in tussentijd nergens in. Tenzij ik zou gaan beweren dat de plaat te kort is, kan ik geen echte minpunten aanwijzen. Die bewering ga ik hier echter niet doen, want voor mij is 40 minuten de optimale speelduur van een album. Daarom maar de positieve uitschieters: When You Were Looking at Me, All Night With the Lights On en het titelnummer, dat overigens een cover van Nazareth is.
Een prima album: 40 minuten rock&roll, en het klinkt allemaal verdomd gemeend.
4.0*
* denotes required fields.
* denotes required fields.