Michael Lee Firkins - Michael Lee Firkins (1990)

Debuut album van de gitaar virtuoos Michael Lee Firkins.

Debuut- en beste album, staat na 18 jaar nog als een huis. Latere cd's (waarop ook zo nodig gezongen moest worden) van duidelijk minder kaliber.
Heb in 1996 nog een handtekening van hem ontvangen, toen ie in Sporthal Leuken Weert (of all places) in het voorprogramma van Golden Earring (of all bands...) 'mocht' spelen. Was trouwens heel goed in vorm, die avond!

Één van mij fave instrumentalen albums, samen met de eerste twee van Tony Macalpine en een stapeltje Satriani's en Vai's.

(hoewel de eerste van Joey Tafolla en Vinnie Moore er ook mochten wezen).

Tijdens de muzikanten/muziek dagen in Utrecht(1991?) speelde en demonstreerde Michael Lee Firkins en dat was geweldig en allemaal ook erg publieksvriendelijk. Bassist Doug Wimbish was er ook die dag en speelde bas met 6 snaren en toonde de vele mogelijkheden.
Natuurlijk kocht ik daarna nog meer gitaarplaten, Jeff Beck, Vai, Gary Moore.

Zeer luisterbaar instrumentaal album, samen met Angi Schiliro's white lady een favoriet.

Dat optreden kan ik me ook nog herinneren. Volgens mij was ik die dag voor het eerst getuige van de bijzondere gitaarstijl van Adrian Legg. Waar ik bij Michael Lee Firkins iets teveel blues hoor en iets te weinig hardrock maakt het me bij Adrian Legg niks uit dat het niks met hardrock te maken heeft.

hnzm. ja leuk en Adrian Legg inderdaad ook van genoten en ik heb er een cd van gekocht.